1 1 Gweddi. I Ddafydd.0 Tro dy glust ataf, ARGLWYDD, ac ateb fi, oherwydd tlawd ac anghenus ydwyf.
1Viešpatie, išgirsk, išklausyk mane, nes aš esu vargšas ir beturtis!
2 Arbed fy mywyd, oherwydd teyrngar wyf fi; gwared dy was sy'n ymddiried ynot.
2Saugok mano sielą, nes aš esu šventas! Gelbėk savo tarną, kuris pasitiki Tavimi! Tu esi mano Dievas.
3 Ti yw fy Nuw; bydd drugarog wrthyf, O Arglwydd, oherwydd arnat ti y gwaeddaf trwy'r dydd.
3Viešpatie, būk man gailestingas, nes Tavęs šaukiuos be paliovos!
4 Llawenha enaid dy was, oherwydd atat ti, Arglwydd, y dyrchafaf fy enaid.
4Palinksmink savo tarno sielą, nes į Tave, Viešpatie, kreipiu savo sielą.
5 Yr wyt ti, Arglwydd, yn dda a maddeugar, ac yn llawn trugaredd i bawb sy'n galw arnat.
5Juk Tu, Viešpatie, esi geras ir pasiruošęs atleisti, kupinas gailestingumo visiems, kurie šaukiasi Tavęs.
6 Clyw, O ARGLWYDD, fy ngweddi, a gwrando ar fy ymbil.
6Viešpatie, išgirsk mano maldą ir klausyk mano maldavimo balso!
7 Yn nydd fy nghyfyngder galwaf arnat, oherwydd yr wyt ti yn fy ateb.
7Nelaimėje šaukiuosi TavęsTu išklausai mane!
8 Nid oes neb fel ti ymhlith y duwiau, O Arglwydd, ac nid oes gweithredoedd fel dy rai di.
8Viešpatie, nėra Tau lygaus tarp dievų ir nėra darbų kaip Tavo.
9 Bydd yr holl genhedloedd a wnaethost yn dod ac yn ymgrymu o'th flaen, O Arglwydd, ac yn anrhydeddu dy enw.
9Visos Tavo sutvertos tautos ateis, pagarbins Tave, Viešpatie, ir šlovins Tavo vardą.
10 Oherwydd yr wyt ti yn fawr ac yn gwneud rhyfeddodau; ti yn unig sydd Dduw.
10Tu esi didis ir darai stebuklus, Tu vienas esi Dievas!
11 O ARGLWYDD, dysg i mi dy ffordd, imi rodio yn dy wirionedd; rho imi galon unplyg i ofni dy enw.
11Viešpatie, pamokyk mane savo kelio, kad vaikščiočiau tiesoje! Įtvirtink mano širdį Tavo baimėje.
12 Clodforaf di �'m holl galon, O Arglwydd fy Nuw, ac anrhydeddaf dy enw hyd byth.
12Viešpatie, mano Dieve, girsiu Tave nuoširdžiai, šlovinsiu Tavo vardą per amžius!
13 Oherwydd mawr yw dy ffyddlondeb tuag ataf, a gwaredaist fy mywyd o Sheol isod.
13Tavo gailestingumas buvo man didelis, Tu išgelbėjai mano sielą iš giliausio pragaro.
14 O Dduw, cododd gwu375?r trahaus yn f'erbyn, ac y mae criw didostur yn ceisio fy mywyd, ac nid ydynt yn meddwl amdanat ti.
14Dieve, išdidieji sukilo prieš mane, smurtininkų gauja tykoja mano gyvybės; jie nestato Tavęs savo akivaizdoje.
15 Ond yr wyt ti, O Arglwydd, yn Dduw trugarog a graslon, araf i ddigio, a llawn cariad a gwirionedd.
15Tačiau Tu, Viešpatie, esi užjaučiantis ir maloningas Dievas, kantrus ir kupinas gailestingumo bei tiesos.
16 Tro ataf, a bydd drugarog, rho dy nerth i'th was, a gwared un o hil dy weision.
16Pažvelk į mane ir pasigailėk manęs! Duok stiprybės savo tarnui ir išgelbėk savo tarnaitės sūnų!
17 Rho imi arwydd o'th ddaioni, a bydded i'r rhai sy'n fy nghas�u weld a chywilyddio, am i ti, ARGLWYDD, fy nghynorthwyo a'm cysuro.
17Parodyk ženklą, kad mane globoji, kad matytų tie, kurie manęs nekenčia, ir susigėstų, nes Tu, Viešpatie, esi mano gelbėtojas ir guodėjas!