1 1 C�n. Salm. I feibion Cora. I'r Cyfarwyddwr: ar Mahalath Leannoth. Masc�l. I Heman yr Esrahead.0 O ARGLWYDD, Duw fy iachawdwriaeth, liw dydd galwaf arnat, gyda'r nos deuaf atat.
1Viešpatie, mano išgelbėjimo Dieve, dieną ir naktį šaukiau Tavo akivaizdoje.
2 Doed fy ngweddi hyd atat, tro dy glust at fy llef.
2Tepasiekia mano malda Tave! Išgirsk mano šauksmą!
3 Yr wyf yn llawn helbulon, ac y mae fy mywyd yn ymyl Sheol.
3Mano siela pilna skausmų ir mano gyvybė arti mirties.
4 Ystyriwyd fi gyda'r rhai sy'n disgyn i'r pwll, ac euthum fel un heb nerth,
4Mane laiko tokiu, kuris nužengė į duobę, esu bejėgis žmogus.
5 fel un wedi ei adael gyda'r meirw, fel y lladdedigion sy'n gorffwys mewn bedd � rhai nad wyt yn eu cofio bellach am eu bod wedi eu torri ymaith o'th afael.
5Tarp mirusiųjų yra mano guolis, guliu kape kaip užmuštieji, kurių Tu nebeatsimeni, nes jie nuo Tavęs atskirti.
6 Gosodaist fi yn y pwll isod, yn y mannau tywyll a'r dyfnderau.
6Tu įstūmei mane į giliausią duobę, į tamsą, į gelmes.
7 Daeth dy ddigofaint yn drwm arnaf, a llethaist fi �'th holl donnau. Sela.
7Mane slegia Tavo rūstybė, Tavo bangos ritasi per mane.
8 Gwnaethost i'm cydnabod bellhau oddi wrthyf, a'm gwneud yn ffiaidd iddynt. Yr wyf wedi fy nghaethiwo ac ni allaf ddianc;
8Tu atitolinai nuo manęs mano pažįstamus, jiems padarei mane bjaurų. Esu uždarytas ir negaliu išeiti.
9 y mae fy llygaid yn pylu gan gystudd. Galwaf arnat ti bob dydd, O ARGLWYDD, ac y mae fy nwylo'n ymestyn atat.
9Mano akys aptemo nuo vargo. Kasdien šaukiausi Tavęs, Viešpatie, tiesdamas į Tave rankas.
10 A wnei di ryfeddodau i'r meirw? A yw'r cysgodion yn codi i'th foliannu? Sela.
10Ar parodysi stebuklus mirusiems? Ar mirusieji kelsis ir girs Tave?
11 A fynegir dy gariad yn y bedd, a'th wirionedd yn nhir Abadon?
11Ar pasakojama apie Tavo malonę ir ištikimybę mirusiųjų karalystėje?
12 A yw dy ryfeddodau'n wybyddus yn y tywyllwch, a'th fuddugoliaethau yn nhir angof?
12Ar žinomi Tavo stebuklai tamsoje ir Tavo teisumas užmiršimo šalyje?
13 Ond yr wyf fi yn llefain arnat ti am gymorth, O ARGLWYDD, ac yn y bore daw fy ngweddi atat.
13Viešpatie, Tavęs aš šaukiuosi, mano malda kas rytą kyla į Tave.
14 O ARGLWYDD, pam yr wyt yn fy ngwrthod, ac yn cuddio dy wyneb oddi wrthyf?
14Viešpatie, kodėl atstumi mane, slepi nuo manęs savo veidą?
15 Anghenus wyf, ac ar drengi o'm hieuenctid; dioddefais dy ddychrynfeydd, ac yr wyf mewn dryswch.
15Nuskurdęs ir pasiruošęs mirti esu nuo pat jaunystės, kenčiu Tavo siaubus, nežinau, ką daryti.
16 Aeth dy ddigofaint drosof, ac y mae dy ymosodiadau yn fy nifetha.
16Tavo rūstybės įkarštis krinta ant manęs, naikina mane Tavo siaubai.
17 Y maent yn f'amgylchu fel llif trwy'r dydd, ac yn cau'n gyfan gwbl amdanaf.
17Jie visą laiką supa mane kaip vandenys ir skandina.
18 Gwnaethost i g�r a chyfaill bellhau oddi wrthyf, a thywyllwch yw fy nghydnabod.
18Tu atitolinai nuo manęs mielą bičiulį, mano pažįstami pamiršo mane.