¹ Yna atebodd Eliffas y Temaniad:

¹Y RESPONDIO Eliphaz Temanita, y dijo:

² "Ai ateb � gwybodaeth nad yw'n ddim ond gwynt a wna'r doeth, a llenwi ei fol �'r dwyreinwynt?

²¿Si proferirá el sabio vana sabiduría, Y henchirá su vientre de viento solano?

³ A ddadleua ef � gair di-fudd, ac � geiriau di-les?

³¿Disputará con palabras inútiles, Y con razones sin provecho?

⁴ Ond yr wyt ti'n diddymu duwioldeb, ac yn rhwystro defosiwn gerbron Duw.

⁴Tú también disipas el temor, Y menoscabas la oración delante de Dios.

⁵ Oherwydd dy gamwedd sy'n hyfforddi dy enau, ac ymadrodd y cyfrwys a ddewisi.

⁵Porque tu boca declaró tu iniquidad, Pues has escogido el hablar de los astutos.

⁶ Dy enau dy hun sy'n dy gondemnio, nid myfi, a'th wefusau di sy'n tystio yn dy erbyn.

⁶Tu boca te condenará, y no yo; Y tus labios testificarán contra ti.

⁷ "Ai ti a anwyd y cyntaf o bawb? A ddygwyd di i'r byd cyn y bryniau?

⁷¿Naciste tú primero que Adam? ¿O fuiste formado antes que los collados?

⁸ A wyt ti'n gwrando ar gyfrinach Duw, ac yn cyfyngu doethineb i ti dy hun?

⁸¿Oíste tú el secreto de Dios, Que detienes en ti solo la sabiduría?

⁹ Beth a wyddost ti na wyddom ni? Pa grebwyll sydd gennyt nad yw gennym ninnau?

⁹¿Qué sabes tú que no sepamos? ¿Qué entiendes que no se halle en nosotros?

¹⁰ Y mae yn ein mysg rai penwyn a rhai oedrannus, rhai sy'n hu375?n na'th dad.

¹⁰Entre nosotros también hay cano, también hay viejo Mucho mayor en días que tu padre.

¹¹ Ai dibris yn d'olwg yw diddanwch Duw, a'r gair a ddaw'n ddistaw atat?

¹¹¿En tan poco tienes las consolaciones de Dios? ¿Tienes acaso alguna cosa oculta cerca de ti?

¹² Beth a ddaeth dros dy feddwl? Pam y mae dy lygaid yn fflachio

¹²¿Por qué te enajena tu corazón, Y por qué guiñan tus ojos,

¹³ fel yr wyt yn gosod dy ysbryd yn erbyn Duw, ac yn arllwys y geiriau hyn?

¹³Pues haces frente á Dios con tu espíritu, Y sacas tales palabras de tu boca?

¹⁴ Sut y gall neb fod yn ddieuog, ac un a anwyd o wraig fod yn gyfiawn?

¹⁴¿Qué cosa es el hombre para que sea limpio, Y que se justifique el nacido de mujer?

¹⁵ Os nad ymddiried Duw yn ei rai sanctaidd, os nad yw'r nefoedd yn l�n yn ei olwg,

¹⁵He aquí que en sus santos no confía, Y ni los cielos son limpios delante de sus ojos:

¹⁶ beth ynteu am feidrolyn, sy'n ffiaidd a llwgr, ac yn yfed anghyfiawnder fel du373?r?

¹⁶¿Cuánto menos el hombre abominable y vil, Que bebe la iniquidad como agua?

¹⁷ "Dangosaf iti; gwrando dithau arnaf. Mynegaf i ti yr hyn a welais

¹⁷Escúchame; yo te mostraré Y te contaré lo que he visto:

¹⁸ (yr hyn y mae'r doethion wedi ei ddweud, ac nad yw wedi ei guddio oddi wrth eu hynafiaid;

¹⁸(Lo que los sabios nos contaron De sus padres, y no lo encubrieron;

¹⁹ iddynt hwy yn unig y rhoddwyd y ddaear, ac ni thramwyodd dieithryn yn eu plith):

¹⁹A los cuales solos fué dada la tierra, Y no pasó extraño por medio de ellos:)

²⁰ bydd yr annuwiol mewn helbul holl ddyddiau ei oes, trwy gydol y blynyddoedd a bennwyd i'r creulon.

²⁰Todos los días del impío, él es atormentado de dolor, Y el número de años es escondido al violento.

²¹ Su373?n dychryniadau sydd yn ei glustiau, a daw'r dinistriwr arno yn awr ei lwyddiant.

²¹Estruendos espantosos hay en sus oídos; En la paz le vendrá quien lo asuele.

²² Nid oes iddo obaith dychwelyd o'r tywyllwch; y mae wedi ei dynghedu i'r cleddyf.

²²El no creerá que ha de volver de las tinieblas, Y está mirando al cuchillo.

²³ Crwydryn yw, ac ysglyfaeth i'r fwltur; gu373?yr mai diwrnod tywyll sydd wedi ei bennu iddo.

²³Desasosegado á comer siempre, Sabe que le está aparejado día de tinieblas.

²⁴ Brawychir ef gan ofid a chyfyngder; llethir ef fel brenin parod i ymosod.

²⁴Tribulación y angustia le asombrarán, Y esforzaránse contra él como un rey apercibido para la batalla.

²⁵ Oherwydd iddo estyn ei law yn erbyn Duw, ac ymffrostio yn erbyn yr Hollalluog,

²⁵Por cuanto él extendió su mano contra Dios, Y se esforzó contra el Todopoderoso,

²⁶ a rhuthro arno'n haerllug, a both ei darian yn drwchus;

²⁶El le acometerá en la cerviz, En lo grueso de las hombreras de sus escudos:

²⁷ oherwydd i'w wyneb chwyddo gan fraster, ac i'w lwynau dewychu � bloneg,

²⁷Porque cubrió su rostro con su gordura, E hizo pliegues sobre los ijares;

²⁸ fe drig mewn dinasoedd diffaith, mewn tai heb neb yn byw ynddynt, lleoedd sydd ar fin adfeilio.

²⁸Y habitó las ciudades asoladas, Las casas inhabitadas, Que estaban puestas en montones.

²⁹ Ni ddaw'n gyfoethog, ac ni phery ei gyfoeth, ac ni chynydda'i olud yn y tir.

²⁹No enriquecerá, ni será firme su potencia, Ni extenderá por la tierra su hermosura.

³⁰ Ni ddianc rhag y tywyllwch. Deifir ei frig gan y fflam, a syrth ei flagur yn y gwynt.

³⁰No se escapará de las tinieblas: La llama secará sus ramos, Y con el aliento de su boca perecerá.

³¹ Peidied ag ymddiried mewn gwagedd a'i dwyllo'i hun, canys gwagedd fydd ei d�l.

³¹No confíe el iluso en la vanidad; Porque ella será su recompensa.

³² Bydd yn gwywo cyn ei amser, ac ni lasa'i gangen.

³²El será cortado antes de su tiempo, Y sus renuevos no reverdecerán.

³³ Dihidla'i rawnwin anaeddfed fel gwinwydden, a bwrw ei flodau fel olewydden.

³³El perderá su agraz como la vid, Y derramará su flor como la oliva.

³⁴ Diffrwyth yw cwmni'r annuwiol, ac fe ysa'r t�n drigfannau breibwyr.

³⁴Porque la sociedad de los hipócritas será asolada, Y fuego consumirá las tiendas de soborno.

³⁵ Beichiogant ar flinder ac ymddu373?yn drwg, ac ar dwyll yr esgor eu croth."

³⁵Concibieron dolor, y parieron iniquidad; Y las entradas de ellos meditan engaño.