Welsh

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

41

1 "A fedri di dynnu Lefiathan allan � bach, neu ddolennu rhaff am ei dafod?
1¿SACARAS tú al leviathán con el anzuelo, O con la cuerda que le echares en su lengua?
2 A fedri di roi cortyn am ei drwyn, neu wthio bach i'w �n?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, Y horadarás con espinas su quijada?
3 A wna ef ymbil yn daer arnat, neu siarad yn addfwyn � thi?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿Hablaráte él lisonjas?
4 A wna gytundeb � thi, i'w gymryd yn was iti am byth?
4¿Hará concierto contigo Para que lo tomes por siervo perpetuo?
5 A gei di chwarae ag ef fel ag aderyn, neu ei rwymo wrth dennyn i'th ferched?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, O lo atarás para tus niñas?
6 A fydd masnachwyr yn bargeinio amdano, i'w rannu rhwng y gwerthwyr?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿Partiránlo entre los mercaderes?
7 A osodi di bigau haearn yn ei groen, a bachau pysgota yn ei geg?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, O con asta de pescadores su cabeza?
8 Os gosodi dy law arno, fe gofi am yr ysgarmes, ac ni wnei hyn eto.
8Pon tu mano sobre él; Te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
9 Yn wir twyllodrus yw ei lonyddwch; onid yw ei olwg yn peri arswyd?
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada; Porque aun á su sola vista se desmayarán.
10 Nid oes neb yn ddigon eofn i'w gynhyrfu; a phwy a all sefyll o'i flaen?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿Quién pues podrá estar delante de mí?
11 Pwy a ddaw ag ef ataf, imi gael rhoi gwobr iddo o'r cyfan sydd gennyf dan y nef?
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
12 Ni pheidiaf � s�n am ei aelodau, ei gryfder a'i ffurf gytbwys.
12Yo no callaré sus miembros, Ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
13 Pwy a all agor ei wisg uchaf, neu drywanu ei groen dauddyblyg?
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿Quién se llegará á él con freno doble?
14 Pwy a all agor dorau ei geg, a'r dannedd o'i chwmpas yn codi arswyd?
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
15 Y mae ei gefn fel rhesi o darianau wedi eu cau'n dynn � s�l.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, Cerrados entre sí estrechamente.
16 Y maent yn gl�s wrth ei gilydd, heb fwlch o gwbl rhyngddynt.
16El uno se junta con el otro, Que viento no entra entre ellos.
17 Y mae'r naill yn cydio mor dynn wrth y llall, fel na ellir eu gwahanu.
17Pegado está el uno con el otro, Están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
18 Y mae ei disian yn gwasgaru mellt, a'i lygaid yn pefrio fel y wawr.
18Con sus estornudos encienden lumbre, Y sus ojos son como los párpados del alba.
19 Daw fflachiadau allan o'i geg, a thasga gwreichion ohoni.
19De su boca salen hachas de fuego, Centellas de fuego proceden.
20 Daw mwg o'i ffroenau, fel o grochan yn berwi ar danllwyth.
20De sus narices sale humo, Como de una olla ó caldero que hierve.
21 Y mae ei anadl yn tanio cynnud, a daw fflam allan o'i geg.
21Su aliento enciende los carbones, Y de su boca sale llama.
22 Y mae cryfder yn ei wddf, ac arswyd yn rhedeg o'i flaen.
22En su cerviz mora la fortaleza, Y espárcese el desaliento delante de él.
23 Y mae plygion ei gnawd yn glynu wrth ei gilydd, ac mor galed amdano fel na ellir eu symud.
23Las partes momias de su carne están apretadas: Están en él firmes, y no se mueven.
24 Y mae ei galon yn gadarn fel craig, mor gadarn � maen melin.
24Su corazón es firme como una piedra, Y fuerte como la muela de abajo.
25 Pan symuda, fe ofna'r cryfion; �nt o'u pwyll oherwydd su373?n y rhwygo.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, Y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
26 Os ceisir ei drywanu �'r cleddyf, ni lwyddir, nac ychwaith �'r waywffon, dagr, na'r bicell.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, Ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
27 Y mae'n trafod haearn fel gwellt, a phres fel pren wedi pydru.
27El hierro estima por pajas, Y el acero por leño podrido.
28 Ni all saeth wneud iddo ffoi, ac y mae'n trafod cerrig-tafl fel us.
28Saeta no le hace huir; Las piedras de honda se le tornan aristas.
29 Fel sofl yr ystyria'r pastwn, ac y mae'n chwerthin pan chwibana'r bicell.
29Tiene toda arma por hojarascas, Y del blandir de la pica se burla.
30 Oddi tano y mae fel darnau miniog o lestri, a gwna rychau fel og ar y llaid.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
31 Gwna i'r dyfnder ferwi fel crochan; gwna'r m�r fel eli wedi ei gymysgu.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, Y tórnala como una olla de ungüento.
32 Gedy lwybr gwyn ar ei �l, a gwna i'r dyfnder ymddangos yn benwyn.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, Que parece que la mar es cana.
33 Nid oes tebyg iddo ar y ddaear, creadur heb ofn dim arno.
33No hay sobre la tierra su semejante, Hecho para nada temer.
34 Y mae'n edrych i lawr ar bopeth uchel; ef yw brenin yr holl anifeiliaid balch."
34Menosprecia toda cosa alta: Es rey sobre todos los soberbios.