¹Hele Menneskeheden havde eet Tungemål og samme Sprog.

¹Öll jörðin hafði eitt tungumál og ein og sömu orð.

²Da de nu drog østerpå, traf de på en Dal i Sinear, og der slog de sig ned.

²Og svo bar við, er þeir fóru stað úr stað í austurlöndum, að þeir fundu láglendi í Sínearlandi og settust þar að.

³Da sagde de til hverandre: "Kom, lad os stryge Teglsten og brænde dem godt!" De brugte nemlig Tegl som Sten og Jordbeg som Kalk.

³Og þeir sögðu hver við annan: ,,Gott og vel, vér skulum hnoða tigulsteina og herða í eldi.`` Og þeir notuðu tigulsteina í stað grjóts og jarðbik í stað kalks.

⁴Derpå sagde de: "Kom, lad os bygge os en By og et Tårn, hvis Top når til Himmelen, og skabe os et Navn, for at vi ikke skal spredes ud over hele Jorden!"

⁴Og þeir sögðu: ,,Gott og vel, vér skulum byggja oss borg og turn, sem nái til himins, og gjörum oss minnismerki, svo að vér tvístrumst ekki um alla jörðina.``

⁵Men HERREN steg ned for at se Byen og Tårnet, som Menneskebørnene byggede,

⁵Þá steig Drottinn niður til þess að sjá borgina og turninn, sem mannanna synir voru að byggja.

⁶og han sagde: "Se, de er eet Folk og har alle eet Tungemål; og når de nu først er begyndt således, er intet, som de sætter sig for, umuligt for dem;

⁶Og Drottinn mælti: ,,Sjá, þeir eru ein þjóð og hafa allir sama tungumál, og þetta er hið fyrsta fyrirtæki þeirra. Og nú mun þeim ekkert ófært verða, sem þeir taka sér fyrir hendur að gjöra.

⁷lad os derfor stige ned og forvirre deres Tungemål der, så de ikke forstår hverandres Tungemål!"

⁷Gott og vel, stígum niður og ruglum þar tungumál þeirra, svo að enginn skilji framar annars mál.``

⁸Da spredte HERREN dem fra det Sted ud over hele Jorden, og de opgav at bygge Byen.

⁸Og Drottinn tvístraði þeim þaðan út um alla jörðina, svo að þeir urðu af að láta að byggja borgina.

⁹Derfor kaldte man den Babel, thi der forvirrede HERREN al Jordens Tungemål, og derfra spredte HERREN dem ud over hele Jorden.

⁹Þess vegna heitir hún Babel, því að þar ruglaði Drottinn tungumál allrar jarðarinnar, og þaðan tvístraði hann þeim um alla jörðina.

¹⁰Dette er Sems Slægtebog. Da Sem var 100 År gammel, avlede han Arpaksjad, to År efter Vandfloden;

¹⁰Þetta er ættartala Sems: Sem var hundrað ára gamall, er hann gat Arpaksad, tveim árum eftir flóðið.

¹¹og efter at Sem havde avlet Arpaksjad, levede han 500 År og avlede Sønner og Døtre.

¹¹Og Sem lifði, eftir að hann gat Arpaksad, fimm hundruð ár og gat sonu og dætur.

¹²Da Atpaksjad havde levet 35 År, avlede han Sjela;

¹²Er Arpaksad var þrjátíu og fimm ára, gat hann Sela.

¹³og efter at Arpaksjad havde avlet Sjela, levede han 403 År og avlede Sønner og Døtre.

¹³Og Arpaksad lifði, eftir að hann gat Sela, fjögur hundruð og þrjú ár og gat sonu og dætur.

¹⁴Da Sjela havde levet 30 År, avlede han Eber;

¹⁴Er Sela var þrjátíu ára, gat hann Eber.

¹⁵og efter at Sjela havde avlet Eber, levede han 403 År og avlede Sønner og Døtre.

¹⁵Og Sela lifði, eftir að hann gat Eber, fjögur hundruð og þrjú ár og gat sonu og dætur.

¹⁶Da Eber havde levet 34 År, avlede han Peleg;

¹⁶Er Eber var þrjátíu og fjögurra ára, gat hann Peleg.

¹⁷og efter at Eber havde avlet Peleg, levede han 430 År og avlede Sønner og Døtre.

¹⁷Og Eber lifði, eftir að hann gat Peleg, fjögur hundruð og þrjátíu ár og gat sonu og dætur.

¹⁸Da Peleg havde levet 30 År, avlede han Re'u;

¹⁸Er Peleg var þrjátíu ára, gat hann Reú.

¹⁹og efter at Peleg havde avlet Re'u, levede han 209 År og avlede Sønner og Døtre.

¹⁹Og Peleg lifði, eftir að hann gat Reú, tvö hundruð og níu ár og gat sonu og dætur.

²⁰Da Re'u havde levet 32 År, avlede han Serug;

²⁰Er Reú var þrjátíu og tveggja ára, gat hann Serúg.

²¹og efter at Re'u havde avlet Serug, levede han 207 År og avlede Sønner og Døtre.

²¹Og Reú lifði, eftir að hann gat Serúg, tvö hundruð og sjö ár og gat sonu og dætur.

²²Da Serug havde levet 30 År, avlede han Nakor;

²²Er Serúg var þrjátíu ára, gat hann Nahor.

²³og efter at Serug havde avlet Nakor, levede han 200 År og avlede Sønner og Døtre.

²³Og Serúg lifði, eftir að hann gat Nahor, tvö hundruð ár og gat sonu og dætur.

²⁴Da Nakor havde levet 29 År, avlede han Tara;

²⁴Er Nahor var tuttugu og níu ára, gat hann Tara.

²⁵og efter at Nakor havde avlet Tara, levede han 119 År og avlede Sønner og Døtre.

²⁵Og Nahor lifði, eftir að hann gat Tara, hundrað og nítján ár og gat sonu og dætur.

²⁶Da Tara havde levet 70 År, avlede han Abram, Nakor og Haran.

²⁶Er Tara var sjötíu ára, gat hann Abram, Nahor og Haran.

²⁷Dette er Taras Slægtebog. Tara avlede Abram, Nako og Haran. Haran avlede Lot.

²⁷Þetta er saga Tara: Tara gat Abram, Nahor og Haran, en Haran gat Lot.

²⁸Haran døde i sin Fader Taras Levetid i sin Hjemstavn i Ur Kasdim.

²⁸Og Haran dó á undan Tara föður sínum í ættlandi sínu, í Úr í Kaldeu.

²⁹Abram og Nakor tog sig Hustruer; Abrams Hustru hed Saraj, Nakors Milka, en Datter af Haran, Milkas og Jiskas Fader.

²⁹Og Abram og Nahor tóku sér konur. Kona Abrams hét Saraí, en kona Nahors Milka, dóttir Harans, föður Milku og föður Ísku.

³⁰Men Saraj var ufrugtbar og havde ingen Børn.

³⁰En Saraí var óbyrja, hún átti eigi börn.

³¹Tara tog sin Søn Abram, sin Sønnesøn Lot, Harans Søn, og sin Sønnekone Saraj, hans Søn Abrams Hustru, og førte dem fra Ur Kasdim for at begive sig til Kana'ans Land; men da de kom til Karan, slog de sig ned der.

³¹Þá tók Tara Abram son sinn og Lot Haransson, sonarson sinn, og Saraí tengdadóttur sína, konu Abrams sonar síns, og lagði af stað með þau frá Úr í Kaldeu áleiðis til Kanaanlands, og þau komu til Harran og settust þar að.Og dagar Tara voru tvö hundruð og fimm ár. Þá andaðist Tara í Harran.

³²Taras Levetid var 205 År; og Tara døde i Karan.

³²Og dagar Tara voru tvö hundruð og fimm ár. Þá andaðist Tara í Harran.