¹(Af David.) Skaf mig ret, o HERRE, thi jeg vandrer i Uskyld, stoler på HERREN uden at vakle.

¹Davíðssálmur. Lát mig ná rétti mínum, Drottinn, því að ég geng fram í grandvarleik og þér treysti ég óbifanlega.

²Ransag mig, HERRE, og prøv mig, gransk mine Nyrer og mit Hjerte;

²Rannsaka mig, Drottinn, og reyn mig, prófa hug minn og hjarta.

³thi din Miskundhed står mig for Øje, jeg vandrer i din Sandhed.

³Því að ég hefi elsku þína fyrir augum, og ég geng í sannleika þínum.

⁴Jeg tager ej Sæde blandt Løgnere, blandt falske kommer jeg ikke.

⁴Ég tek mér eigi sæti hjá lygurum og hefi eigi umgengni við fláráða menn.

⁵Jeg hader de ondes Forsamling, hos gudløse sidder jeg ej.

⁵Ég hata söfnuð illvirkjanna, sit eigi meðal óguðlegra.

⁶Jeg tvætter mine Hænder i Renhed, at jeg kan vandre omkring dit Alter, HERRE,

⁶Ég þvæ hendur mínar í sakleysi og geng í kringum altari þitt, Drottinn,

⁷for at istemme Takkesang, fortælle om alle dine Undere.

⁷til þess að láta lofsönginn hljóma og segja frá öllum þínum dásemdarverkum.

⁸HERRE, jeg elsker dit Hus, det Sted, hvor din Herlighed bor.

⁸Drottinn, ég elska bústað húss þíns og staðinn þar sem dýrð þín býr.

⁹Bortriv ikke min Sjæl med Syndere, mit Liv med blodstænkte Mænd,

⁹Hríf eigi sál mína burt með syndurum né líf mitt með morðingjum,

¹⁰i hvis Hænder er Skændselsdåd, hvis højre er fuld af Bestikkelse.

¹⁰þeim er hafa svívirðing í höndum sér og hægri höndina fulla af mútugjöfum.

¹¹Jeg har jo vandret i Uskyld, forløs mig og vær mig nådig!

¹¹En ég geng fram í grandvarleik, frelsa mig og líkna mér.Fótur minn stendur á sléttri grund, í söfnuðunum vil ég lofa Drottin.

¹²Min Fod står på den jævne Grund, i Forsamlinger vil jeg love HERREN.

¹²Fótur minn stendur á sléttri grund, í söfnuðunum vil ég lofa Drottin.