¹(Til sangmesteren. En salme af David.) HERRE, Kongen er glad ved din Vælde, hvor frydes han højlig over din Frelse!

¹Ang hari ay magagalak sa iyong kalakasan, Oh Panginoon; at sa iyong pagliligtas gaano kalaki ang ikagagalak niya!

²Hvad hans Hjerte ønskede, gav du ham, du afslog ikke hans Læbers Bøn. - Sela.

²Ibinigay mo sa kaniya ang nais ng kaniyang puso, at hindi mo ikinait ang hiling ng kaniyang mga labi. (Selah)

³Du kom ham i Møde med rig Velsignelse, satte en Krone af Guld på hans Hoved.

³Sapagka't iyong sinalubong siya ng mga kapalaran na kabutihan: iyong pinuputungan ng isang putong na dalisay na ginto ang kaniyang ulo.

⁴Han bad dig om Liv, og du gav ham det, en Række af Dage uden Ende.

⁴Siya'y humingi ng buhay sa iyo, iyong binigyan siya; pati ng kahabaan ng mga kaarawan magpakailan pa man.

⁵Stor er hans Glans ved din Frelse, Højhed og Hæder lægger du på ham.

⁵Ang kaniyang kaluwalhatian ay dakila sa iyong pagliligtas: karangalan at kamahalan ay inilalagay mo sa kaniya.

⁶Ja, evig Velsignelse gav du ham, med Fryd for dit Åsyn glæded du ham.

⁶Sapagka't ginagawa mo siyang pinakamapalad magpakailan man: iyong pinasasaya siya ng kagalakan sa iyong harapan.

⁷Thi Kongen stoler på HERREN, ved den Højestes Nåde rokkes han ikke.

⁷Sapagka't ang hari ay tumitiwala sa Panginoon, at sa kagandahang-loob ng Kataastaasan ay hindi siya makikilos.

⁸Til alle dine Fjender når din Hånd, din højre når dine Avindsmænd.

⁸Masusumpungan ng iyong kamay ang lahat ng iyong mga kaaway: masusumpungan ng iyong kanan yaong mga nangagtatanim sa iyo.

⁹Du gør dem til et luende Bål, når du viser dig; HERREN sluger dem i sin Vrede. Ild fortærer dem.

⁹Iyong gagawin sila na gaya ng mainit na hurno sa panahon ng iyong galit. Sasakmalin sila ng Panginoon sa kaniyang poot, at susupukin sila ng apoy.

¹⁰Du rydder bort deres Frugt af Jorden, deres Sæd blandt Menneskens Børn.

¹⁰Ang kanilang bunga ay iyong lilipulin mula sa lupa, at ang kanilang binhi ay mula sa gitna ng mga anak ng mga tao.

¹¹Thi de søger at volde dig ondt, spinder Rænker, men evner intet;

¹¹Sapagka't sila'y nagakala ng kasamaan laban sa iyo: sila'y nagpanukala ng lalang na hindi nila maisasagawa.

¹²thi du slår dem på Flugt, med din Bue sigter du mod deres Ansigt.

¹²Sapagka't iyong patatalikurin sila, ikaw ay maghahanda ng iyong mga bagting ng busog laban sa mukha nila.

¹³HERRE, stå op i din Vælde, med Sang og med Spil vil vi prise dit Storværk!

¹³Mataas ka, Oh Panginoon, sa iyong kalakasan: sa gayo'y aming aawitin at pupurihin ang iyong kapangyarihan.