1خداوند همان طوریکه وعده داده بود، ساره را برکت داد
1And the LORD visited Sarah as he had said, and the LORD did unto Sarah as he had spoken.
2و در وقتی که ابراهیم پیر بود، ساره حامله شد و پسری برای او به دنیا آورد. این پسر در همان وقتی که خدا فرموده بود به دنیا آمد.
2For Sarah conceived, and bare Abraham a son in his old age, at the set time of which God had spoken to him.
3ابراهیم اسم او را اسحاق گذاشت.
3And Abraham called the name of his son that was born unto him, whom Sarah bare to him, Isaac.
4وقتی اسحاق هشت روزه شد، ابراهیم طبق فرمودۀ خدا او را ختنه کرد.
4And Abraham circumcised his son Isaac being eight days old, as God had commanded him.
5وقتی اسحاق متولد شد ابراهیم صد ساله بود.
5And Abraham was an hundred years old, when his son Isaac was born unto him.
6ساره گفت: «خدا برای من خوشی و خنده آورده است و هر کسی که این را بشنود با من خواهد خندید.»
6And Sarah said, God hath made me to laugh, so that all that hear will laugh with me.
7سپس اضافه کرد: «چه کسی باور می کرد که من روزی طفل ابراهیم را شیر بدهم؟ چون من در موقع پیری او پسری برایش به دنیا آورده ام.»
7And she said, Who would have said unto Abraham, that Sarah should have given children suck? for I have born him a son in his old age.
8طفل بزرگ شد و در روزی که او را از شیر جدا کردند، ابراهیم مهمانی بزرگی ترتیب داد.
8And the child grew, and was weaned: and Abraham made a great feast the same day that Isaac was weaned.
9روزی ساره دید که اسماعیل، همان پسری که هاجر مصری برای ابراهیم بدنیا آورده بود ـ اسحاق، پسر ساره را ریشخند می کند.
9And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, which she had born unto Abraham, mocking.
10پس به ابراهیم گفت: «این کنیز و پسرش را بیرون کن. پسر این زن نباید از میراث تو که فقط حق اسحاق است سهمی ببرد.»
10Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac.
11این موضوع ابراهیم را بسیار ناراحت کرد، چون که اسماعیل هم پسر او بود.
11And the thing was very grievous in Abraham's sight because of his son.
12اما خدا به ابراهیم فرمود: «دربارۀ پسر و کنیزت هاجر نگران نباش. هر چه ساره به تو می گوید انجام بده، زیرا نسلی که من به تو وعده داده ام از طریق اسحاق می باشد.
12And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called.
13من به پسر کنیز تو هاجر هم فرزندان زیاد می دهم. از او هم ملت بزرگی به وجود می آید چون او هم پسر تو است.»
13And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed.
14صبح وقت روز بعد ابراهیم مقداری غذا و یک مشک آب بر پشت هاجر گذاشت و او را با طفلش بیرون کرد. هاجر آنجا را ترک کرد و رفت. او در بیابان های بئرشِبع می گشت.
14And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba.
15وقتی آب تمام شد، طفل را زیر یک بُته گذاشت
15And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs.
16و خودش به اندازۀ صد متر از آنجا دور شد. به خود می گفت: «من طاقت ندارم مردن پسرم را ببینم.» و همان طور که آنجا نشسته بود شروع کرد به گریه کردن.
16And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bow shot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept.
17خدا صدای گریۀ طفل را شنید. فرشتۀ خدا از آسمان با هاجر صحبت کرد و گفت: «ای هاجر، چه مشکلی داری؟ نترس. خدا گریۀ طفل را شنیده است.
17And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is.
18برخیز، برو طفل را بردار و آرام کن. من از نسل او یک قوم بزرگ به وجود می آورم.»
18Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation.
19خدا چشم های او را باز کرد و او در آنجا چاهی دید. رفت مشک را پُر از آب کرد و مقداری آب به پسر خود داد.
19And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink.
20خدا با آن پسر بود و او بزرگ می شد.
20And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer.
21او در بیابان فاران زندگی می کرد و شکارچی ماهری شد. مادرش یک زن مصری برای او گرفت.
21And he dwelt in the wilderness of Paran: and his mother took him a wife out of the land of Egypt.
22در آن زمان ابی ملک با فیکول، قوماندان سپاهیان خود، نزد ابراهیم رفت و به او گفت: «در هر کاری که می کنی، خدا با تو است.
22And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest:
23بنابراین اینجا در حضور خدا قول بده که مرا یا فرزندان مرا و یا نسل مرا فریب ندهی. من نسبت به تو وفادار بوده ام، پس تو هم نسبت به من و این سرزمین که تو در آن زندگی می کنی وفادار باش.»
23Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son's son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned.
24ابراهیم گفت: «من قول می دهم.»
24And Abraham said, I will swear.
25ابراهیم دربارۀ چاهی که غلامان ابی ملک تصرف کرده بودند از او گِله کرد.
25And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech's servants had violently taken away.
26ابی ملک گفت: «من نمی دانم چه کسی این کار را کرده است. تو هم چیزی در این باره به من نگفتی. این اولین باری است که من این را می شنوم.»
26And Abimelech said, I wot not who hath done this thing; neither didst thou tell me, neither yet heard I of it, but to day.
27پس از آن، ابراهیم تعدادی گاو و گوسفند به ابی ملک داد و هر دوی آن ها با هم عهد و پیمان بستند.
27And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant.
28ابراهیم هفت برۀ ماده از گله جدا کرد.
28And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves.
29ابی ملک پرسید: «چرا این کار را کردی؟»
29And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?
30ابراهیم جواب داد: «این هفت بره را از من قبول کن. با این کار تو شاهد می باشی که من همان کسی هستم که این چاه را کنده ام.»
30And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well.
31به خاطر همین آنجا بئرشِبع نامیده شد، زیرا در آنجا بود که آن دو با هم پیمان بستند.
31Wherefore he called that place Beersheba; because there they sware both of them.
32بعد از اینکه آن ها در بئرشِبع با هم پیمان بستند، ابی ملک و فیکول به فلسطین برگشتند.
32Thus they made a covenant at Beersheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines.
33ابراهیم در بئرشِبع درخت سرو کاشت و بنام خداوند، خدای جاودانی دعا کرد.ابراهیم در فلسطین مدت زیادی زندگی کرد.
33And Abraham planted a grove in Beersheba, and called there on the name of the LORD, the everlasting God.
34ابراهیم در فلسطین مدت زیادی زندگی کرد.
34And Abraham sojourned in the Philistines' land many days.