1سپس تمام حاضران در مجلس برخاستند و او را به حضور پیلاطُس آوردند
1And the whole multitude of them arose, and led him unto Pilate.
2به مقابل او شکایت خود را اینطور شروع کردند: «ما این شخص را در حالی دیدیم که به گمراه ساختن ملت ما مشغول بود. او با پرداخت مالیات به امپراطور مخالفت می کرد و ادعا می کند که مسیح یعنی پادشاه است.»
2And they began to accuse him, saying, We found this fellow perverting the nation, and forbidding to give tribute to Caesar, saying that he himself is Christ a King.
3پیلاطُس از او پرسید: «آیا تو پادشاه یهودیان هستی؟» عیسی جواب داد: «تو می گویی.»
3And Pilate asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And he answered him and said, Thou sayest it.
4پیلاطُس سپس به سران کاهنان و جماعت گفت: «من در این مرد هیچ جرمی نمی بینم.»
4Then said Pilate to the chief priests and to the people, I find no fault in this man.
5اما آنها پافشاری می کردند و گفتند: «او مردم را در سراسر یهودیه با تعالیم خود می شوراند. از جلیل شروع کرد و به اینجا رسیده است.»
5And they were the more fierce, saying, He stirreth up the people, teaching throughout all Jewry, beginning from Galilee to this place.
6هنگامیکه پیلاطُس این را شنید پرسید که آیا این مرد جلیلی است.
6When Pilate heard of Galilee, he asked whether the man were a Galilaean.
7وقتی مطلع شد که به قلمرو هیرودیس تعلق دارد او را پیش هیرودیس که در آن موقع در اورشلیم بود فرستاد.
7And as soon as he knew that he belonged unto Herod's jurisdiction, he sent him to Herod, who himself also was at Jerusalem at that time.
8وقتی هیرودیس عیسی را دید بسیار خوشحال شد، زیرا دربارۀ او مطالبی شنیده بود و مدت ها بود می خواست او را ببیند و امید داشت که شاهد معجزاتی از دست او باشد.
8And when Herod saw Jesus, he was exceeding glad: for he was desirous to see him of a long season, because he had heard many things of him; and he hoped to have seen some miracle done by him.
9از او سؤالات فراوانی کرد اما عیسی هیچ جوابی نداد.
9Then he questioned with him in many words; but he answered him nothing.
10سران کاهنان و علما پیش آمدند و تهمت های شدیدی به او زدند.
10And the chief priests and scribes stood and vehemently accused him.
11پس هیرودیس و عساکرش به عیسی بی حرمتی کرده او را مسخره نمودند و چپن زیبایی به او پوشانیده او را پیش پیلاطُس پس فرستاند.
11And Herod with his men of war set him at nought, and mocked him, and arrayed him in a gorgeous robe, and sent him again to Pilate.
12در همان روز هیرودیس و پیلاطُس آشتی کردند، زیرا دشمنی دیرینه ای تا آن زمان بین آن دو وجود داشت.
12And the same day Pilate and Herod were made friends together: for before they were at enmity between themselves.
13پیلاطُس در این موقع سران کاهنان، بزرگان قوم و مردم را خواست
13And Pilate, when he had called together the chief priests and the rulers and the people,
14و به آنها گفت: «شما این مرد را به تهمت اخلالگری پیش من آوردید. اما چنانکه می دانید خود من در حضور شما از او بازپرسی کردم و در او چیزی که تهمت های شما را تائید کند نیافتم.
14Said unto them, Ye have brought this man unto me, as one that perverteth the people: and, behold, I, having examined him before you, have found no fault in this man touching those things whereof ye accuse him:
15هیرودیس هم دلیلی پیدا نکرد، چون او را پیش ما پس فرستاده است. واضح است که او کاری نکرده است که مستوجب مرگ باشد.
15No, nor yet Herod: for I sent you to him; and, lo, nothing worthy of death is done unto him.
16بنابراین او را پس از تازیانه زدن آزاد می کنم.»[
16I will therefore chastise him, and release him.
17زیرا لازم بود که هر عیدی یک نفر زندانی را برای آن ها آزاد کند.]
17(For of necessity he must release one unto them at the feast.)
18اما همه با صدای بلند گفتند: «مصلوبش کن! برای ما باراَبا را آزاد کن.»
18And they cried out all at once, saying, Away with this man, and release unto us Barabbas:
19(این شخص به خاطر شورشی که در شهر واقع شده بود و به علت آدمکشی زندانی شده بود.)
19(Who for a certain sedition made in the city, and for murder, was cast into prison.)
20چون پیلاطُس می خواست عیسی را آزاد سازد بار دیگر سخن خود را به گوش جماعت رسانید.
20Pilate therefore, willing to release Jesus, spake again to them.
21اما آن ها فریاد کردند: «مصلوبش کن، مصلوبش کن!»
21But they cried, saying, Crucify him, crucify him.
22برای سومین بار به ایشان گفت: «چرا؟ مرتکب چه جنایتی شده است؟ من او را در هیچ مورد، مستوجب مرگ ندیدم. بنابراین او را پس از تازیانه زدن آزاد می کنم.»
22And he said unto them the third time, Why, what evil hath he done? I have found no cause of death in him: I will therefore chastise him, and let him go.
23اما آنها در تقاضای خود پافشاری کردند و فریاد می زدند که عیسی باید به صلیب میخکوب شود. فریاد های ایشان غالب آمد
23And they were instant with loud voices, requiring that he might be crucified. And the voices of them and of the chief priests prevailed.
24و پیلاطُس حکمی را که آنها می خواستند صادر کرد.
24And Pilate gave sentence that it should be as they required.
25بنابر درخواست ایشان، مردی را که به خاطر یاغیگری و آدم کشی به زندان افتاده بود آزاد کرد و عیسی را در اختیار آنها گذاشت.
25And he released unto them him that for sedition and murder was cast into prison, whom they had desired; but he delivered Jesus to their will.
26هنگامی که او را برای مصلوب شدن می بردند مردی را به نام شمعون که اهل قیروان بود و از صحرا به شهر می آمد گرفتند. صلیب را روی دوش او گذاشتند و او را مجبور کردند که آن را به دنبال عیسی ببرد.
26And as they led him away, they laid hold upon one Simon, a Cyrenian, coming out of the country, and on him they laid the cross, that he might bear it after Jesus.
27جمعیت بزرگی از جمله زنانی که به خاطر عیسی به سینه خود می زدند و ماتم می کردند از عقب او می آمدند.
27And there followed him a great company of people, and of women, which also bewailed and lamented him.
28عیسی رو به آنها کرد و فرمود: «ای دختران اورشلیم، برای من اشک نریزید، برای خود تان و فرزندان تان گریه کنید!
28But Jesus turning unto them said, Daughters of Jerusalem, weep not for me, but weep for yourselves, and for your children.
29بدانید روزهائی خواهد آمد که خواهند گفت: خوشا به حال نازایان و رَحِم هائی که طفل نیاوردند و سینه های که شیر ندادند.
29For, behold, the days are coming, in the which they shall say, Blessed are the barren, and the wombs that never bare, and the paps which never gave suck.
30آن وقت به کوهها خواهند گفت: «به روی ما بیفتید.» و به تپه ها خواهند گفت: «ما را بپوشانید.»
30Then shall they begin to say to the mountains, Fall on us; and to the hills, Cover us.
31اگر با چوبِ تر چنین کنند با چوب خشک چه خواهند کرد؟»
31For if they do these things in a green tree, what shall be done in the dry?
32دو جنایتکار هم برای مصلوب شدن با او بودند.
32And there were also two other, malefactors, led with him to be put to death.
33و وقتی به محلی موسوم به «کاسۀ سر» رسیدند، او را در آنجا به صلیب میخکوب کردند. آن جنایتکاران را هم با او مصلوب نمودند، یکی را در سمت راست و دیگری را در سمت چپ او.
33And when they were come to the place, which is called Calvary, there they crucified him, and the malefactors, one on the right hand, and the other on the left.
34عیسی گفت: «ای پدر، اینها را ببخش زیرا نمی دانند چه می کنند.» بالای لباس های او قرعه انداخته میان خود تقسیم کردند.
34Then said Jesus, Father, forgive them; for they know not what they do. And they parted his raiment, and cast lots.
35مردم ایستاده تماشا می کردند و رؤسای آنها با ریشخند می گفتند: «دیگران را نجات داد. اگر این مرد مسیح و برگزیدۀ خدا است، حالا خودش را نجات دهد.»
35And the people stood beholding. And the rulers also with them derided him, saying, He saved others; let him save himself, if he be Christ, the chosen of God.
36عساکر هم او را مسخره کردند و پیش آمده سرکه خود را به او تعارف کردند
36And the soldiers also mocked him, coming to him, and offering him vinegar,
37و گفتند: «اگر تو پادشاه یهودیان هستی خود را نجات بده.»
37And saying, If thou be the king of the Jews, save thyself.
38در بالای سر او نوشته شده بود: «پادشاه یهودیان.»
38And a superscription also was written over him in letters of Greek, and Latin, and Hebrew, THIS IS THE KING OF THE JEWS.
39یکی از آن جنایتکار که به صلیب آویخته شده بود با ریشخند به او می گفت: «مگر تو مسیح نیستی؟ خودت و ما را نجات بده.»
39And one of the malefactors which were hanged railed on him, saying, If thou be Christ, save thyself and us.
40اما آن دیگری با ملامت به اولی جواب داد: «از خدا نمی ترسی؟ سر تو و او یک قسم حکم شده است.
40But the other answering rebuked him, saying, Dost not thou fear God, seeing thou art in the same condemnation?
41در مورد ما منصفانه عمل شده، چون ما به سزای اعمال خود می رسیم، اما این مرد هیچ خطایی نکرده است.»
41And we indeed justly; for we receive the due reward of our deeds: but this man hath done nothing amiss.
42و گفت: «ای عیسی، وقتی به پادشاهی خود رسیدی مرا به یاد داشته باش.»
42And he said unto Jesus, Lord, remember me when thou comest into thy kingdom.
43عیسی جواب داد: «خاطر جمع باش، امروز با من در فردوس خواهی بود.»
43And Jesus said unto him, Verily I say unto thee, To day shalt thou be with me in paradise.
44تقریباً ظهر بود، که تاریکی تمام آن سرزمین را فراگرفت و تا ساعت سه بعد از ظهر آفتاب گرفته شده بود
44And it was about the sixth hour, and there was a darkness over all the earth until the ninth hour.
45و پردۀ عبادتگاه دو تکه شد.
45And the sun was darkened, and the veil of the temple was rent in the midst.
46عیسی با فریاد بلند گفت: «ای پدر، روح خود را به تو می سپارم.» این را گفت و جان داد.
46And when Jesus had cried with a loud voice, he said, Father, into thy hands I commend my spirit: and having said thus, he gave up the ghost.
47وقتی صاحب منصبی که مسئول نگهبانی بود این جریان را دید خدا را حمد کرد و گفت: «در واقع این مرد بی گناه بود.»
47Now when the centurion saw what was done, he glorified God, saying, Certainly this was a righteous man.
48جمعیتی که برای تماشا گرد آمده بودند وقتی ماجرا را دیدند، سینه زنان به خانه های خود برگشتند.
48And all the people that came together to that sight, beholding the things which were done, smote their breasts, and returned.
49آشنایان عیسی و زنانی که از جلیل همراه او آمده بودند همگی در فاصلۀ دوری ایستاده بودند و جریان را می دیدند.
49And all his acquaintance, and the women that followed him from Galilee, stood afar off, beholding these things.
50در آنجا مردی به نام یوسف حضور داشت که یکی از اعضای شورای یهود بود. او مردی نیکنام و درستکار بود.
50And, behold, there was a man named Joseph, a counsellor; and he was a good man, and a just:
51یوسف به تصمیم شورا و کاری که در پیش گرفته بودند رأی مخالف داده بود. او از اهالی یک شهر یهودی به نام رامه بود و از آن کسانی بود که در انتظار پادشاهی خدا بسر می بردند.
51(The same had not consented to the counsel and deed of them;) he was of Arimathaea, a city of the Jews: who also himself waited for the kingdom of God.
52این مرد در این موقع پیش پیلاطُس رفت و جنازۀ عیسی را خواست.
52This man went unto Pilate, and begged the body of Jesus.
53سپس آن را پایین آورد و در کتان نازک پیچید و در مقبره ای که از سنگ تراشیده شده بود و پیش از آن کسی را در آن نگذاشته بودند قرار داد.
53And he took it down, and wrapped it in linen, and laid it in a sepulchre that was hewn in stone, wherein never man before was laid.
54آن روز، روز تهیه بود و روز سَبَت از آن ساعت شروع می شد.
54And that day was the preparation, and the sabbath drew on.
55زنانی که از جلیل همراه عیسی آمده بودند به دنبال یوسف رفتند. آن ها مقبره و جای دفن او را دیدند.سپس به خانه رفتند و حنوط و عطریات تهیه کردند و در روز سَبَت مطابق امر شریعت استراحت نمودند.
55And the women also, which came with him from Galilee, followed after, and beheld the sepulchre, and how his body was laid.
56سپس به خانه رفتند و حنوط و عطریات تهیه کردند و در روز سَبَت مطابق امر شریعت استراحت نمودند.
56And they returned, and prepared spices and ointments; and rested the sabbath day according to the commandment.