1ای تمامی قوم ها این را بشنوید! ای تمامی ساکنین روی زمین، گوش گیرید،
1Hear this, all ye people; give ear, all ye inhabitants of the world:
2خورد و بزرگ، ثروتمندان و فقیران!
2Both low and high, rich and poor, together.
3زبانم به حکمت سخن می راند و تفکر دل من پُر از دانایی است.
3My mouth shall speak of wisdom; and the meditation of my heart shall be of understanding.
4گوش خود را به مثلی فرا می گیرم و با نوای چنگ معمایی خود را حل می کنم.
4I will incline mine ear to a parable: I will open my dark saying upon the harp.
5چرا در روزهای مصیبت، وقتیکه شرارت حیله گران احاطه ام کنند، ترسان باشم؟
5Wherefore should I fear in the days of evil, when the iniquity of my heels shall compass me about?
6آنانی که متکی به ثروت خود هستند و به زیادی مال و دارائی خود می بالند،
6They that trust in their wealth, and boast themselves in the multitude of their riches;
7هیچیک از اینها نمی تواند با مال و دارائی خود بهای حیات یکنفر را بپردازد و یا کفارۀ او را به خدا تقدیم کند.
7None of them can by any means redeem his brother, nor give to God a ransom for him:
8زیرا فدیۀ جان ایشان گرانبهاست و غیر قابل دسترسی.
8(For the redemption of their soul is precious, and it ceaseth for ever:)
9هیچ کسی نمی تواند تا به ابد زنده بماند و فساد را نبیند.
9That he should still live for ever, and not see corruption.
10زیرا می بیند که حکیمان می میرند و جاهلان و احمقان باهم هلاک می گردند و ثروت خود را برای دیگران ترک می کنند.
10For he seeth that wise men die, likewise the fool and the brutish person perish, and leave their wealth to others.
11فکر دل ایشان این است که خانه های ایشان دائمی باشد و جایداد ایشان از یک نسل به نسل دیگر. آن ها برای اینکه خاطرۀ شان جاودانی باشد، نام خود را بر زمین های خود می گذارند.
11Their inward thought is, that their houses shall continue for ever, and their dwelling places to all generations; they call their lands after their own names.
12لیکن انسان در شکوه خود باقی نمی ماند بلکه همچون حیوان جان می سپارد.
12Nevertheless man being in honour abideth not: he is like the beasts that perish.
13این راه ایشان، جهالت ایشان است و نیز سرنوشت بازماندگان ایشان که سخن آن ها را می پسندند.
13This their way is their folly: yet their posterity approve their sayings. Selah.
14مثل گوسفندان به طرف کشتارگار روانند و موت آن ها را شبانی می کند. صبحگاهان مردمان راستکار بر ایشان حکومت می کند و وجود شان در قبر پوسیده می شوند و خانۀ ابدی شان گور است.
14Like sheep they are laid in the grave; death shall feed on them; and the upright shall have dominion over them in the morning; and their beauty shall consume in the grave from their dwelling.
15اما خدا جان مرا از گور می رهاند زیرا که مرا به حضور خود می برد.
15But God will redeem my soul from the power of the grave: for he shall receive me. Selah.
16پس ترسان مباش، چون شخصی ثروتمند شود و جلال خانۀ او افزوده گردد!
16Be not thou afraid when one is made rich, when the glory of his house is increased;
17زیرا چون بمیرد، چیزی از آن با خود نمی برد و جلالش او را همراهی نخواهد کرد.
17For when he dieth he shall carry nothing away: his glory shall not descend after him.
18البته تا وقتیکه زنده است خود را برکت یافته می داند و چون ثروتمند است مردم از او توصیف می کنند،
18Though while he lived he blessed his soul: and men will praise thee, when thou doest well to thyself.
19اما عاقبت می میرد و با اجداد خود می پیوندد و دیگر نور را تا به ابد نمی بیند.انسانی که در شکوه است و فهم ندارد، همچون حیوان جان می سپارد.
19He shall go to the generation of his fathers; they shall never see light.
20انسانی که در شکوه است و فهم ندارد، همچون حیوان جان می سپارد.
20Man that is in honour, and understandeth not, is like the beasts that perish.