1ای متکبر چرا از بدی فخر می کنی؟ رحمت خدا همیشه پایدار است.
1Why boastest thou thyself in mischief, O mighty man? the goodness of God endureth continually.
2زبان تو ای حیله گر، مثل تیغ تیز، شرارت را اختراع می کند.
2The tongue deviseth mischiefs; like a sharp razor, working deceitfully.
3بدی را زیادتر از نیکویی دوست می داری و دروغ را بیشتر از راستگویی.
3Thou lovest evil more than good; and lying rather than to speak righteousness. Selah.
4همۀ سخنان تباه کننده را دوست می داری، ای زبان فریبنده.
4Thou lovest all devouring words, O thou deceitful tongue.
5خدا نیز ترا برای همیشه نابود می کند. ترا از خانه ات ربوده و می راند و از زمین زندگان ریشه کن می سازد.
5God shall likewise destroy thee for ever, he shall take thee away, and pluck thee out of thy dwelling place, and root thee out of the land of the living. Selah.
6عادلان این را دیده، می ترسند و بر او می خندند:
6The righteous also shall see, and fear, and shall laugh at him:
7«این شخص را ببینید که بر خدا توکل نکرد، بلکه متکی به ثروت سرشار خود بود و از بدی خویش خود را زورآور ساخت.»
7Lo, this is the man that made not God his strength; but trusted in the abundance of his riches, and strengthened himself in his wickedness.
8اما من مثل درخت سرسبز زیتون در خانۀ خدا هستم و به رحمت خدا تا به ابد توکل می دارم.تو را برای هر آنچه انجام داده ای تا به ابد شکر می گویم و امید من به نام تو است که در نزد مقدسان تو نیکوست.
8But I am like a green olive tree in the house of God: I trust in the mercy of God for ever and ever.
9تو را برای هر آنچه انجام داده ای تا به ابد شکر می گویم و امید من به نام تو است که در نزد مقدسان تو نیکوست.
9I will praise thee for ever, because thou hast done it: and I will wait on thy name; for it is good before thy saints.