1ای خدا به دعای من گوش بده و وقتیکه به حضور تو زاری می کنم خود را از من پنهان مکن.
1Give ear to my prayer, O God; and hide not thyself from my supplication.
2دعای مرا بشنو و مستجاب فرما، زیرا که فکرم پریشان است و ناله می کنم.
2Attend unto me, and hear me: I mourn in my complaint, and make a noise;
3به سبب آواز دشمن و ظلم شریر. آن ها نسبت به من ظلم نموده و با خشم بر من جفا می کنند.
3Because of the voice of the enemy, because of the oppression of the wicked: for they cast iniquity upon me, and in wrath they hate me.
4دل من در اندرونم می لرزد و وحشت مرگ مرا فرا گرفته است.
4My heart is sore pained within me: and the terrors of death are fallen upon me.
5ترس و لرز به من وارد شده و وحشتی هولناک احاطه ام کرده است.
5Fearfulness and trembling are come upon me, and horror hath overwhelmed me.
6می گویم: «کاش مثل کبوتر بال می داشتم تا پرواز کرده و آرامی می یافتم.
6And I said, Oh that I had wings like a dove! for then would I fly away, and be at rest.
7پس به یک جای دوردست رفته و ساکن صحرا می شدم،
7Lo, then would I wander far off, and remain in the wilderness. Selah.
8و بسوی پناهگاهی می شتافتم تا از باد تُند و طوفان شدید در امان باشم.»
8I would hasten my escape from the windy storm and tempest.
9ای خداوند شریران را چنان سراسیمه گردان که زبان یکدیگر را نفهمند، زیرا در شهر ظلم و جنگ می بینم.
9Destroy, O Lord, and divide their tongues: for I have seen violence and strife in the city.
10شب و روز دیوارهایش را دور می زنند و شرارت و مزاحمت در شهر است.
10Day and night they go about it upon the walls thereof: mischief also and sorrow are in the midst of it.
11فسق و فساد در میان آن است و جور و خیانت از کوچه هایش دور نمی شود.
11Wickedness is in the midst thereof: deceit and guile depart not from her streets.
12اگر دشمن مرا ملامت می نمود، تحمل می کردم و یا اگر خصم من بر من سرافرازی می نمود، خود را از وی پنهان می ساختم،
12For it was not an enemy that reproached me; then I could have borne it: neither was it he that hated me that did magnify himself against me; then I would have hid myself from him:
13اما تو بودی ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من.
13But it was thou, a man mine equal, my guide, and mine acquaintance.
14که صحبتهای شیرین با هم می کردیم و یکجا در جمع مردم به عبادتگاه می رفتیم.
14We took sweet counsel together, and walked unto the house of God in company.
15مرگ ناگهانی بر ایشان آید و زنده بگور فرو روند، زیرا شرارت در خانه های ایشان و در میان ایشان است.
15Let death seize upon them, and let them go down quick into hell: for wickedness is in their dwellings, and among them.
16اما من نزد خدا فریاد می کنم و خداوند مرا نجات می دهد.
16As for me, I will call upon God; and the LORD shall save me.
17شامگاهان و صبح و ظهر شکایت و ناله را سر می دهم و او آواز مرا می شنود.
17Evening, and morning, and at noon, will I pray, and cry aloud: and he shall hear my voice.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود به سلامتی فدیه داده است، زیرا مخالفان من بسیار اند.
18He hath delivered my soul in peace from the battle that was against me: for there were many with me.
19خدا که پادشاه ازلی است می شنود و آن ها را شکست می دهد، زیرا که ایشان اصلاح ناپذیر بوده و از خدا نمی ترسند.
19God shall hear, and afflict them, even he that abideth of old. Selah. Because they have no changes, therefore they fear not God.
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده و عهد خویش را شکسته است.
20He hath put forth his hands against such as be at peace with him: he hath broken his covenant.
21سخنان چرب و نرم در زبانش، لیکن جنگ در باطن او است. حرفهایش چرب تر از روغن، ولی مثل شمشیر تیز و بُران اند.
21The words of his mouth were smoother than butter, but war was in his heart: his words were softer than oil, yet were they drawn swords.
22بار تمام تشویش های خود را به خداوند بسپار و او از تو حمایت می کند. او هرگز نمی گذارد که شخص عادل بیفتد.تو ای خدا، مردمان خونریز و حیله گر را به قعر گودال نیستی سرنگون کن و عمر ایشان را کوتاه ساز. لیکن من بر تو توکل می کنم.
22Cast thy burden upon the LORD, and he shall sustain thee: he shall never suffer the righteous to be moved.
23تو ای خدا، مردمان خونریز و حیله گر را به قعر گودال نیستی سرنگون کن و عمر ایشان را کوتاه ساز. لیکن من بر تو توکل می کنم.
23But thou, O God, shalt bring them down into the pit of destruction: bloody and deceitful men shall not live out half their days; but I will trust in thee.