1خدایا بر من رحم کن، زیرا که انسان مرا به شدت تعقیب می کند، تمامی روز با من جنگ کرده و مرا اذیت می نماید.
1Be merciful unto me, O God: for man would swallow me up; he fighting daily oppresseth me.
2دشمنانم تمامی روز مرا به شدت تعقیب می کنند، زیرا بسیارند آنانی که با غرور بر ضد من می جنگند.
2Mine enemies would daily swallow me up: for they be many that fight against me, O thou most High.
3هنگامیکه ترسان شوم، به تو توکل خواهم داشت.
3What time I am afraid, I will trust in thee.
4در خدا کلام او را ستایش می کنم. بر خدا توکل می کنم و نمی ترسم. انسان فانی به من چه می تواند کرد؟
4In God I will praise his word, in God I have put my trust; I will not fear what flesh can do unto me.
5هر روز سخنان مرا منحرف می سازند و همه فکرهای ایشان دربارۀ من برای بدی است.
5Every day they wrest my words: all their thoughts are against me for evil.
6همگی همدست شده اند و در کمین من هستند. در هر قدم مرا تعقیب می کنند و قصد کشتنم را دارند.
6They gather themselves together, they hide themselves, they mark my steps, when they wait for my soul.
7آیا آن ها به سبب شرارت خود نجات خواهند یافت؟ ای خدا امت ها را در غضب خویش بینداز.
7Shall they escape by iniquity? in thine anger cast down the people, O God.
8تو روزهای آوارگی مرا شمرده و حساب اشکهایم را می دانی و در دفترت ثبت کرده ای.
8Thou tellest my wanderings: put thou my tears into thy bottle: are they not in thy book?
9در آن روزی که خداوند را یاد کنم، دشمنانم بر می گردند و می گریزند. این را می دانم زیرا خدا با من است.
9When I cry unto thee, then shall mine enemies turn back: this I know; for God is for me.
10در خدا کلام او را ستایش می کنم. در خداوند کلام او را ستایش می کنم.
10In God will I praise his word: in the LORD will I praise his word.
11بر خدا توکل می کنم پس نمی ترسم. انسان فانی به من چه می تواند کرد؟
11In God have I put my trust: I will not be afraid what man can do unto me.
12ای خدا به وعده های که داده ام وفا می کنم و قربانی های شکرگزاری را در پیشگاه تو تقدیم می کنم.زیرا که تو جان مرا از مرگ نجات دادی و پاهایم را از لغزیدن نگاه داشتی تا در نور حیات در حضور خدا راه روم.
12Thy vows are upon me, O God: I will render praises unto thee.
13زیرا که تو جان مرا از مرگ نجات دادی و پاهایم را از لغزیدن نگاه داشتی تا در نور حیات در حضور خدا راه روم.
13For thou hast delivered my soul from death: wilt not thou deliver my feet from falling, that I may walk before God in the light of the living?