1خدا برخیزد و دشمنانش پراگنده شوند و آنانی که از او نفرت دارند از حضورش بگریزند!
1Let God arise, let his enemies be scattered: let them also that hate him flee before him.
2مثل دود که پراگنده می شود، ایشان را پراگنده ساز و چنانکه موم نزد آتش آب می شود، شریران نیز در حضور خدا هلاک گردند.
2As smoke is driven away, so drive them away: as wax melteth before the fire, so let the wicked perish at the presence of God.
3اما راستکاران شاد می شوند، در حضور خدا به وجد می آیند و به شادمانی خرسند می شوند.
3But let the righteous be glad; let them rejoice before God: yea, let them exceedingly rejoice.
4برای خدا سرود بخوانید و نام او را بستائید. او را که بر ابر ها سوار است، جلال دهید. نام او خداوند است! در حضورش به وجد آئید.
4Sing unto God, sing praises to his name: extol him that rideth upon the heavens by his name JAH, and rejoice before him.
5پدر یتیمان و حامی بیوه زنان، خداست در جایگاه مقدس خود!
5A father of the fatherless, and a judge of the widows, is God in his holy habitation.
6خدا بی کسان را جای و مسکن می دهد و اسیران را به آزادی بیرون می آورد. اما فتنه انگیزان در بیابان خشک و سوزان ساکن می گردند.
6God setteth the solitary in families: he bringeth out those which are bound with chains: but the rebellious dwell in a dry land.
7ای خدا، وقتی که پیشِ روی قوم برگزیده ات رفتی و هنگامیکه در بیابان خرامیدی،
7O God, when thou wentest forth before thy people, when thou didst march through the wilderness; Selah:
8زمین لرزان گردید و آسمان به حضور خدا بارید. کوه سینا نیز به حضور خدا، خدای اسرائیل به لرزه افتاد.
8The earth shook, the heavens also dropped at the presence of God: even Sinai itself was moved at the presence of God, the God of Israel.
9تو ای خدا باران نعمت ها بارانیدی تا میراثت را که از حال رفته بود استوار و شاداب گردانی.
9Thou, O God, didst send a plentiful rain, whereby thou didst confirm thine inheritance, when it was weary.
10قوم برگزیده ات در آن زمین ساکن شدند. تو ای خدا، از روی سخاوتمندی خویش برای نیازمندان تدارک دیده ای.
10Thy congregation hath dwelt therein: thou, O God, hast prepared of thy goodness for the poor.
11خداوند فرمان داد و گروه کثیر زنان این مژده را رساندند:
11The Lord gave the word: great was the company of those that published it.
12«پادشاهانِ لشکرها شکست خورده و فرار می کنند و زنی که در خانه مانده است، غنایم جنگ را تقسیم می کند.
12Kings of armies did flee apace: and she that tarried at home divided the spoil.
13آن ها یک وقتی در طویله می خوابیدند، اما اکنون خوشبخت و ثروتمند، مانند کبوتری که بالهایش نقره فام و پرهایش طلائیست، با زر و زیور تزئین شده اند.
13Though ye have lien among the pots, yet shall ye be as the wings of a dove covered with silver, and her feathers with yellow gold.
14وقتی که خداوند قادر مطلق پادشاهان را در آنجا پراگنده ساخت، مثل برف بود که بر کوهِ صلمون پاشان می گردد.»
14When the Almighty scattered kings in it, it was white as snow in Salmon.
15کوه باشان متعلق به خداست. کوه باشان دارای قله های بلند است.
15The hill of God is as the hill of Bashan; an high hill as the hill of Bashan.
16ای کوههای که قله های بلند دارید، چرا به کوهی که خدا آن را برای سکونت خود برگزیده است به نظر حسرت می نگرید؟ خداوند در آنجا تا به ابد ساکن خواهد بود.
16Why leap ye, ye high hills? this is the hill which God desireth to dwell in; yea, the LORD will dwell in it for ever.
17عراده های جنگی خدا هزاران هزار است. خداوند در قدوسیت خود مثل کوهِ سینا در میان آنهاست.
17The chariots of God are twenty thousand, even thousands of angels: the Lord is among them, as in Sinai, in the holy place.
18به عالم بالا صعود فرموده و اسیران را به اسیری برده ای. آدمیان خود را به تو تقدیم کردند، حتی مردم متمرد نیز به تو تسلیم شدند تا تو خداوند، خدا در بین شان ساکن گردی.
18Thou hast ascended on high, thou hast led captivity captive: thou hast received gifts for men; yea, for the rebellious also, that the LORD God might dwell among them.
19شکر و سپاس باد بر خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می شود و خدایی که نجات دهندۀ ما است.
19Blessed be the Lord, who daily loadeth us with benefits, even the God of our salvation. Selah.
20خدا برای ما، خدای نجات است و خداوند، خدا رهانندۀ ما از مرگ.
20He that is our God is the God of salvation; and unto GOD the Lord belong the issues from death.
21اما خداوند سر دشمنان خود را می کوبد و سر آنهائی را که در گناه خود روان هستند.
21But God shall wound the head of his enemies, and the hairy scalp of such an one as goeth on still in his trespasses.
22خداوند فرمود: «من دشمنان تان را از قله های کوهِ باشان و از اعماق بحر بر می گردانم،
22The Lord said, I will bring again from Bashan, I will bring my people again from the depths of the sea:
23تا خون ایشان پایمال شما گردند و زبان سگهای تان نیز از آن ها حصۀ خود را بیابند.»
23That thy foot may be dipped in the blood of thine enemies, and the tongue of thy dogs in the same.
24ای خدایی که پادشاه و خدای من هستی، همه دیده اند که چگونه به جایگاهِ مقدست داخل می شوی.
24They have seen thy goings, O God; even the goings of my God, my King, in the sanctuary.
25در پیشِ رو، خوانندگان می خرامند و در پشت سر، سازندگان و در وسط دوشیزگان دایره نواز.
25The singers went before, the players on instruments followed after; among them were the damsels playing with timbrels.
26خدا را در جماعت ها ستایش کنید. ای کسانی که از نسل اسرائیل هستید، خداوند را سپاس گوئید.
26Bless ye God in the congregations, even the Lord, from the fountain of Israel.
27قبیلۀ بنیامین که کوچکترین قبیله ها است، اولتر و رهبران قبایل یهودا، زبولون و نفتالی به دنبال شان می آیند.
27There is little Benjamin with their ruler, the princes of Judah and their council, the princes of Zebulun, and the princes of Naphtali.
28خدایت برای تو قوّت بخشیده است. ای خدا قدرت خود را چنانچه در گذشته به ما نشان دادی، آشکار گردان.
28Thy God hath commanded thy strength: strengthen, O God, that which thou hast wrought for us.
29به خاطر عبادتگاه تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو می آورند.
29Because of thy temple at Jerusalem shall kings bring presents unto thee.
30حیوان وحشی نیزار را و اقوام دیگر را که مثل گله های گاو و گوساله هستند، سرزنش کن تا با نقره های خود نزد تو گردن نهند. اقوامی را که جنگ را دوست می دارند، پراگنده ساز.
30Rebuke the company of spearmen, the multitude of the bulls, with the calves of the people, till every one submit himself with pieces of silver: scatter thou the people that delight in war.
31سروران از مصر می آیند و حبشه دستهای خود را به سوی خدا بلند می کند.
31Princes shall come out of Egypt; Ethiopia shall soon stretch out her hands unto God.
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود ستایش بسرائید.
32Sing unto God, ye kingdoms of the earth; O sing praises unto the Lord; Selah:
33برای او که از ازل بر تخت ملکوتی خود در آسمان جلوس فرموده است، سرود بخوانید.
33To him that rideth upon the heavens of heavens, which were of old; lo, he doth send out his voice, and that a mighty voice.
34او آواز خود را می دهد، آوازی که پُر قوّت است.
34Ascribe ye strength unto God: his excellency is over Israel, and his strength is in the clouds.
35خدا را در قوّت او بستائید. قوم اسرائیل از شکوه و جلال او برخوردار هستند و عظمت او در آسمان ها دیده می شود.ای خدا چه هیبتناک هستی در جایگاه مقدس خویش! خدای اسرائیل قوم برگزیدۀ خود را قوّت و توانائی می بخشد. متبارک باد خدا!
35O God, thou art terrible out of thy holy places: the God of Israel is he that giveth strength and power unto his people. Blessed be God.
36ای خدا چه هیبتناک هستی در جایگاه مقدس خویش! خدای اسرائیل قوم برگزیدۀ خود را قوّت و توانائی می بخشد. متبارک باد خدا!