1یقیناً که خدا برای اسرائیل نیکوست، او برای آنانی که پاک دل هستند نیکوست.
1Truly God is good to Israel, even to such as are of a clean heart.
2اما من، نزدیک بود که پاهایم از راه منحرف شود و قدم هایم لغزش خورد،
2But as for me, my feet were almost gone; my steps had well nigh slipped.
3زیرا بر اشخاص متکبر و شریر حسد بردم وقتی سلامتی شان را دیدم.
3For I was envious at the foolish, when I saw the prosperity of the wicked.
4آن ها تا زمان مرگ با هیچ تکلیفی درگیر نشده و قوی و سالم بوده اند.
4For there are no bands in their death: but their strength is firm.
5مثل مردم دیگر در زحمت نیستند و مانند اشخاص دیگر با سختی روبرو نشده اند.
5They are not in trouble as other men; neither are they plagued like other men.
6بنابراین گردن ایشان با غرور آراسته است و ظلم مثل لباس آن ها را می پوشاند.
6Therefore pride compasseth them about as a chain; violence covereth them as a garment.
7چشمان شان به خاطر چاقی آن ها نزدیک است که از حدقه بیرون رود و به نسبت خیالات دل خود همیشه بلند پروازی می کنند.
7Their eyes stand out with fatness: they have more than heart could wish.
8مردم را تحقیر می کنند، حرفهای بد می زنند و سخنان ظلم آمیز را مغرورانه بر زبان می آورند.
8They are corrupt, and speak wickedly concerning oppression: they speak loftily.
9دهان شان بر ضد آسمان باز است و زبان شان در جهان گردش می کند.
9They set their mouth against the heavens, and their tongue walketh through the earth.
10قوم برگزیدۀ خدا هم بدنبال آن ها می روند و آب های فراوان به ایشان نوشانیده می شود.
10Therefore his people return hither: and waters of a full cup are wrung out to them.
11حتی می گویند: «خدا چگونه بداند و آیا خدای متعال علم دارد؟»
11And they say, How doth God know? and is there knowledge in the most High?
12مردمان بدکار را ببینید، زندگی آرام دارند و ثروت شان روز بروز زیادتر می شود.
12Behold, these are the ungodly, who prosper in the world; they increase in riches.
13پس آیا من بیهوده دل خود را پاک ساخته و دستهای خود را از گناه دور داشته ام؟
13Verily I have cleansed my heart in vain, and washed my hands in innocency.
14تمام روز در زحمت بوده و هر صبح تنبیه می گردم.
14For all the day long have I been plagued, and chastened every morning.
15اگر من واقعاً آن حرفها را می زدم، البته در برابر قوم برگزیدۀ تو خیانتکار محسوب می شدم.
15If I say, I will speak thus; behold, I should offend against the generation of thy children.
16چون فکر کردم که این را بفهمم، در نظرم دشوار آمد.
16When I thought to know this, it was too painful for me;
17تا که به قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه دانستم که عاقبت و سرنوشت بدکاران چه است.
17Until I went into the sanctuary of God; then understood I their end.
18تو آن ها را در جاهای لغزنده قرار داده ای تا در ویرانی سقوط کنند.
18Surely thou didst set them in slippery places: thou castedst them down into destruction.
19آن ها ناگهان به هلاکت رسیده و تباه می شوند. عاقبتِ زندگی آن ها ترس آور و وحشتناک است.
19How are they brought into desolation, as in a moment! they are utterly consumed with terrors.
20همان طوریکه خوابِ انسان بعد از بیدار شدن محو می گردد، همچنین تو ای خداوند وقتی برخیزی، تصورات آن ها را ناچیز می شماری.
20As a dream when one awaketh; so, O Lord, when thou awakest, thou shalt despise their image.
21در آن وقت که دل من تلخ شده و در باطن خود دل ریش بودم،
21Thus my heart was grieved, and I was pricked in my reins.
22همچو یک جاهل و بی معرفت و مثل یک حیوان نزد تو گردیدم.
22So foolish was I, and ignorant: I was as a beast before thee.
23با وصف این همه من دایماً با تو هستم و تو دست مرا گرفته ای.
23Nevertheless I am continually with thee: thou hast holden me by my right hand.
24موافق صلاحدید خود مرا هدایت می کنی و بعد مرا در حضور پُر جلال خود می رسانی.
24Thou shalt guide me with thy counsel, and afterward receive me to glory.
25کیست برای من در آسمان؟ غیر از تو هیچ چیزی را در زمین نیز نمی خواهم.
25Whom have I in heaven but thee? and there is none upon earth that I desire beside thee.
26هر چند بدنم فرسوده و دلم ضعیف گردد، اما خدا صخرۀ دلم و تا ابد همه چیز من است.
26My flesh and my heart faileth: but God is the strength of my heart, and my portion for ever.
27کسانی که از تو دورند، هلاک می گردند و آنانی را که به تو بی وفایی و خیانت می کنند، نابود خواهی ساخت.اما من، چقدر خوب است که همیشه به خدا نزدیک باشم. به خداوند متعال توکل کرده ام تا همۀ کارهای او را بیان کنم.
27For, lo, they that are far from thee shall perish: thou hast destroyed all them that go a whoring from thee.
28اما من، چقدر خوب است که همیشه به خدا نزدیک باشم. به خداوند متعال توکل کرده ام تا همۀ کارهای او را بیان کنم.
28But it is good for me to draw near to God: I have put my trust in the Lord GOD, that I may declare all thy works.