1ای خدا خاموش مباش! ای خدا سکوت نکن و آرام منشین،
1Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God.
2زیرا دشمنانت شورش می کنند و کسانی که از تو نفرت دارند، سر خود را برافراشته اند.
2For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head.
3بر علیه قوم برگزیده ات نقشه های پنهانی می کشند و برای آنهائی که به تو پناه آورده اند، حیله می سنجند
3They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones.
4و می گویند: «بیائید که آن ها را از بین ببریم تا قومی نباشند و نام اسرائیل دیگر یاد نگردد.»
4They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance.
5آن ها همه همدست شده اند و علیه تو توطئه کرده و باهم پیمان بسته اند.
5For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee:
6اینها ادومیان، اسماعیلیان، موآبیان، هاجری ها،
6The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes;
7مردم جبال، عمونیان، عمالیقیان، فلسطینی ها و باشندگان صور هستند.
7Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre;
8آشور نیز با ایشان متفق شده و پشتیبان اولادۀ لوط گردیده است.
8Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah.
9همان برخوردی را که با مدیان کردی، با این مردم هم بکن، چنانکه به سیسَرا و یابین در وادی قیشون
9Do unto them as unto the Midianites; as to Sisera, as to Jabin, at the brook of Kison:
10که در عَیندور هلاک شدند و اجساد شان پاروی زمین گردیدند.
10Which perished at Endor: they became as dung for the earth.
11سرورانِ شان را به سرنوشت غُراب و زیب گرفتار کن و جمیع حاکمان آن ها را مانند ذِبَح و صَلمُناع سرکوب بساز،
11Make their nobles like Oreb, and like Zeeb: yea, all their princes as Zebah, and as Zalmunna:
12زیرا که می گفتند: «جایگاهی را که متعلق به خدا است به دست می آوریم.»
12Who said, Let us take to ourselves the houses of God in possession.
13ای خدای من، آن ها را مثل خار بتۀ لولان و مانند کاه پیش روی باد بساز.
13O my God, make them like a wheel; as the stubble before the wind.
14همچون آتشی که جنگل را می سوزاند و مثل شعلۀ آتش که کوهها را مشتعل می سازد،
14As the fire burneth a wood, and as the flame setteth the mountains on fire;
15همچنان آن ها را با تندباد خود بران و با طوفان خود ایشان را آشفته گردان.
15So persecute them with thy tempest, and make them afraid with thy storm.
16آن ها را ذلیل بساز تا نام تو را ای خداوند بطلبند.
16Fill their faces with shame; that they may seek thy name, O LORD.
17خجل و پریشان شوند تا به ابد و شرمنده و هلاک گردند.و بدانند تو که اسمت خداوند یهوه می باشد، یگانه حکمفرمای مطلق کائنات هستی.
17Let them be confounded and troubled for ever; yea, let them be put to shame, and perish:
18و بدانند تو که اسمت خداوند یهوه می باشد، یگانه حکمفرمای مطلق کائنات هستی.
18That men may know that thou, whose name alone is JEHOVAH, art the most high over all the earth.