1آنگاه صوفرِ نعماتی جواب داد:
1Da antwortete Zophar, der Naamatiter, und sprach:
2«ایوب، سخنان تو مرا بی حوصله ساخته است و دیگر نمی توانم خاموش بمانم و مجبورم که جوابت را بدهم.
2Darum veranlassen mich meine Gedanken zu einer Antwort, und deswegen drängt es mich zu reden .
3سخنان تو همه توهین آمیز بودند و من می دانم که چگونه به تو جواب بدهم.
3Einen Verweis, mir zur Schande, muß ich vernehmen; aber mein Geist treibt mich zu antworten um meiner Einsicht willen.
4می دانی که از زمان قدیم، وقتی انسان اولین بار بر زمین قرار داده شد،
4Weißt du nicht, daß von alters her, seit Menschen auf Erden sind,
5سعادت و خوشی مردم بدکار همیشه ناپایدار بوده است.
5der Gottlosen Frohlocken kurz ist und die Freude der Frevler nur einen Augenblick währt?
6آن ها هر قدر در زندگی پیشرفت کنند و جاه و جلال شان سر به فلک بکشد،
6Wenn er schon bis zum Himmel erhoben würde und sein Haupt bis an die Wolken reichte,
7سرانجام مانند فضله دور افگنده شده برای همیشه نابود می گردد و آشنایان شان می گویند: «آن ها کجا هستند؟»
7so geht er doch, gleich seinem Kot, auf ewig unter, und die ihn gesehen, werden sagen: Wo ist er?
8مثل خواب و خیال محو می شوند.
8Wie ein Traum wird er verschwinden, man wird ihn nimmer finden, er vergeht wie ein Nachtgesicht.
9دیگر به نظر نمی خورند و از جائی که زندگی می کردند، برای همیشه ناپدید می گردند.
9Das Auge, das ihn gesehen, sieht ihn nimmer wieder, und seine Stätte kennt ihn nicht mehr.
10فرزندان شان از مردم فقیر گدائی می کنند و همۀ آنچه را که از مردم بزور گرفته بودند، پس می دهند.
10Seine Söhne müssen die Armen entschädigen und ihre Hände sein Vermögen wieder herausgeben.
11بدنهای شان که زمانی جوان و نیرومند بودند، به گور می روند و خاک می شوند.
11Seine Gebeine waren voller Jugendkraft: die liegt nun mit ihm im Staub.
12آن ها از شرارت لذت می برند. طعم آن دهان شان را شیرین نگه می دارد،
12Ist das Böse noch so süß in seinem Munde, daß er es unter seiner Zunge birgt,
13اما آنچه را که خورده اند در شکم شان ترش کرده به زهر مار تبدیل می شود
13daß er es hegt und nicht lassen kann und an seinem Gaumen festhält:
14و ثروتی را که بلعیده اند، قی می کنند. خدا همه را از شکم شان بیرون می کشد.
14so verwandelt sich doch seine Speise in seinem Eingeweide und wird in seinem Innern zu Schlangengift.
15آنچه را که خورده اند مانند زهر مار آن ها را مسموم کرده هلاک می سازد.
15Das verschlungene Gut muß er wieder von sich geben, Gott treibt es ihm aus dem Leibe heraus.
16آنقدر زنده نمی مانند که از نعمت های روغن زیتون، شیر و عسل بهره ای بردارند
16Schlangengift hat er gesaugt: darum wird ihn die Zunge der Otter töten.
17و از دارائی و مال خود استفاده کنند و لذت ببرند.
17Er wird seine Lust nicht sehen an den Bächen, den Strömen von Honig und von Milch.
18زیرا آن ها به مردم مسکین ظلم نموده مال شانرا غصب کردند و خانه ای را که خود شان نساخته بودند، بزور گرفتند.
18Das Erworbene muß er zurückgeben, und er kann es nicht verschlingen; seines eingetauschten Gutes wird er nicht froh;
19در اندوختن ثروت حریص هستند و قناعت ندارند.
19denn er hat Arme unterdrückt und sie liegen lassen, ein Haus beraubt, anstatt gebaut.
20از مالی که دزدی کرده اند، چیزی برای شان باقی نمی ماند و خوشبختی آن ها زوال می شود.
20Sein Bauch wußte nichts von Genügsamkeit; vor seiner Begehrlichkeit blieb nichts verschont.
21در اوج سعادت، ناگهان مصیبت و بدبختی بر سر شان می آید و رنج و مصیبت دامنگیر شان می شود.
21Nichts entging seiner Freßgier, darum wird auch sein Gut nicht beständig sein.
22در وقتی که همه چیز دارند و شکم شان سیر است، به غضب خدا گرفتار می شوند.
22Mitten in seinem Überfluß wird ihm angst, alle Hände der Unglücklichen kommen über ihn.
23از شمشیر آهنین فرار می کنند، اما هدف تیر برنجی قرار می گیرند.
23Es wird geschehen, während er seinen Bauch noch füllt, wird Er über ihn senden die Glut seines Zornes und wird auf ihn regnen lassen, in seine Speise hinein.
24وقتی تیر را از بدن شان بیرون می کشند، نوک براق آن جگر شان را پاره می کند و وحشتِ مرگ آن ها را فرا می گیرد.
24Flieht er vor der eisernen Rüstung, so wird ihn der eherne Bogen durchbohren.
25همه مال و ثروتی را که اندوخته اند، نابود می شوند و آتش ناگهانی باقیماندۀ دارائی آن ها را از بین می برد.
25Er zieht daran , und der Pfeil geht aus seinem Leibe hervor, blitzend fährt er aus seiner Galle, und Todesschrecken kommen über ihn.
26آسمان ها گناهان شان را آشکار می سازند و زمین علیه آن ها گواهی می دهد.
26Alle Finsternis ist aufgespart für seine Schätze, ihn wird ein Feuer verzehren, das nicht ausgeblasen wird; es frißt weg, was in seinem Zelte übriggeblieben ist.
27در اثر خشم خدا مال خانۀ شان تاراج می شود.اینست سرنوشت مردم بدکار که خدا برای شان تعیین فرموده است.»
27Der Himmel wird seine Schuld offenbaren und die Erde sich wider ihn empören.
28اینست سرنوشت مردم بدکار که خدا برای شان تعیین فرموده است.»
28Der Reichtum seines Hauses fährt dahin, muß zerrinnen am Tage seines Zornes.
29Das ist des gottlosen Menschen Teil von Gott, das Erbe, das Gott ihm zugesprochen hat.