1چشمان خود را بسوی کوهها دوخته ام، کمک من از کجا می آید؟
1Ein Wallfahrtslied. Ich hebe meine Augen auf zu den Bergen: Woher kommt mir Hilfe?
2کمک من از جانب خداوند است که آسمان و زمین را آفرید.
2Meine Hilfe kommt von dem HERRN, der Himmel und Erde gemacht hat!
3او نمی گذارد که پای تو بلغزد. او که حافظ تو است، نخواهد خوابید.
3Er wird deinen Fuß nicht wanken lassen, und der dich behütet, schläft nicht.
4او که حافظ و نگهدار اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Siehe, der Hüter Israels schläft noch schlummert nicht.
5خداوند حافظ تو است. خداوند به دست راستت سایۀ تو است.
5Der HERR behütet dich; der HERR ist dein Schatten über deiner rechten Hand,
6آفتاب در روز به تو آسیبی نمی رساند و نه مهتاب در شب.
6daß dich am Tage die Sonne nicht steche, noch der Mond des Nachts.
7خداوند تو را از هر بدی نگاه می دارد. او جان تو را حفظ می کند.خداوند خروج و دخولت را نگاه می دارد، از حال تا به ابد.
7Der HERR behüte dich vor allem Übel, er behüte deine Seele;
8خداوند خروج و دخولت را نگاه می دارد، از حال تا به ابد.
8der HERR behüte deinen Ausgang und Eingang von nun an bis in Ewigkeit!