1ای قوم اسرائیل، به مرثیه ای که برای شما می خوانم گوش بدهید:
1
ای مردم اسرائیل، به سوگنامهای که برای شما میخوانم گوش دهید:
2دختر باکرۀ اسرائیل از پا افتاده است
و دیگر هرگز بر نمی خیزد.
او فراموش شده است
و کسی به کمک او نمی آید که او را از زمین برخیزاند.
2
باکرهٔ اسرائیل فرو افتاده
و هرگز برنخواهد خاست.
او در زمین خود رها گشته،
و کسی نیست که به او کمک کند تا برخیزد.
3خداوند متعال می فرماید: «از یک شهر یکهزار نفر به جنگ می روند، اما تنها یکصد نفر زنده بر می گردند. از شهر دیگری صد نفر فرستاده می شوند، ولی فقط ده نفر زنده می مانند.»
3
خداوند متعال میفرماید: «از یک شهر اسرائیل یکهزار نفر به جنگ میروند، امّا تنها یکصد نفر زنده برمیگردند. از شهر دیگری صد نفر فرستاده میشوند، ولی فقط ده نفر زنده میمانند.»
4خداوند به قوم اسرائیل می فرماید: «مرا بطلبید تا زنده بمانید.
4
خداوند به مردم اسرائیل میفرماید: «مرا بطلبید تا زنده بمانید.
5به بیت ئیل برای عبادت نروید، به جِلجال اجتماع نکنید و به بئرشِبع داخل نشوید، زیرا مردم جِلجال تبعید می گردند و مردم بیت ئیل نابود می شوند.»
5
به بیتئیل برای عبادت نروید، در جلجال اجتماع نکنید و به شهر بئرشبع داخل نشوید، زیرا مردم جلجال تبعید میگردند و مردم بیتئیل نابود میشوند.»
6در طلب خداوند باشید تا زنده بمانید، در غیر آن غضب او مثل آتش شعله ور می شود و قوم اسرائیل را می سوزاند و مردم بیت ئیل را از بین می برد و کسی نمی تواند آن را خاموش سازد.
6
در طلب خداوند باشید تا زنده بمانید، وگرنه غضب او مثل آتش شعلهور میشود و قوم اسرائیل را میسوزاند و مردم بیتئیل را از بین میبرد و کسی نمیتواند آن را خاموش سازد.
7شما محکوم به فنا هستید، زیرا عدالت را پایمال می کنید و مردم را از حق شان محروم می سازید.
7
شما محکوم به فنا هستید، زیرا عدالت را پایمال میکنید و مردم را از حقّشان محروم میسازید.
8کسی که اجرام سماوی ثریا و جبار را بوجود آورد، تاریکی را به صبح روشن و روز را به شب تبدیل می کند، آب های بحر را جمع کرده بر زمین می باراند، نام او خداوند است.
8
کسیکه ستارگان آسمان،
ثریا و جبّار را آفرید،
او که تاریکی را به صبح روشن
و روز را به شب تبدیل میکند،
او که آبهای دریا را جمع کرده
بر زمین میباراند،
نام او خداوند است.
9او نیرومندان را با قلعه های شان نابود می سازد.
9
او نیرومندان را با قلعههایشان نابود میسازد.
10شما از کسانی که پیرو عدالت و راستگو هستند، نفرت دارید.
10
شما از کسانیکه پیرو عدالت و راستگو هستند، نفرت دارید.
11بر مردم مسکین و فقیر ظلم می کنید و غلۀ شان را به زور می گیرید، بنابران، در خانه هائی که از سنگهای مُزَیَن بنا کرده اید، زندگی نمی کنید و از شراب تاکستان های زیبائی که غرس نموده اید نمی نوشید،
11
بر مردم مسکین و فقیر ظلم میکنید و غلّههایشان را بزور میگیرید، بنابراین در خانههایی که از سنگهای خوشتراش بنا کردهاید، زندگی نخواهید کرد و از شراب تاکستانهای زیبایی که کاشتهاید نخواهید نوشید،
12زیرا من می دانم که گناهان زیاد و خطاهای بزرگی را مرتکب شده اید. به اشخاص راستکار آزار می رسانید، رشوت می گیرید و عدالت را از مردم مسکین بازمی دارید.
12
زیرا من میدانم که گناهان زیاد و خطاهای بزرگی را مرتکب شدهاید. به اشخاص درستکار آزار میرسانید، رشوه میگیرید و عدالت را از مردم مسکین بازمیدارید.
13اما آن کسانی که شما از آن ها نفرت دارید، باید در آن مواقع عاقل و صابر باشند و سکوت کنند.
13
پس در این زمان بهترین کار سکوت است، زیرا که زمان بدی است.
14پس نیکوئی کنید و از شرارت دست بکشید تا زنده بمانید. آنوقت خداوند، خدای قادر متعال، چنانکه ادعا می کنید، همراه شما و مددگار شما خواهد بود.
14
پس نیکویی کنید و از شرارت دست بکشید تا زنده بمانید. آنگاه خداوند، خدای متعال، چنانکه ادّعا میکنید، همراه شما و مددکار شما خواهد بود.
15از بدی بپرهیزید و خوبی را دوست بدارید و در محاکم عدالت را برقرار سازید تا شاید خداوند قادر مطلق بر بازماندگان قوم رحم کند.
15
از بدی بپرهیزید و خوبی را دوست بدارید و در داوری عدالت را برقرار سازید. شاید خداوند قادر مطلق بر بازماندگان این قوم رحمت کند.
16خداوند متعال، خدای قادر مطلق می فرماید: «از تمام جاده های شهر صدای ناله و شیون بر می خیزد و حتی دهقانان دعوت می شوند تا با مرثیه خوانان نوحه گری کنند.
16
خداوند، خدای متعال میفرماید: «از تمام سبزههای شهر صدای ناله و شیون برمیخیزد و حتّی دهقانان دعوت میشوند تا با نوحهخوانان نوحهگری کنند.
17در تاکستانها نوحه و شیون برپا می شود، زیرا من برای مجازات شما می آیم.» خداوند فرموده است.
17
در تاکستانها ناله و شیون برپا میشود، زیرا من برای مجازات شما میآیم.»
18وای بحال شما که در آرزوی فرارسیدن روز خداوند هستید. آن روز چه فایده ای برای شما خواهد داشت؟ زیرا در آن روز تاریکی را می بینید نه روشنی را.
18
وای به حال شما که در آرزوی فرا رسیدن روز خداوند هستید. آن روز چه فایدهای برای شما خواهد داشت؟ زیرا در آن روز تاریکی را میبینید، نه روشنی را.
19شما مثل کسی می باشید که از شیری فرار می کند و با خرسی روبرو می گردد. یا مانند کسی که به خانۀ خود داخل می شود و دست خود را بر دیوار می گذارد و مار او را می گزد.
19
شما مانند کسی میباشید که از شیری فرار کند و با خرسی روبهرو گردد. یا مانند کسیکه به خانهٔ خود داخل شود و دست خود را بر دیوار بگذارد و مار او را بگزد.
20روز خداوند تاریکی مطلق را ایجاد می کند و اثری از روشنی دیده نمی شود. آن روز یک روز ظلمانی بوده نور و روشنائی بچشم نمی خورد.
20
روز خداوند، تاریکی را ایجاد میکند و اثری از روشنی نخواهد بود. آن روز یک روز تاریک محض خواهد بود، نور و روشنایی به چشم نمیخورد.
21خداوند می فرماید: «من از عیدهای تان بیزارم و از محافل مذهبی شما نفرت دارم.
21
خداوند میفرماید: «من از عیدهایتان بیزارم و از محافل مذهبی شما نفرت دارم.
22قربانی های سوختنی و هدایای آردی شما را نمی پذیرم و به قربانی حیوانات چاقی که جهت شکرگزاری می آورید توجهی ندارم.
22
قربانیهای سوختنی و هدایای آردی شما را نمیپذیرم و به قربانی حیوانات چاقی که جهت شکرگزاری میآورید توجّهی ندارم.
23سرود حمد خود را بگوش من نرسانید. نوای چنگ شما را نمی شنوم.
23
سرود حمد خود را به گوش من نرسانید. نوای چنگ شما را نمیشنوم.
24به عوض، بگذارید که عدالت مثل آب و انصاف مانند نهری همیشه در جریان باشد.
24
به عوض، بگذارید که عدالت مثل آب و انصاف مانند نهری همیشه در جریان باشد.
25ای قوم اسرائیل، در مدت چهل سالی که در بیابان بودید، آیا برای من قربانی و هدیه می آوردید؟
25
«ای قوم اسرائیل، در مدّت چهل سالی که در بیابان بودید، آیا برای من قربانی و هدیه میآوردید؟
خیر، امّا اکنون به این دلیل که شما پیکرههای سِكوّت، الههٔ پادشاهی و کیوان، خدای ستارهٔ خود را پرستش نمودهاید، بنابراین هنگامی که من شما را به سرزمینی دور دست در آن طرف سرزمین دمشق به تبعید میفرستم، شما آن پیکرهها را با خود حمل خواهید کرد.» خداوند، خدای قادر مطلق چنین میفرماید.
26نی، بلکه شما به پادشاه خدایان خود، یعنی سکوت و به کیوان، خدای ستارگان تان و به بتهائی که به دست خود ساخته بودید، زیادتر علاقه نشان می دادید.بنابران، من که خدای قادر مطلق هستم شما را به سرزمین دوردستی، در آن طرف دمشق تبعید می کنم.» این گفتۀ خداوند، خدای قادر مطلق است.
26
خیر، امّا اکنون به این دلیل که شما پیکرههای سِكوّت، الههٔ پادشاهی و کیوان، خدای ستارهٔ خود را پرستش نمودهاید، بنابراین هنگامی که من شما را به سرزمینی دور دست در آن طرف سرزمین دمشق به تبعید میفرستم، شما آن پیکرهها را با خود حمل خواهید کرد.» خداوند، خدای قادر مطلق چنین میفرماید.
27بنابران، من که خدای قادر مطلق هستم شما را به سرزمین دوردستی، در آن طرف دمشق تبعید می کنم.» این گفتۀ خداوند، خدای قادر مطلق است.