1ای خاندان یعقوب که بنام اسرائیل نامیده می شوید و از اولادۀ یهودا هستید، بشنوید! شما به نام خداوند قسم می خورید و نام خدای اسرائیل را یاد می کنید، اما نه به صداقت و راستی.
1
ای قوم اسرائیل، ای فرزندان یهودا، گوش کنید:
شما به نام خداوند سوگند یاد میکنید
و ادّعا میکنید که خدای اسرائیل را پرستش میکنید،
امّا حتّی یک کلمهٔ آن را باور ندارید.
2با اینهم افتخار می کنید که از اهالی شهر مقدس هستید و به خدای اسرائیل که نامش خداوند قادر مطلق است، اعتماد دارید.
2
با وجود این از اینکه شهروندان شهر مقدّس هستید
و به خدای اسرائیل،
خدای متعال، متّکی هستید،
به خود میبالید.
3خداوند به قوم اسرائیل می فرماید: «آنچه را که می بایست رخ بدهد، مدتها قبل پیشگوئی کرده بودم و به شما گفتم و همه را دفعتاً انجام دادم.
3
خداوند به قوم اسرائیل میگوید:
«از زمانهای قدیم آنچه را که باید رُخ دهد پیشگویی کردم،
سپس بلافاصله آن را بعمل آوردم.
4چون می دانستم که شما مردم لجوج و سنگدل و سرسخت هستید،
4
میدانستم که شما آدمهایی خودسر و لجباز،
-مثل آهن سخت و مثل برنز غیرقابل انعطاف- خواهید بود.
5بنابران، همه را پیش از آنکه عملی سازم، برای شما اعلان کردم تا نگوئید: «همۀ آن ها به امر بتهای ما اجراء شدند.»
5
من آیندهٔ شما را به ترتیب از قدیم پیشگویی کردم،
و وقایع را قبل از وقوع اعلام نمودم،
تا شما نتوانید ادّعا کنید و بگویید که
بُتها و شمایل شما باعث وقوع آنها بودند.
6شما همه چیزهائی را که پیشگوئی کرده بودم، شنیدید و وقوع آن ها را بچشم سر دیدید، باز هم شما اعتراف نمی کنید که پیشگوئی های من صحیح بوده است. از این ببعد، چیزهای تازه را برای شما اعلان می کنم و آنچه را که تا به حال از شما مخفی بود و از آن آگاه نبودید به شما می گویم.
6
«آنچه از پیش گفتم، همه تحقق یافته؛
و باید بپذیرید که پیشگوییهای من همه درست بوده است.
اکنون شما را از چیزهای تازهای که اتّفاق میافتد، باخبر میکنم؛
اتّفاقاتی که قبلاً آشکار نکرده بودم.
7این چیزهائی را که حالا بوجود می آورم، در قدیم نبودند و شما دربارۀ آن ها چیزی نشنیده اید، تا دیگر نگوئید: «ما این چیزها را قبلاً می دانستیم.»
7
فقط در این زمان میگذارم آنها روی دهند،
هیچوقت در گذشته چیزی شبیه این رُخ نداده است.
اگر چنین چیزی رُخ داده بود، شما ادّعا میکردید که همهٔ آن را میدانستید.
8نی، شما این چیزها را قطعاً نه شنیده اید و نه از آن ها اطلاعی داشتید، زیرا من می دانستم که شما مردم خیانتکار هستید و از ابتدای تولد سرکش بوده اید.
8
من میدانستم که شما قابل اعتماد نیستید،
و همیشه به عنوان سرکش و یاغی شهرت داشتید.
به این دلیل است که شما تا به امروز چیزی دربارهٔ آن نشنیدهاید،
و کلمهای از آن به گوش شما نرسیده است.
9اما بخاطر نام خود از خشم خود جلوگیری می کنم و بخاطر جلال خود شما را از بین نمی برم.
9
«برای اینکه مردم نام مرا ستایش کنند،
من جلوی خشم خود را میگیرم
و آن را محار میکنم و شما را از بین نمیبرم.
10من شما را مثلیکه نقره را در کوره می آزمایند، در آتش مصیبت امتحان کردم، اما دیدم که شما ارزشی ندارید.
10
همانطور که نقره در کورهٔ آتش خالص میشود،
همانطور من شما را در آتشِ درد و تحمّل آزمودم.
11هر چیزی که کردم، بخاطر خودم بود تا نام من بی حرمت نشود و جلال خود را به کسی دیگری ندهم.»
11
آنچه من میکنم بهخاطر نام خودم میکنم،
من نمیگذارم نامم بیحرمت شود،
و نمیگذارم هیچکس در جلالی که میبایست فقط برای خودم باشد، شریک شود.»
12«ای یعقوب و ای اسرائیل، قوم برگزیدۀ من، بشنوید! من خدا هستم، اول هستم و آخر هستم.
12
خداوند میگوید:
«ای اسرائیل، ای مردمی که من خواندهام، بشنوید!
من خدا، اولین و آخرین و تنها خدا هستم!
13دست قدرت من اساس زمین را بنا نهاد و آسمان ها را برافراشت و آن ها همه به فرمان من هستند.
13
دستهای من بنیاد زمین را گذاشت
و آسمانها را گسترانید،
وقتی من زمین و آسمان را احضار کنم،
آنها فوراً میآیند و در حضور من میایستند.
14همۀ تان جمع شوید و گوش بدهید! هیچیک از خدایان نتوانستند پیشگوئی کنند که من شخصی را که به او شفقت دارم، انتخاب کردم تا مرام مرا در بابل عملی سازد و با قدرتی که به او می دهم، حکومت بابل را سقوط بدهد.
14
«گرد آیید، و همه گوش دهید!
هیچ خدایی نمیتوانست از پیش بگوید
کسی را که من برگزیدهام به بابل حمله کند،
او آنچه من از او بخواهم، انجام میدهد.
15من تکلم نمودم، من او را خواندم و او را در مأموریتی که به او دادم، موفق می سازم.
15
من آن کسی هستم که سخن گفت و او را فراخواند،
من او را آوردم و به او موفقیّت دادم.
16نزدیک بیائید و بشنوید! من از ابتدا با شما آشکارا حرف زده ام و هر چیزی که گفته ام، به حقیقت پیوسته است.» حالا خداوند مرا با روح خود فرستاده است.
16
«اکنون نزدیک بیا، و به آنچه میخواهم بگویم، گوش بده.
از ابتدا به طور واضح سخن گفتم،
و کلام من همیشه تحقّق یافته است.»
(اکنون خدای متعال قدرت خود را به من داده و مرا فرستاده است.)
17خداوند، نجات دهندۀ شما و خدا قدوس اسرائیل این چنین می فرماید: «من خداوند، خدای شما هستم هر چیزی که به شما تعلیم می دهم، به مفاد شما است و شما را به راهی که باید بروید، راهنمائی می کنم.
17
خدای قدّوس اسرائیل
-خداوندی که منجی توست- میگوید:
«من خداوند، خدای تو هستم،
خدایی که میخواهد خیر و صلاح خودت را به تو بیاموزد
و تو را به راهی که میباید بروی، رهبری میکند.
18ای کاش شما به احکام من توجه می کردید، آنوقت سعادت و کامرانی مثل دریا و موفقیت مانند امواج بحر به شما می رسید.
18
«اگر تو فقط به دستورات من گوش میدادی!
آنگاه برکات، مثل نهری که هرگز خشک نمیشود
به جانب تو جریان میداشت.
و پیروزی مثل امواج ممتد کنار ساحل،
به سوی تو روان میبود.
19نسل تان همچون ریگ دریا بی شمار می بود و نمی گذاشتم نام شان و یا خود شان از بین بروند.»
19
فرزندان تو، مثل دانههای شن بیشمار میشدند،
و نمیگذاشتم هیچوقت شکست بخورند.»
20از بابل بیرون بروید و آزاد شوید. با فریاد خوشی به سراسر روی زمین اعلان کنید و بگوئید: «خداوند بندگان خود، قوم اسرائیل را نجات بخشید!»
20
از بابل خارج شوید، و از آنجا فرار کنید!
با شادی و با صدای بلند، این خبر خوش را در همهجا اعلام کنید:
«خداوند بندهٔ خود اسرائیل را رهایی داده است.»
21وقتی آن ها را در بیابان هدایت می کرد، نگذاشت تشنه شوند. او صخره را شگافت و از آن آب جاری ساخت تا آن ها بنوشند.خداوند می فرماید: «برای گناهکاران سلامتی نخواهد بود.»
21
وقتی خداوند قوم خود را در صحرای خشک و داغ رهبری میکرد،
مردم از بیآبی در رنج نبودند.
خداوند از صخره، برای آنها آب روان جاری ساخت،
او صخره را شکافت و آب از آن روان شد.
خداوند میگوید: «برای گناهکاران، امنیّتی وجود نخواهد داشت.»
22خداوند می فرماید: «برای گناهکاران سلامتی نخواهد بود.»
22
خداوند میگوید: «برای گناهکاران، امنیّتی وجود نخواهد داشت.»