1ای جزیره ها و ای کسانی که در کشورهای دوردست زندگی می کنید، بشنوید! پیش از آنکه تولد شوم، خداوند مرا برگزید و هنگامی که در رَحِم مادر بودم مرا به نام خواند.
1
ای ملّتهای جزایر دوردست،
و ای مردمی که در جایهای دور زندگی میکنید، گوش دهید!
قبل از تولّدم، خداوند مرا برگزید
و مرا منصوب کرد تا بندهٔ او باشم.
2او زبان مرا مانند شمشیر تیز ساخت و مرا در زیر سایۀ دست خود پناه داد. مثل تیر تیز و برای خدمت آماده ام کرد.
2
او کلمات مرا مثل شمشیر تیز کرده
و با دست خود از من حمایت نموده است.
او مرا مثل پیکانی تیز، برای استفاده آماده ساخت.
3او به من فرمود: «ای اسرائیل، تو خدمتگزار من هستی و سبب می شوی که مردم نام مرا تمجید و تجلیل کنند.»
3
او به من گفت: «ای اسرائیل، تو بندهٔ من هستی؛
و بهخاطر تو، مردم مرا ستایش میکنند.»
4من جواب دادم: «من برای این مردم بیهوده زحمت کشیدم و نیروی خود را بیجا صرف کردم، اما بازهم همه کارها را به خدا می سپارم و یقین دارم که او به من اجر می دهد.»
4
من در پاسخ گفتم: «من سخت کوشیدم، ولی ناامیدم!
با تمام نیرو سعی کردم، ولی هیچ توفیقی نداشتم.»
با وجود این، من به خداوند اعتماد دارم و او از من دفاع خواهد کرد،
او پاداش زحمت مرا خواهد داد.
5خداوند که مرا در رَحِم مادر پرورش داد و برای خدمت خود برگزید، به من فرمود تا یعقوب و قوم آوارۀ اسرائیل را بسوی او بازگردانم. خداوند با دادن این مأموریت به من افتخار بخشید و برای انجام آن نیرو عطا فرمود.
5
قبل از تولّدم، خداوند مرا انتخاب کرد؛
و او مرا به عنوان بندهٔ خود مأمور ساخت که قومش را بازگردانم،
و اقوام پراکندهٔ اسرائیل را به وطن خودشان برسانم.
خداوند به من چنین لطف کرده است،
او سرچشمهٔ قدرت من است.
6به من گفت: «این کار که تو قوم اسرائیل را باز گردانی، البته یک امر کوچکی است، اما من به تو مأموریت مهمتری می دهم که نوری برای اقوام جهان باشی و مردم را از سراسر روی زمین به سوی نجات و رستگاری هدایت کنی.»
6
خداوند به من میگوید:
«ای بندهٔ من، برایت وظیفهٔ بزرگتری دارم.
تو نه فقط عظمت قوم اسرائیل
-آنها که زندهاند- را برمیگردانی،
بلکه من تو را نور تمام ملّتهای جهان خواهم ساخت،
تا اینکه تمام دنیا نجات یابد.»
7خداوند، خدای مقدس و نجات بخشای اسرائیل، خدائی که او را مردم ـ غلام و حاکم ـ حقیر می شمارد و نمی پذیرند، چنین می فرماید: «وقتی پادشاهان ترا ببینند، به احترام تو از جای خود بر می خیزند و شهزادگان در برابر تو تعظیم می کنند، زیرا تو شخص برگزیدۀ خداوند وفادار، قدوس اسرائیل هستی.»
7
خدای قدّوس و نجاتدهنده اسرائیل
به آن کس که شدیداً مورد نفرت است،
تمام ملّتها و حکّام آنها که از او متنفّرند، چنین میگوید:
«وقتی پادشاهان ببینند تو آزاد شدهای
به احترام برخواهند خاست،
شاهزادگان هم آن را میبینند
و به احترام خَم شده تعظیم میکنند.»
تمام اینها واقع خواهد شد، چون خداوند بندهٔ خود را برگزیده است.
خدای قدّوس اسرائیل در وعدههای خود امین است.
8خداوند می فرماید: «در یک وقت مساعد که روز نجات است، تقاضای ترا می پذیرم. ترا پناه می دهم و از تو حمایت می کنم. توسط تو با این قوم پیمان می بندم. کشور ویران آن ها را دوباره آباد می کنم و به آن ها باز می گردانم.
8
خداوند به قوم خود میگوید:
«وقتی زمان نجات شما فرا رسد، به شما لطف خواهم کرد،
و به فریادهای شما برای کمک پاسخ خواهم داد.
من حافظ و حامی تو خواهم بود،
و به وسیلهٔ تو پیمانی با تمام ملّتها میبندم.
من میگذارم یکبار دیگر در سرزمین خود
که اکنون ویران است ساکن شوی.
9به اسیران می گویم که آزاد شوند و به کسانی که در تاریکی بسر می برند می گویم که بیرون آیند. آن ها را مانند گوسفندانی که در چراگاههای سرسبز می چرند، از نعمت های خود برخوردار می سازم.
9
من به اسیران
و به آنها که در سیاهچالها زندانی هستند
میگویم 'آزاد شوید، وارد نور شوید!'
آنها مانند گوسفندانی هستند که در دامنهٔ تپّهها میچرند،
10گرسنه و تشنه نمی شوند. باد و آفتاب سوزان به آن ها صدمه ای نمی رساند، زیرا کسی که به آن ها شفقت دارد، رهنمای شان می باشد و آن ها را به چشمه های آب هدایت می کند.
10
آنها هیچوقت گرسنه و تشنه نخواهند بود.
خورشید و گرمای بیابان به آنها آزاری نمیرساند،
چون آنها به وسیلهٔ کسی رهبری میشوند که آنها را دوست دارد.
او آنها را در کنار چشمههای آب روان رهبری خواهد کرد.
11من کوهها را به شاهراه تبدیل می کنم تا راه شان صاف و هموار باشد.
11
«من شاهراهی در امتداد کوهستانها خواهم ساخت،
و راهی برای عبور قوم خودم آماده خواهم کرد.
12قوم برگزیدۀ من از جاهای دور می آیند، بعضی از شمال و برخی از غرب و عده ای از دیار سینیم در جنوب باز می گردند.»
12
قوم من از سرزمینهای دوردست
-از شمال و مغرب و از آسوان در جنوب- میآیند.»
13ای آسمان ها نغمۀ شادمانی را سردهید و ای زمین خوشحال باش! و ای کوهها سرود خوشی را بنوازید، زیرا خداوند بر قوم رنجدیدۀ خود مهربان شده و آن ها را تسلی می دهد.
13
ای آسمانها بسرایید! ای زمین فریاد شادی برآور!
ای کوهها با صدای بلند بسرایید!
خداوند به قوم خودش تسلّی خواهد داد،
او به قوم رنجدیدهٔ خود رحم خواهد کرد.
14اما سهیون می گوید: «خداوند مرا ترک کرده و از یاد برده است.»
14
امّا مردم اورشلیم گفتند:
«خداوند ما را ترک
و فراموش کرده است.»
15خداوند جواب می دهد: «آیا یک مادر می تواند طفل شیرخوار خود را فراموش کند؟ آیا می تواند به کودکی که در رَحِم خود پرورش داده است، شفقت نشان ندهد؟ باز هم ممکن است مادر این کار را بکند، اما من ترا فراموش نمی کنم.
15
پس خداوند در پاسخ میگوید:
«آیا مادری میتواند کودک نوزاد خود را فراموش کند؟
و فرزندی را که خودش به دنیا آورده، دوست نداشته باشد؟
حتّی اگر یک مادر فرزند خود را فراموش کند،
من هرگز تو را فراموش نخواهم کرد.
16من نام ترا در کف دست خود نوشته ام و از دیوارهایت محافظت می کنم.
16
ای اورشلیم، هیچوقت نمیتوانم تو را فراموش کنم!
من اسم تو را در کف دستهای خود نوشتهام.
17فرزندانت بزودی می آیند تا دوباره آبادت کنند و کسانی که ترا ویران کردند، از تو خارج می شوند.
17
«آنها که تو را بازسازی میکنند، بزودی میآیند،
و کسانیکه تو را ویران کردند، خواهند رفت.
18به اطرافت نگاه کن و ببین همۀ مردمت جمع شده اند و به سوی تو می آیند. به حیات خود قسم می خورم که به آن ها فخر خواهی کرد، همانطوری که یک عروس به زیور لباس خود می بالد.
18
به اطراف نگاه کن و ببین چه چیزی در حال وقوع است!
مردم تو دور هم جمع میشوند و به طرف خانههای خود میآیند!
به حیات خودم سوگند،
که تو از مردم خودت مفتخر خواهی بود،
همانطور که یک عروس به جواهرات خود افتخار میکند.
19جاهای خراب و ویرانه هایت از مردم پُر می شوند و کسانی که باعث ویرانی تو شده بودند پی کار خود می روند.
19
«کشورت ویران و متروک شده بود،
امّا اکنون گنجایش کافی برای اسکان همهٔ آنهایی که میآیند، نخواهد داشت.
و آنها که باعث ویرانی بودند
از میان تو طرد خواهند شد.
20فرزندانت که در دوران تبعید تولد شده بودند، به تو می گویند: «اینجا بسیار تنگ است، جای فراختری برای سکونت ما بده.»
20
کسانی از قوم تو که در تبعید به دنیا آمدهاند،
روزی به تو خواهند گفت:
'این سرزمین بسیار کوچک است،
ما جای بیشتری برای زندگی احتیاج داریم.'
21آنگاه از خود می پرسی: «چه کسی اینها را برای من بدنیا آورده است؟ من فرزندانم را از دست دادم و دیگر صاحب فرزندی نمی شوم. بعضی از آن ها که زنده ماندند اسیر و تبعید شدند و من تنها ماندم، پس اینها از کجا آمده اند؟»»
21
آنگاه تو به خود خواهی گفت:
'چه کسی همهٔ این فرزندان را برای من به دنیا آورده است؟
من فرزندانم را از دست داده بودم و دیگر نمیتوانستم فرزندی داشته باشم.
مرا به تبعید برده بودند،
چه کسی این بچّهها را بزرگ کرد؟
من تک و تنها بودم،
این بچّهها از کجا آمدهاند؟'»
22خداوند، خدا می فرماید: «من بزودی اقوام جهان را مجبور می سازم که پسرانت را در آغوش و دخترانت را بر دوش گرفته و برایت بیاورند.
22
خداوند متعال به قوم خود میگوید:
«من به ملّتها علامتی میدهم
و آنها فرزندان تو را به خانهٔ خود خواهند برد.
23پادشاهان مثل لاله و ملکه ها مانند دایه از تو مراقبت می کنند و خاک پایت را می لیسند. آنگاه می دانی که من خداوند هستم و هر کسی که منتظر من باشد، شرمنده نمی شود.»
23
پادشاهان مثل پدر با شما رفتار خواهند کرد،
و ملکهها مثل مادر شما، خواهند بود.
آنها در مقابل شما خَم میشوند و به شما احترام میگذارند،
آنها با فروتنی و احترام، خودشان را به شما نشان خواهند داد.
آنگاه شما خواهید دانست که من خداوند هستم،
و کسیکه در انتظار کمک من است، ناامید نخواهد شد.»
24آیا کسی می تواند غنیمت را از یک جنگ آور بگیرد و یا اسیران را از دست یک حاکم ظالم نجات بدهد؟
24
آیا میتوانید آنچه را که یک سرباز به یغما برده، از او پس بگیرید؟
آیا میتوانید زندانیها را از چنگ یک حاکم ستمکار خلاص کنید؟
25خداوند در جواب می فرماید: «همین کار واقعاً رخ می دهد، بلی، اسیران از دست حاکم ستمگر آزادی می یابند و غنیمت از چنگ عسکر فاتح ربوده می شود. من با دشمنانت می جنگم و فرزندانت را نجات می دهم.کاری می کنم که دشمنانت گوشت بدن یکدیگر را بخورند و با نوشیدن خون همدیگر مست شوند. آنوقت همۀ مردم می دانند که من خداوند، خدای توانای یعقوب، نجات دهنده و حافظ شما هستم.»
25
خداوند در جواب میگوید:
«این است آنچه واقع خواهد شد.
اسیران از دست سرباز آزاد میشوند،
و آنچه حاکم ستمکار به یغما برده از او گرفته خواهد شد.
من با کسانیکه با شما میجنگند، خواهم جنگید،
و فرزندان تو را رها خواهم کرد.
من کسانی را که به تو ظلم کردهاند، وادار میکنم یکدیگر را بکشند،
و آنها از قتل و انتقام سرمست خواهند شد.
آنگاه تمام انسانها خواهند دانست که من
-کسیکه شما را نجات میدهد و آزاد میکند- خداوند هستم.
آنها خواهند دانست که من خدای قادر اسرائیل هستم.»
26کاری می کنم که دشمنانت گوشت بدن یکدیگر را بخورند و با نوشیدن خون همدیگر مست شوند. آنوقت همۀ مردم می دانند که من خداوند، خدای توانای یعقوب، نجات دهنده و حافظ شما هستم.»
26
من کسانی را که به تو ظلم کردهاند، وادار میکنم یکدیگر را بکشند،
و آنها از قتل و انتقام سرمست خواهند شد.
آنگاه تمام انسانها خواهند دانست که من
-کسیکه شما را نجات میدهد و آزاد میکند- خداوند هستم.
آنها خواهند دانست که من خدای قادر اسرائیل هستم.»