¹For I would not have you ignorant, brethren, that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea;

¹Ég vil ekki, bræður, að yður skuli vera ókunnugt um það, að feður vorir voru allir undir skýinu og fóru allir yfir um hafið.

²and all were baptised unto Moses in the cloud and in the sea;

²Allir voru skírðir til Móse í skýinu og hafinu.

³and all ate the same spiritual food,

³Allir neyttu hinnar sömu andlegu fæðu

⁴and all drank the same spiritual drink, for they drank of a spiritual rock which followed [them]: (now the rock was the Christ;)

⁴og drukku allir hinn sama andlega drykk. Þeir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi þeim. Kletturinn var Kristur.

⁵yet God was not pleased with the most of them, for they were strewed in the desert.

⁵En samt hafði Guð enga velþóknun á flestum þeirra og þeir féllu í eyðimörkinni.

⁶But these things happened [as] types of us, that we should not be lusters after evil things, as they also lusted.

⁶Þessir hlutir hafa gjörst sem fyrirboðar fyrir oss, til þess að vér verðum ekki sólgnir í það, sem illt er, eins og þeir urðu sólgnir í það.

⁷Neither be ye idolaters, as some of them; as it is written, The people sat down to eat and to drink, and rose up to play.

⁷Verðið ekki skurðgoðadýrkendur, eins og nokkrir þeirra. Ritað er: ,,Lýðurinn settist niður til að eta og drekka, og þeir stóðu upp til að leika.``

⁸Neither let us commit fornication, as some of them committed fornication, and fell in one day three and twenty thousand.

⁸Drýgjum ekki heldur hórdóm, eins og nokkrir þeirra drýgðu hórdóm, og tuttugu og þrjár þúsundir féllu á einum degi.

⁹Neither let us tempt the Christ, as some of them tempted, and perished by serpents.

⁹Freistum ekki heldur Drottins, eins og nokkrir þeirra freistuðu hans, þeir biðu bana af höggormum.

¹⁰Neither murmur ye, as some of them murmured, and perished by the destroyer.

¹⁰Möglið ekki heldur eins og nokkrir þeirra mögluðu, þeir fórust fyrir eyðandanum.

¹¹Now all these things happened to them [as] types, and have been written for our admonition, upon whom the ends of the ages are come.

¹¹Allt þetta kom yfir þá sem fyrirboði, og það er ritað til viðvörunar oss, sem endir aldanna er kominn yfir.

¹²So that let him that thinks that he stands take heed lest he fall.

¹²Sá, er hyggst standa, gæti því vel að sér, að hann falli ekki.

¹³No temptation has taken you but such as is according to man's nature; and God is faithful, who will not suffer you to be tempted above what ye are able [to bear], but will with the temptation make the issue also, so that [ye] should be able to bear [it].

¹³Þér hafið ekki reynt nema mannlega freistingu. Guð er trúr og lætur ekki freista yðar um megn fram, heldur mun hann, þegar hann reynir yður, einnig sjá um, að þér fáið staðist.

¹⁴Wherefore, my beloved, flee from idolatry.

¹⁴Fyrir því, mínir elskuðu, flýið skurðgoðadýrkunina.

¹⁵I speak as to intelligent [persons]: do *ye* judge what I say.

¹⁵Ég tala til yðar sem skynsamra manna. Dæmið þér um það, sem ég segi.

¹⁶The cup of blessing which we bless, is it not [the] communion of the blood of the Christ? The bread which we break, is it not [the] communion of the body of the Christ?

¹⁶Sá bikar blessunarinnar, sem vér blessum, er hann ekki samfélag um blóð Krists? Og brauðið, sem vér brjótum, er það ekki samfélag um líkama Krists?

¹⁷Because we, [being] many, are one loaf, one body; for we all partake of that one loaf.

¹⁷Af því að brauðið er eitt, erum vér hinir mörgu einn líkami, því að vér höfum allir hlutdeild í hinu eina brauði.

¹⁸See Israel according to flesh: are not they who eat the sacrifices in communion with the altar?

¹⁸Lítið á Ísraelsþjóðina. Eiga þeir, sem fórnirnar eta, ekki hlut í altarinu?

¹⁹What then do I say? that what is sacrificed to an idol is anything, or that an idol is anything?

¹⁹Hvað segi ég þá? Að kjöt fórnað skurðgoðum sé nokkuð? Eða skurðgoð sé nokkuð?

²⁰But that what [the nations] sacrifice they sacrifice to demons, and not to God. Now I do not wish you to be in communion with demons.

²⁰Nei, heldur að það sem heiðingjarnir blóta, það blóta þeir illum öndum, en ekki Guði. En ég vil ekki, að þér hafið samfélag við illa anda.

²¹Ye cannot drink [the] Lord's cup, and [the] cup of demons: ye cannot partake of [the] Lord's table, and of [the] table of demons.

²¹Ekki getið þér drukkið bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki getið þér tekið þátt í borðhaldi Drottins og borðhaldi illra anda.

²²Do we provoke the Lord to jealousy? are we stronger than he?

²²Eða eigum vér að reita Drottin til reiði? Munum vér vera máttugri en hann?

²³All things are lawful, but all are not profitable; all things are lawful, but all do not edify.

²³Allt er leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt, en ekki byggir allt upp.

²⁴Let no one seek his own [advantage], but that of the other.

²⁴Enginn hyggi að eigin hag, heldur hag annarra.

²⁵Everything sold in the shambles eat, making no inquiry for conscience sake.

²⁵Allt það, sem selt er á kjöttorginu, getið þér etið án nokkurra eftirgrennslana vegna samviskunnar.

²⁶For the earth [is] the Lord's and its fulness.

²⁶Því að jörðin er Drottins og allt, sem á henni er.

²⁷But if any one of the unbelievers invite you, and ye are minded to go, all that is set before you eat, making no inquiry for conscience sake.

²⁷Ef einhver hinna vantrúuðu býður yður og ef þér viljið fara, þá etið af öllu því, sem fyrir yður er borið, án eftirgrennslana vegna samviskunnar.

²⁸But if any one say to you, This is offered to holy purposes, do not eat, for his sake that pointed it out, and conscience sake;

²⁸En ef einhver segir við yður: ,,Þetta er fórnarkjöt!`` þá etið ekki, vegna þess, er gjörði viðvart, og vegna samviskunnar.

²⁹but conscience, I mean, not thine own, but that of the other: for why is my liberty judged by another conscience?

²⁹Samviskunnar, segi ég, ekki eigin samvisku, heldur samvisku hins. En hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga að dæmast af samvisku annars?

³⁰If *I* partake with thanksgiving, why am I spoken evil of for what *I* give thanks for?

³⁰Ef ég neyti fæðunnar með þakklæti, hvers vegna skyldi ég sæta lasti fyrir það, sem ég þakka fyrir?

³¹Whether therefore ye eat, or drink, or whatever ye do, do all things to God's glory.

³¹Hvort sem þér því etið eða drekkið eða hvað sem þér gjörið, þá gjörið það allt Guði til dýrðar.

³²Give no occasion to stumbling, whether to Jews, or Greeks, or the assembly of God.

³²Verið hvorki Gyðingum né Grikkjum né kirkju Guðs til ásteytingar.Ég fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og hygg ekki að eigin hag, heldur hag hinna mörgu, til þess að þeir verði hólpnir.

³³Even as *I* also please all in all things; not seeking my own profit, but that of the many, that they may be saved.

³³Ég fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og hygg ekki að eigin hag, heldur hag hinna mörgu, til þess að þeir verði hólpnir.