¹And the apostles and the brethren who were in Judaea heard that the nations also had received the word of God;

¹En postularnir og bræðurnir í Júdeu heyrðu, að heiðingjarnir hefðu einnig tekið við orði Guðs.

²and when Peter went up to Jerusalem, they of the circumcision contended with him,

²Þegar Pétur kom upp til Jerúsalem, deildu umskurnarmennirnir á hann og sögðu:

³saying, Thou wentest in to men uncircumcised and hast eaten with them.

³,,Þú hefur farið inn til óumskorinna manna og etið með þeim.``

⁴But Peter began and set forth [the matter] to them in order, saying,

⁴En Pétur sagði þeim þá alla söguna frá rótum og mælti:

⁵I was in the city of Joppa praying, and in an ecstasy I saw a vision, a certain vessel descending like a great sheet, let down by four corners out of heaven, and it came even to me:

⁵,,Ég var að biðjast fyrir í borginni Joppe og sá, frá mér numinn, sýn, hlut nokkurn koma niður, eins og stór dúkur væri látinn síga á fjórum skautum frá himni, og hann kom til mín.

⁶on which having fixed mine eyes, I considered, and saw the quadrupeds of the earth, and the wild beasts, and the creeping things, and the fowls of the heaven.

⁶Ég starði á hann og hugði að og sá þá ferfætt dýr jarðar, villidýr, skriðdýr og fugla himins,

⁷And I heard also a voice saying to me, Rise up, Peter, slay and eat.

⁷og ég heyrði rödd segja við mig: ,Slátra nú, Pétur, og et!`

⁸And I said, In no wise, Lord, for common or unclean has never entered into my mouth.

⁸En ég sagði: ,Nei, Drottinn, engan veginn, því að aldrei hefur neitt vanheilagt né óhreint komið mér í munn.`

⁹And a voice answered the second time out of heaven, What God has cleansed, do not *thou* make common.

⁹Í annað sinn sagði rödd af himni: ,Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!`

¹⁰And this took place thrice, and again all was drawn up into heaven;

¹⁰Þetta gjörðist þrem sinnum, og aftur var allt dregið upp til himins.

¹¹and lo, immediately three men were at the house in which I was, sent to me from Caesarea.

¹¹Samstundis stóðu þrír menn við húsið, sem ég var í, sendir til mín frá Sesareu.

¹²And the Spirit said to me to go with them, nothing doubting. And there went with me these six brethren also, and we entered into the house of the man,

¹²Og andinn sagði mér að fara með þeim hiklaust. Þessir sex bræður urðu mér einnig samferða, og vér gengum inn í hús mannsins.

¹³and he related to us how he had seen the angel in his house, standing and saying [to him], Send [men] to Joppa and fetch Simon, who is surnamed Peter,

¹³Hann sagði oss, hvernig hann hefði séð engil standa í húsi sínu, er sagði: ,Send þú til Joppe og lát sækja Símon, er kallast Pétur.

¹⁴who shall speak words to thee whereby *thou* shalt be saved, thou and all thy house.

¹⁴Hann mun orð til þín mæla, og fyrir þau munt þú hólpinn verða og allt heimili þitt.`

¹⁵And as I began to speak, the Holy Spirit fell upon them even as upon us also at the beginning.

¹⁵En þegar ég var farinn að tala, kom heilagur andi yfir þá, eins og yfir oss í upphafi.

¹⁶And I remembered the word of the Lord, how he said, John baptised with water, but *ye* shall be baptised with [the] Holy Spirit.

¹⁶Ég minntist þá orða Drottins, er hann sagði: ,Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda.`

¹⁷If then God has given them the same gift as also to us when we had believed on the Lord Jesus Christ, who indeed was *I* to be able to forbid God?

¹⁷Fyrst Guð gaf þeim nú sömu gjöf og oss, er vér tókum trú á Drottin Jesú Krist, hvernig var ég þá þess umkominn að standa gegn Guði?``

¹⁸And when they heard these things they held their peace, and glorified God, saying, Then indeed God has to the nations also granted repentance to life.

¹⁸Þegar þeir heyrðu þetta, stilltust þeir, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: ,,Guð hefur þá einnig gefið heiðingjunum afturhvarf til lífs.``

¹⁹They then who had been scattered abroad through the tribulation that took place on the occasion of Stephen, passed through [the country] to Phoenicia and Cyprus and Antioch, speaking the word to no one but to Jews alone.

¹⁹Þeir, sem dreifst höfðu vegna ofsóknarinnar, sem varð út af Stefáni, fóru allt til Fönikíu, Kýpur og Antíokkíu. En Gyðingum einum fluttu þeir orðið.

²⁰But there were certain of them, Cyprians and Cyrenians, who entering into Antioch spoke to the Greeks also, announcing the glad tidings of the Lord Jesus.

²⁰Nokkrir þeirra voru frá Kýpur og Kýrene, og er þeir komu til Antíokkíu, tóku þeir einnig að tala til Grikkja og boða þeim fagnaðarerindið um Drottin Jesú.

²¹And [the] Lord's hand was with them, and a great number believed and turned to the Lord.

²¹Og hönd Drottins var með þeim, og mikill fjöldi tók trú og sneri sér til Drottins.

²²And the report concerning them reached the ears of the assembly which was in Jerusalem, and they sent out Barnabas to go through as far as Antioch:

²²Og fregnin um þá barst til eyrna safnaðarins í Jerúsalem, og þeir sendu Barnabas til Antíokkíu.

²³who, having arrived and seeing the grace of God, rejoiced, and exhorted all with purpose of heart to abide with the Lord;

²³Þegar hann kom og sá verk Guðs náðar, gladdist hann, og hann áminnti alla um að halda sér fast við Drottin af öllu hjarta.

²⁴for he was a good man and full of [the] Holy Spirit and of faith; and a large crowd [of people] were added to the Lord.

²⁴Því hann var góður maður, fullur af heilögum anda og trú. Og mikill fjöldi manna gafst Drottni.

²⁵And he went away to Tarsus to seek out Saul.

²⁵Þá fór hann til Tarsus að leita Sál uppi.

²⁶And having found [him], he brought him to Antioch. And so it was with them that for a whole year they were gathered together in the assembly and taught a large crowd: and the disciples were first called Christians in Antioch.

²⁶Þegar hann hafði fundið hann, fór hann með hann til Antíokkíu. Þeir voru síðan saman heilt ár í söfnuðinum og kenndu fjölda fólks. Í Antíokkíu voru lærisveinarnir fyrst kallaðir kristnir.

²⁷Now in these days prophets went down from Jerusalem to Antioch;

²⁷Á þessum dögum komu spámenn frá Jerúsalem til Antíokkíu.

²⁸and one from among them, by name Agabus, rose up and signified by the Spirit that there was going to be a great famine over all the inhabited earth, which also came to pass under Claudius.

²⁸Einn þeirra, Agabus að nafni, steig fram, og af gift andans sagði hann fyrir, að mikil hungursneyð mundi koma yfir alla heimsbyggðina. Kom það fram á dögum Kládíusar.

²⁹And they determined, according as any one of the disciples was well off, each of them to send to the brethren who dwelt in Judaea, to minister [to them];

²⁹En lærisveinarnir samþykktu þá, að hver þeirra skyldi eftir efnum senda nokkuð til hjálpar bræðrunum, sem bjuggu í Júdeu.Þetta gjörðu þeir og sendu það til öldunganna með þeim Barnabasi og Sál.

³⁰which also they did, sending it to the elders by the hand of Barnabas and Saul.

³⁰Þetta gjörðu þeir og sendu það til öldunganna með þeim Barnabasi og Sál.