¹Now I say, As long as the heir is a child, he differs nothing from a bondman, though he be lord of all;

¹Með öðrum orðum: Alla þá stund, sem erfinginn er ófullveðja, er enginn munur á honum og þræli, þótt hann eigi allt.

²but he is under guardians and stewards until the period fixed by the father.

²Hann er undir fjárhaldsmönnum og ráðsmönnum til þess tíma, er faðirinn hefur ákveðið.

³So we also, when we were children, were held in bondage under the principles of the world;

³Þannig vorum vér einnig, er vér vorum ófullveðja, þrælbundnir undir heimsvættirnar.

⁴but when the fulness of the time was come, God sent forth his Son, come of woman, come under law,

⁴En þegar fylling tímans kom, sendi Guð son sinn, fæddan af konu, fæddan undir lögmáli, _

⁵that he might redeem those under law, that we might receive sonship.

⁵til þess að hann keypti lausa þá, sem voru undir lögmáli, _ og vér fengjum barnaréttinn.

⁶But because ye are sons, God has sent out the Spirit of his Son into our hearts, crying, Abba, Father.

⁶En þar eð þér eruð börn, þá hefur Guð sent anda sonar síns í hjörtu vor, sem hrópar: ,,Abba, faðir!``

⁷So thou art no longer bondman, but son; but if son, heir also through God.

⁷Þú ert þá ekki framar þræll, heldur sonur. En ef þú ert sonur, þá ert þú líka erfingi að ráði Guðs.

⁸But then indeed, not knowing God, ye were in bondage to those who by nature are not gods;

⁸Forðum, er þér þekktuð ekki Guð, þá voruð þér þrælar þeirra, sem í eðli sínu eru ekki guðir.

⁹but now, knowing God, but rather being known by God, how do ye turn again to the weak and beggarly principles to which ye desire to be again anew in bondage?

⁹En nú, eftir að þér þekkið Guð, eða réttara sagt, eftir að Guð þekkir yður, hvernig getið þér snúið aftur til hinna veiku og fátæklegu vætta? Viljið þér þræla undir þeim að nýju?

¹⁰Ye observe days and months and times and years.

¹⁰Þér hafið gætur á dögum og mánuðum, vissum tíðum og árum.

¹¹I am afraid of you, lest indeed I have laboured in vain as to you.

¹¹Ég er hræddur um yður, að ég kunni að hafa haft erfiði fyrir yður til ónýtis.

¹²Be as *I* [am], for *I* also [am] as *ye*, brethren, I beseech you: ye have not at all wronged me.

¹²Ég bið yður, bræður: Verðið eins og ég, því að ég er orðinn eins og þér. Í engu hafið þér gjört á hluta minn.

¹³But ye know that in weakness of the flesh I announced the glad tidings to you at the first;

¹³Þér vitið, að sjúkleiki minn varð tilefni til þess, að ég fyrst boðaði yður fagnaðarerindið.

¹⁴and my temptation, which [was] in my flesh, ye did not slight nor reject with contempt; but ye received me as an angel of God, as Christ Jesus.

¹⁴En þér létuð ekki líkamsásigkomulag mitt verða yður til ásteytingar og óvirtuð mig ekki né sýnduð mér óbeit, heldur tókuð þér á móti mér eins og engli Guðs, eins og Kristi Jesú sjálfum.

¹⁵What then [was] your blessedness? for I bear you witness that, if possible, plucking out your own eyes ye would have given [them] to me.

¹⁵Hvað er nú orðið úr blessunarbænum yðar? Það vitni ber ég yður, að augun hefðuð þér stungið úr yður og gefið mér, ef auðið hefði verið.

¹⁶So I have become your enemy in speaking the truth to you?

¹⁶Er ég þá orðinn óvinur yðar, vegna þess að ég segi yður sannleikann?

¹⁷They are not rightly zealous after you, but desire to shut you out [from us], that ye may be zealous after them.

¹⁷Þeir láta sér annt um yður, en það er eigi af góðu, heldur vilja þeir einangra yður, til þess að þér látið yður annt um þá.

¹⁸But [it is] right to be zealous at all times in what is right, and not only when I am present with you --

¹⁸Það er ávallt gott að láta sér annt um það, sem gott er, og ekki aðeins meðan ég er hjá yður,

¹⁹my children, of whom I again travail in birth until Christ shall have been formed in you:

¹⁹börn mín, sem ég að nýju el með harmkvælum, þangað til Kristur er myndaður í yður!

²⁰and I should wish to be present with you now, and change my voice, for I am perplexed as to you.

²⁰Ég vildi ég væri nú hjá yður og gæti talað nýjum rómi, því að ég er ráðalaus með yður.

²¹Tell me, ye who are desirous of being under law, do ye not listen to the law?

²¹Segið mér, þér sem viljið vera undir lögmáli, heyrið þér ekki hvað lögmálið segir?

²²For it is written that Abraham had two sons; one of the maid servant, and one of the free woman.

²²Ritað er, að Abraham átti tvo sonu, annan við ambáttinni, en hinn við frjálsu konunni.

²³But he [that was] of the maid servant was born according to flesh, and he [that was] of the free woman through the promise.

²³Sonurinn við ambáttinni var fæddur á náttúrlegan hátt, en sonurinn við frjálsu konunni var fæddur samkvæmt fyrirheiti.

²⁴Which things have an allegorical sense; for these are two covenants: one from mount Sinai, gendering to bondage, which is Hagar.

²⁴Þetta hefur óeiginlega merkingu: Konurnar merkja tvo sáttmála: Annar er sá frá Sínaífjalli og elur börn til ánauðar, það er Hagar;

²⁵For Hagar is mount Sinai in Arabia, and corresponds to Jerusalem which [is] now, for she is in bondage with her children;

²⁵en Hagar merkir Sínaífjall í Arabíu og samsvarar hinni núverandi Jerúsalem, því að hún er í ánauð ásamt börnum sínum.

²⁶but the Jerusalem above is free, which is our mother.

²⁶En Jerúsalem, sem í hæðum er, er frjáls, og hún er móðir vor,

²⁷For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break out and cry, thou that travailest not; because the children of the desolate are more numerous than [those] of her that has a husband.

²⁷því að ritað er: Ver glöð, óbyrja, sem ekkert barn hefur átt! Hrópa og kalla hátt, þú sem ekki hefur jóðsjúk orðið! Því að börn hinnar yfirgefnu eru fleiri en hinnar, sem manninn á.

²⁸But *ye*, brethren, after the pattern of Isaac, are children of promise.

²⁸En þér, bræður, eruð fyrirheits börn eins og Ísak.

²⁹But as then he that was born according to flesh persecuted him [that was born] according to Spirit, so also [it is] now.

²⁹En eins og sá, sem fæddur var á náttúrlegan hátt, ofsótti forðum þann, sem fæddur var á undursamlegan hátt, svo er það og nú.

³⁰But what says the scripture? Cast out the maid servant and her son; for the son of the maid servant shall not inherit with the son of the free woman.

³⁰En hvað segir ritningin? ,,Rek burt ambáttina og son hennar, því að ekki skal ambáttarsonurinn taka arf með syni frjálsu konunnar.``Þess vegna, bræður, erum vér ekki ambáttar börn, heldur börn frjálsu konunnar.

³¹So then, brethren, we are not maid servant's children, but [children] of the free woman.

³¹Þess vegna, bræður, erum vér ekki ambáttar börn, heldur börn frjálsu konunnar.