¹James, bondman of God and of [the] Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which [are] in the dispersion, greeting.

¹Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni.

²Count it all joy, my brethren, when ye fall into various temptations,

²Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir.

³knowing that the proving of your faith works endurance.

³Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði,

⁴But let endurance have [its] perfect work, that ye may be perfect and complete, lacking in nothing.

⁴en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant.

⁵But if any one of you lack wisdom, let him ask of God, who gives to all freely and reproaches not, and it shall be given to him:

⁵Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast.

⁶but let him ask in faith, nothing doubting. For he that doubts is like a wave of the sea driven by the wind and tossed about;

⁶En hann biðji í trú, án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu, er rís og hrekst fyrir vindi.

⁷for let not that man think that he shall receive anything from the Lord;

⁷Sá maður, tvílyndur og reikull á öllum vegum sínum, má eigi ætla,

⁸[he is] a double-minded man, unstable in all his ways.

⁸að hann fái nokkuð hjá Drottni.

⁹But let the brother of low degree glory in his elevation,

⁹Lágt settur bróðir hrósi sér af upphefð sinni,

¹⁰and the rich in his humiliation, because as [the] grass's flower he will pass away.

¹⁰en auðugur af lægingu sinni, því hann mun líða undir lok eins og blóm á engi.

¹¹For the sun has risen with its burning heat, and has withered the grass, and its flower has fallen, and the comeliness of its look has perished: thus the rich also shall wither in his goings.

¹¹Sólin kemur upp með steikjandi hita og brennir grasið, og blóm þess dettur af og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og hinn auðugi maður visna upp á vegum sínum.

¹²Blessed [is the] man who endures temptation; for, having been proved, he shall receive the crown of life, which He has promised to them that love him.

¹²Sæll er sá maður, sem stenst freistingu, því að þegar hann hefur reynst hæfur mun hann öðlast kórónu lífsins, sem Guð hefur heitið þeim er elska hann.

¹³Let no man, being tempted, say, I am tempted of God. For God cannot be tempted by evil things, and himself tempts no one.

¹³Enginn má segja, er hann verður fyrir freistingu: ,,Guð freistar mín.`` Guð getur eigi orðið fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjálfur einskis manns.

¹⁴But every one is tempted, drawn away, and enticed by his own lust;

¹⁴Það er eigin girnd, sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir.

¹⁵then lust, having conceived, gives birth to sin; but sin fully completed brings forth death.

¹⁵Þegar girndin síðan er orðin þunguð, elur hún synd, og þegar syndin er orðin fullþroskuð, fæðir hún dauða.

¹⁶Do not err, my beloved brethren.

¹⁶Villist ekki, bræður mínir elskaðir!

¹⁷Every good gift and every perfect gift comes down from above, from the Father of lights, with whom is no variation nor shadow of turning.

¹⁷Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að og kemur niður frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né skuggar, sem koma og fara.

¹⁸According to his own will begat he us by the word of truth, that we should be a certain first-fruits of *his* creatures.

¹⁸Eftir ráðsályktun sinni fæddi hann oss með orði sannleikans, til þess að vér skyldum vera frumgróði sköpunar hans.

¹⁹So that, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath;

¹⁹Vitið, bræður mínir elskaðir: Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði.

²⁰for man's wrath does not work God's righteousness.

²⁰Því að reiði manns ávinnur ekki það, sem rétt er fyrir Guði.

²¹Wherefore, laying aside all filthiness and abounding of wickedness, accept with meekness the implanted word, which is able to save your souls.

²¹Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði, er frelsað getur sálir yðar.

²²But be ye doers of [the] word and not hearers only, beguiling yourselves.

²²Verðið gjörendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þér sjálfa yður.

²³For if any man be a hearer of [the] word and not a doer, *he* is like to a man considering his natural face in a mirror:

²³Því að ef einhver er heyrandi orðsins og ekki gjörandi, þá er hann líkur manni, er skoðar andlit sitt í spegli.

²⁴for he has considered himself and is gone away, and straightway he has forgotten what he was like.

²⁴Hann skoðar sjálfan sig, fer burt og gleymir jafnskjótt, hvernig hann var.

²⁵But *he* that fixes his view on [the] perfect law, that of liberty, and abides in [it], being not a forgetful hearer but a doer of [the] work, *he* shall be blessed in his doing.

²⁵En sá sem skyggnist inn í hið fullkomna lögmál frelsisins og heldur sér við það og gleymir ekki því, sem hann heyrir, heldur framkvæmir það, hann mun sæll verða í verkum sínum.

²⁶If any one think himself to be religious, not bridling his tongue, but deceiving his heart, this man's religion is vain.

²⁶Sá sem þykist vera guðrækinn, en hefur ekki taumhald á tungu sinni, blekkir sjálfan sig og guðrækni hans er fánýt.Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.

²⁷Pure and undefiled religion before God and the Father is this: to visit orphans and widows in their affliction, to keep oneself unspotted from the world.

²⁷Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.