¹And he said to his disciples, It cannot be but that offences come, but woe [to him] by whom they come!

¹Hann sagði við lærisveina sína: ,,Eigi verður umflúið, að til ginninga komi, en vei þeim er veldur.

²It would be [more] profitable for him if a millstone were hanged about his neck and he cast into the sea, than that he should be a snare to one of these little ones.

²Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn og vera varpað í hafið en að tæla einn af þessum smælingjum til falls.

³Take heed to yourselves: if thy brother should sin, rebuke him; and if he should repent, forgive him.

³Hafið gát á sjálfum yður. Ef bróðir þinn syndgar, þá ávíta hann, og ef hann iðrast, þá fyrirgef honum.

⁴And if he should sin against thee seven times in the day, and seven times should return to thee, saying, I repent, thou shalt forgive him.

⁴Og þótt hann misgjöri við þig sjö sinnum á dag og snúi sjö sinnum aftur til þín og segi: ,Ég iðrast,` þá skalt þú fyrirgefa honum.``

⁵And the apostles said to the Lord, Give more faith to us.

⁵Postularnir sögðu við Drottin: ,,Auk oss trú!``

⁶But the Lord said, If ye have faith as a grain of mustard [seed], ye had said to this sycamine tree, Be thou rooted up, and be thou planted in the sea, and it would have obeyed you.

⁶En Drottinn sagði: ,,Ef þér hefðuð trú eins og mustarðskorn, gætuð þér sagt við mórberjatré þetta: ,Ríf þig upp með rótum og fest rætur í sjónum,` og það mundi hlýða yður.

⁷But which of you [is there] who, having a bondman ploughing or shepherding, when he comes in out of the field, will say, Come and lie down immediately to table?

⁷Hafi einhver yðar þjón, er plægir eða hirðir fénað, segir hann þá við hann, þegar hann kemur inn af akri: ,Kom þegar og set þig til borðs`?

⁸But will he not say to him, Prepare what I shall sup on, and gird thyself and serve me that I may eat and drink; and after that *thou* shalt eat and drink?

⁸Segir hann ekki fremur við hann: ,Bú þú mér kvöldverð, gyrð þig og þjóna mér, meðan ég et og drekk, síðan getur þú etið og drukkið.`

⁹Is he thankful to the bondman because he has done what was ordered? I judge not.

⁹Og er hann þakklátur þjóni sínum fyrir að gjöra það, sem boðið var?

¹⁰Thus *ye* also, when ye shall have done all things that have been ordered you, say, We are unprofitable bondmen; we have done what it was our duty to do.

¹⁰Eins skuluð þér segja, þá er þér hafið gjört allt, sem yður var boðið: ,Ónýtir þjónar erum vér, vér höfum gjört það eitt, sem vér vorum skyldir að gjöra.```

¹¹And it came to pass as he was going up to Jerusalem, that he passed through the midst of Samaria and Galilee.

¹¹Svo bar við á ferð hans til Jerúsalem, að leið hans lá á mörkum Samaríu og Galíleu.

¹²And as he entered into a certain village ten leprous men met him, who stood afar off.

¹²Og er hann kom inn í þorp nokkurt, mættu honum tíu menn líkþráir. Þeir stóðu álengdar,

¹³And they lifted up [their] voice saying, Jesus, Master, have compassion on us.

¹³hófu upp raust sína og kölluðu: ,,Jesús, meistari, miskunna þú oss!``

¹⁴And seeing [them] he said to them, Go, shew yourselves to the priests. And it came to pass as they were going they were cleansed.

¹⁴Er hann leit þá, sagði hann við þá: ,,Farið og sýnið yður prestunum.`` Þeir héldu af stað og nú brá svo við, að þeir urðu hreinir.

¹⁵And one of them, seeing that he was cured, turned back, glorifying God with a loud voice,

¹⁵En einn þeirra sneri aftur, er hann sá, að hann var heill orðinn, og lofaði Guð hárri raustu.

¹⁶and fell on [his] face at his feet giving him thanks: and *he* was a Samaritan.

¹⁶Hann féll fram á ásjónu sína að fótum Jesú og þakkaði honum. En hann var Samverji.

¹⁷And Jesus answering said, Were not the ten cleansed? but the nine, where [are they]?

¹⁷Jesús sagði: ,,Urðu ekki allir tíu hreinir? Hvar eru hinir níu?

¹⁸There have not been found to return and give glory to God save this stranger.

¹⁸Urðu engir til þess að snúa aftur að gefa Guði dýrðina nema þessi útlendingur?``

¹⁹And he said to him, Rise up and go thy way: thy faith has made thee well.

¹⁹Síðan mælti Jesús við hann: ,,Statt upp, og far leiðar þinnar. Trú þín hefur bjargað þér.``

²⁰And having been asked by the Pharisees, When is the kingdom of God coming? he answered them and said, The kingdom of God does not come with observation;

²⁰Farísear spurðu hann, hvenær Guðs ríki kæmi. Hann svaraði þeim: ,,Guðs ríki kemur ekki þannig, að á því beri.

²¹nor shall they say, Lo here, or, Lo there; for behold, the kingdom of God is in the midst of you.

²¹Ekki munu menn segja: Sjá, þar er það eða hér er það, því Guðs ríki er innra með yður.``

²²And he said to the disciples, Days are coming, when ye shall desire to see one of the days of the Son of man, and shall not see [it].

²²Og hann sagði við lærisveinana: ,,Þeir dagar munu koma, að þér þráið að sjá einn dag Mannssonarins og munuð eigi sjá.

²³And they will say to you, Lo here, or Lo there; go not, nor follow [them].

²³Menn munu segja við yður: Sjá hér, sjá þar. En farið ekki og hlaupið eftir því.

²⁴For as the lightning shines which lightens from [one end] under heaven to [the other end] under heaven, thus shall the Son of man be in his day.

²⁴Eins og elding, sem leiftrar og lýsir frá einu skauti himins til annars, svo mun Mannssonurinn verða á degi sínum.

²⁵But first he must suffer many things and be rejected of this generation.

²⁵En fyrst á hann margt að líða og útskúfaður verða af þessari kynslóð.

²⁶And as it took place in the days of Noe, thus also shall it be in the days of the Son of man:

²⁶Eins og var á dögum Nóa, svo mun og verða á dögum Mannssonarins:

²⁷they ate, they drank, they married, they were given in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and the flood came and destroyed all [of them];

²⁷Menn átu og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina, og flóðið kom og tortímdi öllum.

²⁸and in like manner as took place in the days of Lot: they ate, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded;

²⁸Eins var og á dögum Lots: Menn átu og drukku, keyptu og seldu, gróðursettu og byggðu.

²⁹but on the day that Lot went out from Sodom, it rained fire and sulphur from heaven, and destroyed all [of them]:

²⁹En daginn, sem Lot fór úr Sódómu, rigndi eldi og brennisteini af himni og tortímdi öllum.

³⁰after this [manner] shall it be in the day that the Son of man is revealed.

³⁰Eins mun verða á þeim degi, er Mannssonurinn opinberast.

³¹In that day, he who shall be on the housetop, and his stuff in the house, let him not go down to take it away; and he that is in the field, let him likewise not return back.

³¹Sá sem þann dag er á þaki uppi og á muni sína í húsinu, fari ekki ofan að sækja þá. Og sá sem er á akri, skal ekki heldur hverfa aftur.

³²Remember the wife of Lot.

³²Minnist konu Lots.

³³Whosoever shall seek to save his life shall lose it, and whosoever shall lose it shall preserve it.

³³Sá sem vill sjá lífi sínu borgið, mun týna því, en sá sem týnir því, mun öðlast líf.

³⁴I say to you, In that night there shall be two [men] upon one bed; one shall be seized and the other shall be let go.

³⁴Ég segi yður: Á þeirri nóttu verða tveir í einni hvílu, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.

³⁵Two [women] shall be grinding together; the one shall be seized and the other shall be let go.

³⁵Tvær munu mala á sömu kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin. [

³⁶[Two men shall be in the field; the one shall be seized and the other let go.]

³⁶Tveir verða á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.]``Þeir spurðu hann þá: ,,Hvar, herra?`` En hann sagði við þá: ,,Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er.``

³⁷And answering they say to him, Where, Lord? And he said to them, Where the body [is], there the eagles will be gathered together.

³⁷Þeir spurðu hann þá: ,,Hvar, herra?`` En hann sagði við þá: ,,Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er.``