¹But it came to pass in those days that a decree went out from Caesar Augustus, that a census should be made of all the habitable world.

¹En það bar til um þessar mundir, að boð kom frá Ágústus keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina.

²The census itself first took place when Cyrenius had the government of Syria.

²Þetta var fyrsta skrásetningin og var gjörð þá er Kýreníus var landstjóri á Sýrlandi.

³And all went to be inscribed in the census roll, each to his own city:

³Fóru þá allir til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar.

⁴and Joseph also went up from Galilee out of the city Nazareth to Judaea, to David's city, the which is called Bethlehem, because he was of the house and family of David,

⁴Þá fór og Jósef úr Galíleu frá borginni Nasaret upp til Júdeu, til borgar Davíðs, sem heitir Betlehem, en hann var af ætt og kyni Davíðs,

⁵to be inscribed in the census roll with Mary who was betrothed to him [as his] wife, she being great with child.

⁵að láta skrásetja sig ásamt Maríu heitkonu sinni, sem var þunguð.

⁶And it came to pass, while they were there, the days of her giving birth [to her child] were fulfilled,

⁶En meðan þau voru þar, kom sá tími, er hún skyldi verða léttari.

⁷and she brought forth her first-born son, and wrapped him up in swaddling-clothes and laid him in the manger, because there was no room for them in the inn.

⁷Fæddi hún þá son sinn frumgetinn, vafði hann reifum og lagði hann í jötu, af því að eigi var rúm handa þeim í gistihúsi.

⁸And there were shepherds in that country abiding without, and keeping watch by night over their flock.

⁸En í sömu byggð voru hirðar úti í haga og gættu um nóttina hjarðar sinnar.

⁹And lo, an angel of [the] Lord was there by them, and [the] glory of [the] Lord shone around them, and they feared [with] great fear.

⁹Og engill Drottins stóð hjá þeim, og dýrð Drottins ljómaði kringum þá. Þeir urðu mjög hræddir,

¹⁰And the angel said to them, Fear not, for behold, I announce to you glad tidings of great joy, which shall be to all the people;

¹⁰en engillinn sagði við þá: ,,Verið óhræddir, því sjá, ég boða yður mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum:

¹¹for to-day a Saviour has been born to you in David's city, who is Christ [the] Lord.

¹¹Yður er í dag frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn, í borg Davíðs.

¹²And this is the sign to you: ye shall find a babe wrapped in swaddling-clothes, and lying in a manger.

¹²Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu.``

¹³And suddenly there was with the angel a multitude of the heavenly host, praising God and saying,

¹³Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita, sem lofuðu Guð og sögðu:

¹⁴Glory to God in the highest, and on earth peace, good pleasure in men.

¹⁴Dýrð sé Guði í upphæðum, og friður á jörðu með mönnum, sem hann hefur velþóknun á.

¹⁵And it came to pass, as the angels departed from them into heaven, that the shepherds said to one another, Let us make our way then now as far as Bethlehem, and let us see this thing that is come to pass, which the Lord has made known to us.

¹⁵Þegar englarnir voru farnir frá þeim til himins, sögðu hirðarnir sín á milli: ,,Förum beint til Betlehem að sjá það, sem gjörst hefur og Drottinn hefur kunngjört oss.``

¹⁶And they came with haste, and found both Mary and Joseph, and the babe lying in the manger;

¹⁶Og þeir fóru með skyndi og fundu Maríu og Jósef og ungbarnið, sem lá í jötu.

¹⁷and having seen [it] they made known about the country the thing which had been said to them concerning this child.

¹⁷Þegar þeir sáu það, skýrðu þeir frá því, er þeim hafði verið sagt um barn þetta.

¹⁸And all who heard [it] wondered at the things said to them by the shepherds.

¹⁸Og allir, sem heyrðu, undruðust það, er hirðarnir sögðu þeim.

¹⁹But Mary kept all these things [in her mind], pondering [them] in her heart.

¹⁹En María geymdi allt þetta í hjarta sér og hugleiddi það.

²⁰And the shepherds returned, glorifying and praising God for all things which they had heard and seen, as it had been said to them.

²⁰Og hirðarnir sneru aftur og vegsömuðu Guð og lofuðu hann fyrir það, sem þeir höfðu heyrt og séð, en allt var það eins og þeim hafði verið sagt.

²¹And when eight days were fulfilled for circumcising him, his name was called Jesus, which was the name given by the angel before he had been conceived in the womb.

²¹Þegar átta dagar voru liðnir, skyldi umskera hann, og var hann látinn heita Jesús, eins og engillinn nefndi hann, áður en hann var getinn í móðurlífi.

²²And when the days were fulfilled for their purifying according to the law of Moses, they brought him to Jerusalem to present [him] to the Lord

²²En er hreinsunardagar þeirra voru úti eftir lögmáli Móse, fóru þau með hann upp til Jerúsalem til að færa hann Drottni, _

²³(as it is written in the law of [the] Lord: Every male that opens the womb shall be called holy to the Lord),

²³en svo er ritað í lögmáli Drottins: ,,Allt karlkyns, er fyrst fæðist af móðurlífi, skal helgað Drottni,`` _

²⁴and to offer a sacrifice according to what is said in the law of [the] Lord: A pair of turtle doves, or two young pigeons.

²⁴og til að færa fórn eins og segir í lögmáli Drottins, ,,tvær turtildúfur eða tvær ungar dúfur.``

²⁵And behold, there was a man in Jerusalem whose name was Simeon; and this man was just and pious, awaiting the consolation of Israel, and [the] Holy Spirit was upon him.

²⁵Þá var í Jerúsalem maður, er Símeon hét. Hann var réttlátur og guðrækinn og vænti huggunar Ísraels, og yfir honum var heilagur andi.

²⁶And it was divinely communicated to him by the Holy Spirit, that he should not see death before he should see [the] Lord's Christ.

²⁶Honum hafði heilagur andi vitrað, að hann skyldi ekki dauðann sjá, fyrr en hann hefði séð Krist Drottins.

²⁷And he came in the Spirit into the temple; and as the parents brought in the child Jesus that they might do for him according to the custom of the law,

²⁷Hann kom að tillaðan andans í helgidóminn. Og er foreldrarnir færðu þangað sveininn Jesú til að fara með hann eftir venju lögmálsins,

²⁸*he* received him into his arms, and blessed God, and said,

²⁸tók Símeon hann í fangið, lofaði Guð og sagði:

²⁹Lord, now thou lettest thy bondman go, according to thy word, in peace;

²⁹,,Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, eins og þú hefur heitið mér,

³⁰for mine eyes have seen thy salvation,

³⁰því að augu mín hafa séð hjálpræði þitt,

³¹which thou hast prepared before the face of all peoples;

³¹sem þú hefur fyrirbúið í augsýn allra lýða,

³²a light for revelation of [the] Gentiles and [the] glory of thy people Israel.

³²ljós til opinberunar heiðingjum og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.``

³³And his father and mother wondered at the things which were said concerning him.

³³Faðir hans og móðir undruðust það, er sagt var um hann.

³⁴And Simeon blessed them, and said to Mary his mother, Lo, this [child] is set for the fall and rising up of many in Israel, and for a sign spoken against;

³⁴En Símeon blessaði þau og sagði við Maríu móður hans: ,,Þessi sveinn er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael og til tákns, sem móti verður mælt,

³⁵(and even a sword shall go through thine own soul;) so that [the] thoughts may be revealed from many hearts.

³⁵og sjálf munt þú sverði níst í sálu þinni. Þannig munu hugsanir margra hjartna verða augljósar.``

³⁶And there was a prophetess, Anna, daughter of Phanuel, of [the] tribe of Asher, who was far advanced in years, having lived with [her] husband seven years from her virginity,

³⁶Og þar var Anna spákona Fanúelsdóttir af ætt Assers, kona háöldruð. Hafði hún lifað sjö ár með manni sínum frá því hún var mær

³⁷and herself a widow up to eighty-four years; who did not depart from the temple, serving night and day with fastings and prayers;

³⁷og síðan verið ekkja fram á áttatíu og fjögra ára aldur. Hún vék eigi úr helgidóminum, en þjónaði Guði nótt og dag með föstum og bænahaldi.

³⁸and she coming up the same hour gave praise to the Lord, and spoke of him to all those who waited for redemption in Jerusalem.

³⁸Hún kom að á sömu stundu og lofaði Guð. Og hún talaði um barnið við alla, sem væntu lausnar Jerúsalem.

³⁹And when they had completed all things according to the law of [the] Lord, they returned to Galilee to their own city Nazareth.

³⁹Og er þau höfðu lokið öllu eftir lögmáli Drottins, sneru þau aftur til Galíleu, til borgar sinnar Nasaret.

⁴⁰And the child grew and waxed strong [in spirit], filled with wisdom, and God's grace was upon him.

⁴⁰En sveinninn óx og styrktist, fylltur visku, og náð Guðs var yfir honum.

⁴¹And his parents went yearly to Jerusalem at the feast of the passover.

⁴¹Foreldrar hans ferðuðust ár hvert til Jerúsalem á páskahátíðinni.

⁴²And when he was twelve years old, and they went up [to Jerusalem] according to the custom of the feast

⁴²Og þegar hann var tólf ára gamall, fóru þau upp þangað eins og siður var á hátíðinni.

⁴³and had completed the days, as they returned, the boy Jesus remained behind in Jerusalem, and his parents knew not [of it];

⁴³Þau voru þar út hátíðisdagana. En þegar þau sneru heimleiðis, varð sveinninn Jesús eftir í Jerúsalem, og vissu foreldrar hans það eigi.

⁴⁴but, supposing him to be in the company that journeyed together, they went a day's journey, and sought him among their relations and acquaintances:

⁴⁴Þau hugðu, að hann væri með samferðafólkinu, og fóru eina dagleið og leituðu hans meðal frænda og kunningja.

⁴⁵and not having found him they returned to Jerusalem seeking him.

⁴⁵En þau fundu hann ekki og sneru þá aftur til Jerúsalem og leituðu hans.

⁴⁶And it came to pass, after three days they found him in the temple, sitting in the midst of the teachers and hearing them and asking them questions.

⁴⁶Eftir þrjá daga fundu þau hann í helgidóminum. Þar sat hann mitt á meðal lærifeðranna, hlýddi á þá og spurði þá.

⁴⁷And all who heard him were astonished at his understanding and answers.

⁴⁷En alla, sem heyrðu til hans, furðaði stórum á skilningi hans og andsvörum.

⁴⁸And when they saw him they were amazed: and his mother said to him, Child, why hast thou dealt thus with us? behold, thy father and I have sought thee distressed.

⁴⁸Og er þau sáu hann þar, brá þeim mjög, og móðir hans sagði við hann: ,,Barn, hví gjörðir þú okkur þetta? Við faðir þinn höfum leitað þín harmþrungin.``

⁴⁹And he said to them, Why [is it] that ye have sought me? did ye not know that I ought to be [occupied] in my Father's business?

⁴⁹Og hann sagði við þau: ,,Hvers vegna voruð þið að leita að mér? Vissuð þið ekki, að mér ber að vera í húsi föður míns?``

⁵⁰And they understood not the thing that he said to them.

⁵⁰En þau skildu ekki það er hann talaði við þau.

⁵¹And he went down with them and came to Nazareth, and he was in subjection to them. And his mother kept all these things in her heart.

⁵¹Og hann fór heim með þeim og kom til Nasaret og var þeim hlýðinn. En móðir hans geymdi allt þetta í hjarta sér.Og Jesús þroskaðist að visku og vexti, og náð hjá Guði og mönnum.

⁵²And Jesus advanced in wisdom and stature, and in favour with God and men.

⁵²Og Jesús þroskaðist að visku og vexti, og náð hjá Guði og mönnum.