¹At that time Herod the tetrarch heard of the fame of Jesus,

¹Um þessar mundir spyr Heródes fjórðungsstjóri tíðindin af Jesú.

²and said to his servants, This is John the baptist: *he* is risen from the dead, and because of this these works of power display their force in him.

²Og hann segir við sveina sína: ,,Þetta er Jóhannes skírari, hann er risinn frá dauðum, þess vegna eru kraftarnir að verki í honum.``

³For Herod had seized John, and had bound him and put him in prison on account of Herodias the wife of Philip his brother.

³En Heródes hafði látið taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar bróður síns,

⁴For John said to him, It is not lawful for thee to have her.

⁴því Jóhannes hafði sagt við hann: ,,Þú mátt ekki eiga hana.``

⁵And [while] desiring to kill him, he feared the crowd, because they held him for a prophet.

⁵Heródes vildi deyða hann, en óttaðist lýðinn, þar eð menn töldu hann vera spámann.

⁶But when Herod's birthday was celebrated, the daughter of Herodias danced before them, and pleased Herod;

⁶En á afmælisdegi Heródesar dansaði dóttir Heródíasar dans frammi fyrir gestunum og hreif Heródes svo,

⁷whereupon he promised with oath to give her whatsoever she should ask.

⁷að hann sór þess eið að veita henni hvað sem hún bæði um.

⁸But she, being set on by her mother, says, Give me here upon a dish the head of John the baptist.

⁸Að undirlagi móður sinnar segir hún: ,,Gef mér hér á fati höfuð Jóhannesar skírara.``

⁹And the king was grieved; but on account of the oaths, and those lying at table with [him], he commanded [it] to be given.

⁹Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna bauð hann að veita henni þetta.

¹⁰And he sent and beheaded John in the prison;

¹⁰Hann sendi í fangelsið og lét hálshöggva Jóhannes þar.

¹¹and his head was brought upon a dish, and was given to the damsel, and she carried [it] to her mother.

¹¹Höfuð hans var borið inn á fati og fengið stúlkunni, en hún færði móður sinni.

¹²And his disciples came and took the body and buried it, and came and brought word to Jesus.

¹²Lærisveinar hans komu, tóku líkið og greftruðu, fóru síðan og sögðu Jesú.

¹³And Jesus, having heard it, went away thence by ship to a desert place apart. And the crowds having heard [of it] followed him on foot from the cities.

¹³Þegar Jesús heyrði þetta, fór hann þaðan á báti á óbyggðan stað og vildi vera einn. En fólkið frétti það og fór gangandi á eftir honum úr borgunum.

¹⁴And going out he saw a great crowd, and was moved with compassion about them, and healed their infirm.

¹⁴Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá og læknaði þá af þeim, er sjúkir voru.

¹⁵But when even was come, his disciples came to him saying, The place is desert, and [much of] the [day] time already gone by; dismiss the crowds, that they may go into the villages and buy food for themselves.

¹⁵Um kvöldið komu lærisveinarnir að máli við hann og sögðu: ,,Hér er engin mannabyggð og dagur liðinn. Lát nú fólkið fara, að þeir geti náð til þorpanna og keypt sér vistir.``

¹⁶But Jesus said to them, They have no need to go: give *ye* them to eat.

¹⁶Jesús svaraði þeim: ,,Ekki þurfa þeir að fara, gefið þeim sjálfir að eta.``

¹⁷But they say to him, We have not here save five loaves and two fishes.

¹⁷Þeir svara honum: ,,Vér höfum hér ekki nema fimm brauð og tvo fiska.``

¹⁸And he said, Bring them here to me.

¹⁸Hann segir: ,,Færið mér það hingað.``

¹⁹And having commanded the crowds to recline upon the grass, having taken the five loaves and the two fishes, he looked up to heaven, and blessed: and having broken the loaves, he gave [them] to the disciples, and the disciples [gave them] to the crowds.

¹⁹Og hann bauð fólkinu að setjast í grasið. Þá tók hann brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum, en þeir fólkinu.

²⁰And all ate and were filled, and they took up what was over and above of fragments twelve hand-baskets full.

²⁰Og þeir neyttu allir og urðu mettir. Og þeir tóku saman brauðbitana, er af gengu, tólf körfur fullar.

²¹But those that had eaten were about five thousand men, besides women and children.

²¹En þeir, sem neytt höfðu, voru um fimm þúsund karlmenn, auk kvenna og barna.

²²And immediately he compelled the disciples to go on board ship, and to go on before him to the other side, until he should have dismissed the crowds.

²²Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan sér yfir um, meðan hann sendi fólkið brott.

²³And having dismissed the crowds, he went up into the mountain apart to pray. And when even was come, he was alone there,

²³Og er hann hafði látið fólkið fara, gekk hann til fjalls að biðjast fyrir í einrúmi. Þegar kvöld var komið, var hann þar einn.

²⁴but the ship was already in the middle of the sea tossed by the waves, for the wind was contrary.

²⁴En báturinn var þegar kominn langt frá landi og lá undir áföllum, því að vindur var á móti.

²⁵But in the fourth watch of the night he went off to them, walking on the sea.

²⁵En er langt var liðið nætur kom hann til þeirra, gangandi á vatninu.

²⁶And the disciples, seeing him walking on the sea, were troubled, saying, It is an apparition. And they cried out through fear.

²⁶Þegar lærisveinarnir sáu hann ganga á vatninu, varð þeim bilt við. Þeir sögðu: ,,Þetta er vofa,`` og æptu af hræðslu.

²⁷But Jesus immediately spoke to them, saying, Take courage; it is *I*: be not afraid.

²⁷En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: ,,Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir.``

²⁸And Peter answering him said, Lord, if it be *thou*, command me to come to thee upon the waters.

²⁸Pétur svaraði honum: ,,Ef það ert þú, herra, þá bjóð mér að koma til þín á vatninu.``

²⁹And he said, Come. And Peter, having descended from the ship, walked upon the waters to go to Jesus.

²⁹Jesús svaraði: ,,Kom þú!`` Og Pétur sté úr bátnum og gekk á vatninu til hans.

³⁰But seeing the wind strong he was afraid; and beginning to sink he cried out, saying, Lord, save me.

³⁰En sem hann sá rokið, varð hann hræddur og tók að sökkva. Þá kallaði hann: ,,Herra, bjarga þú mér!``

³¹And immediately Jesus stretched out his hand and caught hold of him, and says to him, O thou of little faith, why didst thou doubt?

³¹Jesús rétti þegar út höndina, tók í hann og sagði: ,,Þú trúlitli, hví efaðist þú?``

³²And when they had gone up into the ship, the wind fell.

³²Þeir stigu í bátinn, og þá lægði vindinn.

³³But those in the ship came and did homage to him, saying, Truly thou art God's Son.

³³En þeir sem í bátnum voru, tilbáðu hann og sögðu: ,,Sannarlega ert þú sonur Guðs.``

³⁴And having crossed over they came to the land of Gennesaret.

³⁴Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret.

³⁵And when the men of that place recognised him, they sent to that whole country around, and they brought to him all that were ill,

³⁵Fólkið á þeim stað þekkti hann og sendi boð um allt nágrennið, og menn færðu til hans alla þá, er sjúkir voru.Þeir báðu hann að mega rétt snerta fald klæða hans, og allir, sem snertu hann, urðu alheilir.

³⁶and besought him that they might only touch the hem of his garment; and as many as touched were made thoroughly well.

³⁶Þeir báðu hann að mega rétt snerta fald klæða hans, og allir, sem snertu hann, urðu alheilir.