¹And Jesus answering spoke to them again in parables, saying,

¹Þá tók Jesús enn að tala við þá í dæmisögum og mælti:

²The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,

²,,Líkt er um himnaríki og konung einn, sem gjörði brúðkaup sonar síns.

³and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.

³Hann sendi þjóna sína að kalla til brúðkaupsins þá, sem boðnir voru, en þeir vildu ekki koma.

⁴Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.

⁴Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: ,Segið þeim, sem boðnir voru: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað, og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið.`

⁵But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.

⁵En þeir skeyttu því ekki. Einn fór á akur sinn, annar til kaupskapar síns,

⁶And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew [them].

⁶en hinir tóku þjóna hans, misþyrmdu þeim og drápu.

⁷And [when] the king [heard of it he] was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.

⁷Konungur reiddist, sendi út her sinn og lét tortíma morðingjum þessum og brenna borg þeirra.

⁸Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;

⁸Síðan segir hann við þjóna sína: ,Brúðkaupsveislan er tilbúin, en hinir boðnu voru ekki verðugir.

⁹go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.

⁹Farið því út á vegamót, og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þér finnið.`

¹⁰And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.

¹⁰Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum.

¹¹And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.

¹¹Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann, sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum.

¹²And he says to him, [My] friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.

¹²Hann segir við hann: ,Vinur, hvernig ert þú hér kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum?` Maðurinn gat engu svarað.

¹³Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.

¹³Konungur sagði þá við þjóna sína: ,Bindið hann á höndum og fótum og varpið honum í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.`

¹⁴For many are called ones, but few chosen ones.

¹⁴Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir.``

¹⁵Then went the Pharisees and held a council how they might ensnare him in speaking.

¹⁵Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín, hvernig þeir gætu flækt hann í orðum.

¹⁶And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;

¹⁶Þeir senda til hans lærisveina sína ásamt Heródesarsinnum, og þeir segja: ,,Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og kennir Guðs veg í sannleika, þú hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun.

¹⁷tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?

¹⁷Seg oss því, hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?``

¹⁸But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?

¹⁸Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: ,,Hví freistið þér mín, hræsnarar?

¹⁹Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.

¹⁹Sýnið mér peninginn, sem goldinn er í skatt.`` Þeir fengu honum denar.

²⁰And he says to them, Whose [is] this image and superscription?

²⁰Hann spyr: ,,Hvers mynd og yfirskrift er þetta?``

²¹They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.

²¹Þeir svara: ,,Keisarans.`` Hann segir: ,,Gjaldið þá keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er.``

²²And when they heard [him], they wondered, and left him, and went away.

²²Þegar þeir heyrðu þetta, undruðust þeir, og þeir yfirgáfu hann og gengu burt.

²³On that day came to him Sadducees, who say there is no resurrection; and they demanded of him,

²³Sama dag komu til hans saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann:

²⁴saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.

²⁴,,Meistari, Móse segir: ,Deyi maður barnlaus, þá skal bróðir hans ganga að eiga konu bróður síns og vekja honum niðja.`

²⁵Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.

²⁵Hér voru með oss sjö bræður. Sá fyrsti kvæntist og dó. Hann átti engan niðja og eftirlét því bróður sínum konuna.

²⁶In like manner also the second and the third, unto the seven.

²⁶Eins varð um næsta og þriðja og þá alla sjö.

²⁷And last of all the woman also died.

²⁷Síðast allra dó konan.

²⁸In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?

²⁸Kona hvers þeirra sjö verður hún í upprisunni? Allir höfðu þeir átt hana.``

²⁹And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.

²⁹En Jesús svaraði þeim: ,,Þér villist, því að þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs.

³⁰For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.

³⁰Í upprisunni kvænast menn hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himni.

³¹But concerning the resurrection of the dead, have ye not read what was spoken to you by God, saying,

³¹En um upprisu dauðra hafið þér ekki lesið það sem Guð segir við yður:

³²*I* am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not God of [the] dead, but of [the] living.

³²,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.` Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda.``

³³And when the crowds heard [it] they were astonished at his doctrine.

³³En mannfjöldinn hlýddi á og undraðist mjög kenningu hans.

³⁴But the Pharisees, having heard that he had put the Sadducees to silence, were gathered together.

³⁴Þegar farísear heyrðu, að hann hafði gjört saddúkea orðlausa, komu þeir saman.

³⁵And one of them, a lawyer, demanded, tempting him, and saying,

³⁵Og einn þeirra, sem var lögvitringur, vildi freista hans og spurði:

³⁶Teacher, which is the great commandment in the law?

³⁶,,Meistari, hvert er hið æðsta boðorð í lögmálinu?``

³⁷And he said to him, Thou shalt love [the] Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy understanding.

³⁷Hann svaraði honum: ,,,Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum.`

³⁸This is [the] great and first commandment.

³⁸Þetta er hið æðsta og fremsta boðorð.

³⁹And [the] second is like it, Thou shalt love thy neighbour as thyself.

³⁹Annað er þessu líkt: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.`

⁴⁰On these two commandments the whole law and the prophets hang.

⁴⁰Á þessum tveimur boðorðum hvílir allt lögmálið og spámennirnir.``

⁴¹And the Pharisees being gathered together, Jesus demanded of them,

⁴¹Meðan farísearnir voru saman komnir, spurði Jesús þá:

⁴²saying, What think ye concerning the Christ? whose son is he? They say to him, David's.

⁴²,,Hvað virðist yður um Krist? Hvers son er hann?`` Þeir svara: ,,Davíðs.``

⁴³He says to them, How then does David in Spirit call him Lord, saying,

⁴³Hann segir: ,,Hvernig getur þá Davíð, innblásinn andanum, kallað hann drottin? Hann segir:

⁴⁴The Lord said to my Lord, Sit on my right hand until I put thine enemies under thy feet?

⁴⁴Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.

⁴⁵If therefore David call him Lord, how is he his son?

⁴⁵Fyrst Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?``Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar.

⁴⁶And no one was able to answer him a word, nor did any one dare from that day to question him any more.

⁴⁶Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar.