¹{A Song, a Psalm for the sons of Korah. To the chief Musician. Upon Mahalath Leannoth. An instruction. Of Heman the Ezrahite.} Jehovah, God of my salvation, I have cried by day [and] in the night before thee.

¹ ای خداوند، خدای من، ای نجات‌دهندهٔ من، تمام روز نزد تو دعا می‌کنم و شب هنگام به درگاهت ناله می‌کنم.

²Let my prayer come before thee; incline thine ear unto my cry.

² دعای مرا بشنو و به نالهٔ من توجّه نما.

³For my soul is full of troubles, and my life draweth nigh to Sheol.

³ مشکلات زیادی بر من هجوم آورده و جانم را به لب رسانده‌اند.

⁴I am reckoned with them that go down into the pit; I am as a man that hath no strength:

⁴ تمامی قوتّم از بین رفته و مانند کسانی شده‌ام که در انتظار مرگ هستند.

⁵Prostrate among the dead, like the slain that lie in the grave; whom thou rememberest no more, and who are cut off from thy hand.

⁵ مانند مردگان، فراموش شده‌ام و مانند یکی از کشته شدگانی هستم که در قبر گذاشته باشند؛ کسانی‌که ایشان را فراموش کرده‌ای و از الطاف تو محرومند.

⁶Thou hast laid me in the lowest pit, in dark places, in the deeps.

⁶ مرا در ته گور و در تاریکی مطلق رها کردی.

⁷Thy fury lieth hard upon me, and thou hast afflicted [me] with all thy waves. Selah.

⁷ خشم تو بر من قرار گرفته و امواج غضب تو مرا احاطه کرده‌اند.

⁸Thou hast put my familiar friends far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.

⁸ آشنایانم را از من جدا کردی و مرا مورد تنفّر آنان قرار داده‌ای. آن‌چنان گرفتار شده‌ام که راه گریزی ندارم.

⁹Mine eye consumeth by reason of affliction. Upon thee, Jehovah, have I called every day; I have stretched out my hands unto thee.

⁹ چشمانم از غصّه تار گردیده‌اند. خداوندا، هر روز نزد تو دعا می‌کنم و دست نیاز به درگاه تو بلند می‌کنم.

¹⁰Wilt thou do wonders to the dead? shall the shades arise and praise thee? Selah.

¹⁰ آیا برای مردگان معجزه می‌کنی؟ آیا مردگان برخاسته، تو را ستایش خواهند نمود؟

¹¹Shall thy loving-kindness be declared in the grave? thy faithfulness in Destruction?

¹¹ آیا در قبر گفت‌وگویی از محبّت پایدار و وفاداری تو هست؟

¹²Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?

¹² آیا معجزات تو در آن مکان تاریک دیده می‌شود؟ و یا نیكویی تو در دیار خاموش بیان می‌گردد؟

¹³But as for me, Jehovah, I cry unto thee, and in the morning my prayer cometh before thee.

¹³ خداوندا، هر روز صبح به درگاه تو دعا می‌کنم و از پیشگاه تو یاری می‌طلبم.

¹⁴Why, O Jehovah, castest thou off my soul? [why] hidest thou thy face from me?

¹⁴ خداوندا، چرا مرا از خود می‌رانی؟ چرا روی خود را از من پنهان می‌کنی؟

¹⁵I am afflicted and expiring from my youth up; I suffer thy terrors, [and] I am distracted.

¹⁵ از زمان کودکی خود رنج کشیده و به مرگ نزدیک شده‌ام، از ترس تنبیه تو در عذاب هستم.

¹⁶Thy fierce anger hath gone over me; thy terrors have brought me to nought:

¹⁶ آتش خشم تو مرا از پا انداخته است و از ترس حملات تو نابود گردیده‌ام.

¹⁷They have surrounded me all the day like water; they have compassed me about together.

¹⁷ آنها مانند توفان هر روز مرا از هر طرف احاطه کرده‌اند. تو حتّی دوستان نزدیک مرا از من جدا کرده و تاریکی را مونس من ساخته‌ای.

¹⁸Lover and associate hast thou put far from me: my familiar friends are darkness.

¹⁸ تو حتّی دوستان نزدیک مرا از من جدا کرده و تاریکی را مونس من ساخته‌ای.