¹For I would not have you ignorant, brethren, that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea;

¹Kardeşler, atalarımızın hepsinin bulut altında korunduğunu ve hepsinin denizden geçtiğini bilmenizi istiyorum.

²and all were baptised unto Moses in the cloud and in the sea;

²Musaya bağlanmak üzere hepsi bulutta ve denizde vaftiz edildi.

³and all ate the same spiritual food,

³Hepsi aynı ruhsal yiyeceği yedi;

⁴and all drank the same spiritual drink, for they drank of a spiritual rock which followed [them]: (now the rock was the Christ;)

⁴hepsi aynı ruhsal içeceği içti. Artlarından gelen ruhsal kayadan içtiler; o kaya Mesihti.

⁵yet God was not pleased with the most of them, for they were strewed in the desert.

⁵Ne var ki, Tanrı onların çoğundan hoşnut değildi; nitekim cesetleri çöle serildi.

⁶But these things happened [as] types of us, that we should not be lusters after evil things, as they also lusted.

⁶Bu olaylar, onlar gibi kötü şeylere özlem duymamamız için bize ders olsun diye oldu.

⁷Neither be ye idolaters, as some of them; as it is written, The people sat down to eat and to drink, and rose up to play.

⁷Onlardan bazıları gibi puta tapanlar olmayın. Nitekim şöyle yazılmıştır: ‹‹Halk yiyip içmeye oturdu, sonra kalkıp çılgınca eğlendi.››

⁸Neither let us commit fornication, as some of them committed fornication, and fell in one day three and twenty thousand.

⁸Onlardan bazıları gibi fuhuş yapmayalım. Fuhuş yapanların yirmi üç bini bir günde yok oldu.

⁹Neither let us tempt the Christ, as some of them tempted, and perished by serpents.

⁹Yine bazıları gibi Rabbi denemeyelim. Böyle yapanları yılanlar öldürdü.

¹⁰Neither murmur ye, as some of them murmured, and perished by the destroyer.

¹⁰Kimileri gibi de söylenip durmayın. Söylenenleri ölüm meleği öldürdü.

¹¹Now all these things happened to them [as] types, and have been written for our admonition, upon whom the ends of the ages are come.

¹¹Bu olaylar başkalarına ders olsun diye onların başına geldi; çağların sonuna ulaşmış olan bizleri uyarmak için yazıya geçirildi.

¹²So that let him that thinks that he stands take heed lest he fall.

¹²Onun için, ayakta sağlam durduğunu sanan dikkat etsin, düşmesin!

¹³No temptation has taken you but such as is according to man's nature; and God is faithful, who will not suffer you to be tempted above what ye are able [to bear], but will with the temptation make the issue also, so that [ye] should be able to bear [it].

¹³Herkesin karşılaştığı denemelerden başka denemelerle karşılaşmadınız. Tanrı güvenilirdir, gücünüzü aşan biçimde denenmenize izin vermez. Dayanabilmeniz için denemeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacaktır.

¹⁴Wherefore, my beloved, flee from idolatry.

¹⁴Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, putperestlikten kaçının.

¹⁵I speak as to intelligent [persons]: do *ye* judge what I say.

¹⁵Aklı başında insanlarla konuşur gibi konuşuyorum. Söylediklerimi kendiniz tartın.

¹⁶The cup of blessing which we bless, is it not [the] communion of the blood of the Christ? The bread which we break, is it not [the] communion of the body of the Christ?

¹⁶Tanrıya şükrettiğimiz şükran kâsesiyle Mesihin kanına paydaş olmuyor muyuz? Bölüp yediğimiz ekmekle Mesihin bedenine paydaş olmuyor muyuz?

¹⁷Because we, [being] many, are one loaf, one body; for we all partake of that one loaf.

¹⁷Ekmek bir olduğu gibi, biz de çok olduğumuz halde bir bedeniz. Çünkü hepimiz bir ekmeği paylaşıyoruz.

¹⁸See Israel according to flesh: are not they who eat the sacrifices in communion with the altar?

¹⁸İsrail halkına bakın; kurban etini yiyenler sunağa paydaş değil midir?

¹⁹What then do I say? that what is sacrificed to an idol is anything, or that an idol is anything?

¹⁹Öyleyse ne demek istiyorum? Puta sunulan kurban etinin bir özelliği mi var? Ya da putun bir önemi mi var?

²⁰But that what [the nations] sacrifice they sacrifice to demons, and not to God. Now I do not wish you to be in communion with demons.

²⁰Hayır, yok! Dediğim şu: Putperestler kurbanlarını Tanrıya değil, cinlere sunuyorlar. Cinlerle paydaş olmanızı istemem.

²¹Ye cannot drink [the] Lord's cup, and [the] cup of demons: ye cannot partake of [the] Lord's table, and of [the] table of demons.

²¹Hem Rabbin, hem cinlerin kâsesinden içemezsiniz; hem Rabbin, hem cinlerin sofrasına ortak olamazsınız.

²²Do we provoke the Lord to jealousy? are we stronger than he?

²²Yoksa Rabbi kıskandırmaya mı çalışıyoruz? Biz Ondan daha mı güçlüyüz?

²³All things are lawful, but all are not profitable; all things are lawful, but all do not edify.

²³‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yararlı değildir. ‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yapıcı değildir.

²⁴Let no one seek his own [advantage], but that of the other.

²⁴Herkes kendi yararını değil, başkalarının yararını gözetsin.

²⁵Everything sold in the shambles eat, making no inquiry for conscience sake.

²⁵Kasaplar çarşısında satılan her eti vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁶For the earth [is] the Lord's and its fulness.

²⁶Çünkü ‹‹Yeryüzü ve içindeki her şey Rabbindir.››

²⁷But if any one of the unbelievers invite you, and ye are minded to go, all that is set before you eat, making no inquiry for conscience sake.

²⁷İman etmemiş biri sizi yemeğe çağırır, siz de gitmek isterseniz, önünüze konulan her şeyi vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁸But if any one say to you, This is offered to holy purposes, do not eat, for his sake that pointed it out, and conscience sake;

²⁸Ama biri size, ‹‹Bu kurban etidir›› derse, hem bunu söyleyen için, hem de vicdan huzuru için yemeyin.

²⁹but conscience, I mean, not thine own, but that of the other: for why is my liberty judged by another conscience?

²⁹Senin değil, öbür adamın vicdan huzuru için demek istiyorum. Benim özgürlüğümü neden başkasının vicdanı yargılasın?

³⁰If *I* partake with thanksgiving, why am I spoken evil of for what *I* give thanks for?

³⁰Şükrederek yemeğe katılırsam, şükrettiğim yiyecekten ötürü neden kınanayım?

³¹Whether therefore ye eat, or drink, or whatever ye do, do all things to God's glory.

³¹Sonuç olarak, ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrının yüceliği için yapın.

³²Give no occasion to stumbling, whether to Jews, or Greeks, or the assembly of God.

³²Yahudilerin, Greklerin ya da Tanrı topluluğunun tökezleyip düşmesine neden olmayın.

³³Even as *I* also please all in all things; not seeking my own profit, but that of the many, that they may be saved.

³³Ben de kendi yararımı değil, kurtulsunlar diye birçoklarının yararını gözeterek herkesi her yönden hoşnut etmeye çalışıyorum.