¹Be my imitators, even as *I* also [am] of Christ.

¹Mesihi örnek aldığım gibi, siz de beni örnek alın.

²Now I praise you, that in all things ye are mindful of me; and that as I have directed you, ye keep the directions.

²Her durumda beni anımsadığınız ve size ilettiğim öğretileri olduğu gibi koruduğunuz için sizi övüyorum.

³But I wish you to know that the Christ is the head of every man, but woman's head [is] the man, and the Christ's head God.

³Ama şunu da bilmenizi isterim: Her erkeğin başı Mesih, kadının başı erkek, Mesihin başı da Tanrıdır.

⁴Every man praying or prophesying, having [anything] on his head, puts his head to shame.

⁴Başına bir şey takıp dua ya da peygamberlik eden her erkek, başını küçük düşürür.

⁵But every woman praying or prophesying with her head uncovered puts her own head to shame; for it is one and the same as a shaved [woman].

⁵Ama başı açık dua ya da peygamberlik eden her kadın, başını küçük düşürür. Böylesinin, başı tıraş edilmiş bir kadından farkı yoktur.

⁶For if a woman be not covered, let her hair also be cut off. But if [it be] shameful to a woman to have her hair cut off or to be shaved, let her be covered.

⁶Kadın başını açarsa, saçını kestirsin. Ama kadının saçını kestirmesi ya da tıraş etmesi ayıpsa, başını örtsün.

⁷For man indeed ought not to have his head covered, being God's image and glory; but woman is man's glory.

⁷Erkek başını örtmemeli; o, Tanrının benzeri ve yüceliğidir. Kadın da erkeğin yüceliğidir.

⁸For man is not of woman, but woman of man.

⁸Çünkü erkek kadından değil, kadın erkekten yaratıldı.

⁹For also man was not created for the sake of the woman, but woman for the sake of the man.

⁹Erkek kadın için değil, kadın erkek için yaratıldı.

¹⁰Therefore ought the woman to have authority on her head, on account of the angels.

¹⁰Bu nedenle ve melekler uğruna kadının başı üzerinde yetkisi olmalıdır.

¹¹However, neither [is] woman without man, nor man without woman, in [the] Lord.

¹¹Ne var ki, Rabde ne kadın erkekten ne de erkek kadından bağımsızdır.

¹²For as the woman [is] of the man, so also [is] the man by the woman, but all things of God.

¹²Çünkü kadın erkekten yaratıldığı gibi, erkek de kadından doğar. Ama her şey Tanrıdandır.

¹³Judge in yourselves: is it comely that a woman should pray to God uncovered?

¹³Siz kendiniz karar verin: Kadının açık başla Tanrıya dua etmesi uygun mu?

¹⁴Does not even nature itself teach you, that man, if he have long hair, it is a dishonour to him?

¹⁴Doğanın kendisi bile size erkeğin uzun saçlı olmasının kendisini küçük düşürdüğünü, kadının uzun saçlı olmasının ise kendisini yücelttiğini öğretmiyor mu? Çünkü saç kadına örtü olarak verilmiştir.

¹⁵But woman, if she have long hair, [it is] glory to her; for the long hair is given [to her] in lieu of a veil.

¹⁶Bu konuda çekişmek isteyen varsa, şunu bilsin ki, bizim ya da Tanrının kiliselerinin böyle bir alışkanlığı yoktur.

¹⁶But if any one think to be contentious, *we* have no such custom, nor the assemblies of God.

¹⁷Toplantılarınız yarardan çok zarar getirdiği için aşağıdaki uyarıları yaparken sizi övemem.

¹⁷But [in] prescribing [to you on] this [which I now enter on], I do not praise, [namely,] that ye come together, not for the better, but for the worse.

¹⁸Birincisi, toplulukça bir araya geldiğinizde aranızda ayrılıklar olduğunu duyuyorum. Buna biraz da inanıyorum.

¹⁸For first, when ye come together in assembly, I hear there exist divisions among you, and I partly give credit [to it].

¹⁹Çünkü Tanrının beğenisini kazananların belli olması için aranızda bölünmeler olması gerekiyor!

¹⁹For there must also be sects among you, that the approved may become manifest among you.

²⁰Toplandığınızda Rabbin Sofrasına katılmak için toplanmıyorsunuz.

²⁰When ye come therefore together into one place, it is not to eat [the] Lord's supper.

²¹Her biriniz ötekini beklemeden kendi yemeğini yiyor. Kimi aç kalıyor, kimi sarhoş oluyor.

²¹For each one in eating takes his *own* supper before [others], and one is hungry and another drinks to excess.

²²Yiyip içmek için evleriniz yok mu? Tanrının topluluğunu hor mu görüyorsunuz, yiyeceği olmayanları utandırmak mı istiyorsunuz? Size ne diyeyim? Sizi öveyim mi? Bu konuda övemem!

²²Have ye not then houses for eating and drinking? or do ye despise the assembly of God, and put to shame them who have not? What shall I say to you? shall I praise you? In this [point] I do not praise.

²³Size ilettiğimi ben Rabden öğrendim. Ele verildiği gece Rab İsa eline ekmek aldı, şükredip ekmeği böldü ve şöyle dedi: ‹‹Bu sizin uğrunuza feda edilen bedenimdir. Beni anmak için böyle yapın.››

²³For *I* received from the Lord, that which I also delivered to you, that the Lord Jesus, in the night in which he was delivered up, took bread,

²⁵Aynı biçimde yemekten sonra kâseyi alıp şöyle dedi: ‹‹Bu kâse kanımla gerçekleşen yeni antlaşmadır. Her içtiğinizde beni anmak için böyle yapın.››

²⁴and having given thanks broke [it], and said, This is my body, which [is] for you: this do in remembrance of me.

²⁶Bu ekmeği her yediğinizde ve bu kâseden her içtiğinizde, Rabbin gelişine dek Rabbin ölümünü ilan etmiş olursunuz.

²⁵In like manner also the cup, after having supped, saying, This cup is the new covenant in my blood: this do, as often as ye shall drink [it], in remembrance of me.

²⁷Bu nedenle kim uygun olmayan biçimde ekmeği yer ya da Rabbin kâsesinden içerse, Rabbin bedenine ve kanına karşı suç işlemiş olur.

²⁶For as often as ye shall eat this bread, and drink the cup, ye announce the death of the Lord, until he come.

²⁸Kişi önce kendini sınasın, sonra ekmekten yiyip kâseden içsin.

²⁷So that whosoever shall eat the bread, or drink the cup of the Lord, unworthily, shall be guilty in respect of the body and of the blood of the Lord.

²⁹Çünkü bedeni farketmeden yiyip içen, böyle yiyip içmekle kendi kendini mahkûm eder.

²⁸But let a man prove himself, and thus eat of the bread, and drink of the cup.

³⁰İşte bu yüzden birçoğunuz zayıf ve hastadır, bazılarınız da ölmüştür.

²⁹For [the] eater and drinker eats and drinks judgment to himself, not distinguishing the body.

³¹Kendimizi doğrulukla yargılasaydık, yargılanmazdık.

³⁰On this account many among you [are] weak and infirm, and a good many are fallen asleep.

³²Dünyayla birlikte mahkûm olmayalım diye Rab bizi yargılayıp terbiye ediyor.

³¹But if we judged ourselves, so were we not judged.

³³Öyleyse kardeşlerim, yemek için bir araya geldiğinizde birbirinizi bekleyin.

³²But being judged, we are disciplined of [the] Lord, that we may not be condemned with the world.

³⁴Aç olan karnını evde doyursun. Öyle ki, toplanmanız yargılanmanıza yol açmasın. Öbür sorunları ise geldiğimde çözerim.

³³So that, my brethren, when ye come together to eat, wait for one another.

³⁴If any one be hungry, let him eat at home, that ye may not come together for judgment. But the other things, whenever I come, I will set in order.