¹God having spoken in many parts and in many ways formerly to the fathers in the prophets,

¹Tanrı eski zamanlarda peygamberler aracılığıyla birçok kez çeşitli yollardan atalarımıza seslendi.

²at the end of these days has spoken to us in [the person of the] Son, whom he has established heir of all things, by whom also he made the worlds;

²Bu son çağda da her şeye mirasçı kıldığı ve aracılığıyla evreni yarattığı kendi Oğluyla bize seslenmiştir.

³who being [the] effulgence of his glory and [the] expression of his substance, and upholding all things by the word of his power, having made [by himself] the purification of sins, set himself down on the right hand of the greatness on high,

³Oğul, Tanrı yüceliğinin parıltısı, Onun varlığının öz görünümüdür. Güçlü sözüyle her şeyi devam ettirir. Günahlardan arınmayı sağladıktan sonra, yücelerde ulu Tanrının sağında oturdu.

⁴taking a place by so much better than the angels, as he inherits a name more excellent than they.

⁴Meleklerden ne denli üstün bir adı miras aldıysa, onlardan o denli üstün oldu.

⁵For to which of the angels said he ever, *Thou* art my Son: this day have *I* begotten thee? and again, *I* will be to him for father, and *he* shall be to me for son?

⁵Çünkü Tanrı meleklerin herhangi birine, ‹‹Sen benim Oğlumsun, Bugün ben sana Baba oldum›› Ya da, ‹‹Ben Ona Baba olacağım, O da bana Oğul olacak››

⁶and again, when he brings in the firstborn into the habitable world, he says, And let all God's angels worship him.

⁶Yine Tanrı ilk doğanı dünyaya gönderirken diyor ki, ‹‹Tanrının bütün melekleri Ona tapınsın.››

⁷And as to the angels he says, Who makes his angels spirits and his ministers a flame of fire;

⁷Melekler için, ‹‹Kendi meleklerini rüzgar, Hizmetkârlarını ateş alevi yapar›› diyor.

⁸but as to the Son, Thy throne, O God, [is] to the age of the age, and a sceptre of uprightness [is] the sceptre of thy kingdom.

⁸Ama Oğul için şöyle diyor: ‹‹Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdır, Egemenliğinin asası adalet asasıdır.

⁹Thou hast loved righteousness and hast hated lawlessness; therefore God, thy God, has anointed thee with oil of gladness above thy companions.

⁹Doğruluğu sevdin, kötülükten nefret ettin. Bunun için Tanrı, senin Tanrın, Seni sevinç yağıyla Arkadaşlarından daha çok meshetti.››

¹⁰And, *Thou* in the beginning, Lord, hast founded the earth, and works of thy hands are the heavens.

¹⁰Yine diyor ki, ‹‹Ya Rab, başlangıçta Dünyanın temellerini sen attın. Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.

¹¹They shall perish, but *thou* continuest still; and they all shall grow old as a garment,

¹¹Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın. Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.

¹²and as a covering shalt thou roll them up, and they shall be changed; but *thou* art the Same, and thy years shall not fail.

¹²Bir kaftan gibi düreceksin onları, Bir giysi gibi değiştirilecekler. Ama sen hep aynısın, Yılların tükenmeyecek.››

¹³But as to which of the angels said he ever, Sit at my right hand until I put thine enemies [as] footstool of thy feet?

¹³Tanrı meleklerin herhangi birine, ‹‹Ben düşmanlarını Ayaklarının altına serinceye dek, Sağımda otur››

¹⁴Are they not all ministering spirits, sent out for service on account of those who shall inherit salvation?

¹⁴Bütün melekler kurtuluşu miras alacaklara hizmet etmek için gönderilen görevli ruhlar değil midir?