¹In [the] beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.

¹Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrıyla birlikteydi ve Söz Tanrıydı.

²*He* was in the beginning with God.

²Başlangıçta O, Tanrıyla birlikteydi.

³All things received being through him, and without him not one [thing] received being which has received being.

³Her şey Onun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey Onsuz olmadı.

⁴In him was life, and the life was the light of men.

⁴Yaşam Ondaydı ve yaşam insanların ışığıydı.

⁵And the light appears in darkness, and the darkness apprehended it not.

⁵Işık karanlıkta parlar. Karanlık onu alt edemedi.

⁶There was a man sent from God, his name John.

⁶Tanrının gönderdiği Yahya adlı bir adam ortaya çıktı.

⁷He came for witness, that he might witness concerning the light, that all might believe through him.

⁷Tanıklık amacıyla, ışığa tanıklık etsin ve herkes onun aracılığıyla iman etsin diye geldi.

⁸*He* was not the light, but that he might witness concerning the light.

⁸Kendisi ışık değildi, ama ışığa tanıklık etmeye geldi.

⁹The true light was that which, coming into the world, lightens every man.

⁹Dünyaya gelen, her insanı aydınlatan gerçek ışık vardı.

¹⁰He was in the world, and the world had [its] being through him, and the world knew him not.

¹⁰O, dünyadaydı, dünya Onun aracılığıyla var oldu, ama dünya Onu tanımadı.

¹¹He came to his own, and his own received him not;

¹¹Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı Onu kabul etmedi.

¹²but as many as received him, to them gave he [the] right to be children of God, to those that believe on his name;

¹²Kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine Tanrının çocukları olma hakkını verdi.

¹³who have been born, not of blood, nor of flesh's will, nor of man's will, but of God.

¹³Onlar ne kandan, ne beden ne de insan isteğinden doğdular; tersine, Tanrıdan doğdular.

¹⁴And the Word became flesh, and dwelt among us (and we have contemplated his glory, a glory as of an only-begotten with a father), full of grace and truth;

¹⁴Söz, insan olup aramızda yaşadı. Onun yüceliğini -Babadan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğulun yüceliğini- gördük.

¹⁵(John bears witness of him, and he has cried, saying, This was he of whom I said, He that comes after me is preferred before me, for he was before me;)

¹⁵Yahya Ona tanıklık etti. Yüksek sesle şöyle dedi: ‹‹ ‹Benden sonra gelen benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı› diye sözünü ettiğim kişi budur.››

¹⁶for of his fulness we all have received, and grace upon grace.

¹⁶Nitekim hepimiz Onun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık.

¹⁷For the law was given by Moses: grace and truth subsists through Jesus Christ.

¹⁷Kutsal Yasa Musa aracılığıyla verildi, ama lütuf ve gerçek İsa Mesih aracılığıyla geldi.

¹⁸No one has seen God at any time; the only-begotten Son, who is in the bosom of the Father, *he* hath declared [him].

¹⁸Tanrıyı hiçbir zaman hiç kimse görmedi. Babanın bağrında bulunan ve Tanrı olan biricik Oğul Onu tanıttı.

¹⁹And this is the witness of John, when the Jews sent from Jerusalem priests and Levites that they might ask him, Thou, who art thou?

¹⁹Yahudi yetkililer Yahyaya, ‹‹Sen kimsin?›› diye sormak üzere Yeruşalimden kâhinlerle Levilileri gönderdikleri zaman Yahyanın tanıklığı şöyle oldu -açıkça konuştu, inkâr etmedi- ‹‹Ben Mesih değilim›› diye açıkça konuştu.

²⁰And he acknowledged and denied not, and acknowledged, I am not the Christ.

²¹Onlar da kendisine, ‹‹Öyleyse sen kimsin? İlyas mısın?›› diye sordular. O da, ‹‹Değilim›› dedi. ‹‹Sen beklediğimiz peygamber misin?›› sorusuna, ‹‹Hayır›› yanıtını verdi.

²¹And they asked him, What then? Art thou Elias? And he says, I am not. Art thou the prophet? And he answered, No.

²²Bu kez, ‹‹Kim olduğunu söyle de bizi gönderenlere bir yanıt verelim›› dediler. ‹‹Kendin için ne diyorsun?››

²²They said therefore to him, Who art thou? that we may give an answer to those who sent us. What sayest thou of thyself?

²³Yahya, ‹‹Peygamber Yeşayanın dediği gibi, ‹Rabbin yolunu düzleyin› diye çölde haykıranın sesiyim ben›› dedi.

²³He said, I [am] [the] voice of one crying in the wilderness, Make straight the path of [the] Lord, as said Esaias the prophet.

²⁴Yahyaya gönderilen bazı Ferisiler ona, ‹‹Sen Mesih, İlyas ya da beklediğimiz peygamber değilsen, niye vaftiz ediyorsun?›› diye sordular.

²⁴And they were sent from among the Pharisees.

²⁶Yahya onlara şöyle yanıt verdi: ‹‹Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor.

²⁵And they asked him and said to him, Why baptisest thou then, if thou art not the Christ, nor Elias, nor the prophet?

²⁷Benden sonra gelen Odur. Ben Onun çarığının bağını çözmeye bile layık değilim.››

²⁶John answered them saying, I baptise with water. In the midst of you stands, whom ye do not know,

²⁸Bütün bunlar Şeria Irmağının ötesinde bulunan Beytanyada, Yahyanın vaftiz ettiği yerde oldu.

²⁷he who comes after me, the thong of whose sandal I am not worthy to unloose.

²⁹Yahya ertesi gün İsanın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: ‹‹İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu!

²⁸These things took place in Bethany, across the Jordan, where John was baptising.

³⁰Kendisi için, ‹Benden sonra biri geliyor, O benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı› dediğim kişi işte budur.

²⁹On the morrow he sees Jesus coming to him, and says, Behold the Lamb of God, who takes away the sin of the world.

³¹Ben Onu tanımıyordum, ama İsrailin Onu tanıması için ben suyla vaftiz ederek geldim.››

³⁰He it is of whom I said, A man comes after me who takes a place before me, because he *was* before me;

³²Yahya tanıklığını şöyle sürdürdü: ‹‹Ruhun güvercin gibi gökten indiğini, Onun üzerinde durduğunu gördüm.

³¹and I knew him not; but that he might be manifested to Israel, therefore have I come baptising with water.

³³Ben Onu tanımıyordum. Ama suyla vaftiz etmek için beni gönderen, ‹Ruhun kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruhla vaftiz eden Odur› dedi.

³²And John bore witness, saying, I beheld the Spirit descending as a dove from heaven, and it abode upon him.

³⁴Ben de gördüm ve ‹Tanrının Oğlu budur› diye tanıklık ettim.››

³³And I knew him not; but he who sent me to baptise with water, *he* said to me, Upon whom thou shalt see the Spirit descending and abiding on him, he it is who baptises with [the] Holy Spirit.

³⁵Ertesi gün Yahya yine öğrencilerinden ikisiyle birlikteydi.

³⁴And I have seen and borne witness that this is the Son of God.

³⁶Oradan geçen İsaya bakarak, ‹‹İşte Tanrı Kuzusu!›› dedi.

³⁵Again, on the morrow, there stood John and two of his disciples.

³⁷Onun söylediklerini duyan iki öğrenci İsanın ardından gitti.

³⁶And, looking at Jesus as he walked, he says, Behold the Lamb of God.

³⁸İsa arkasına dönüp ardından geldiklerini görünce, ‹‹Ne arıyorsunuz?›› diye sordu. Onlar da, ‹‹Rabbî, nerede oturuyorsun?›› dediler. Rabbî, öğretmenim anlamına gelir.

³⁷And the two disciples heard him speaking, and followed Jesus.

³⁹İsa, ‹‹Gelin, görün›› dedi. Gidip Onun nerede oturduğunu gördüler ve o gün Onunla kaldılar. Saat dört sularıydı.

³⁸But Jesus having turned, and seeing them following, says to them, What seek ye? And *they* said to him, Rabbi (which, being interpreted, signifies Teacher), where abidest thou?

⁴⁰Yahyayı işitip İsanın ardından giden iki kişiden biri Simun Petrusun kardeşi Andreastı.

³⁹He says to them, Come and see. They went therefore, and saw where he abode; and they abode with him that day. It was about the tenth hour.

⁴¹Andreas önce kendi kardeşi Simunu bularak ona, ‹‹Biz Mesihi bulduk›› dedi. Mesih, meshedilmiş anlamına gelir.

⁴⁰Andrew, the brother of Simon Peter, was one of the two who heard [this] from John and followed him.

⁴²Andreas kardeşini İsaya götürdü. İsa ona baktı, ‹‹Sen Yuhannanın oğlu Simunsun. Kefas diye çağrılacaksın›› dedi. Kefas, kaya anlamına gelir.

⁴¹He first finds his own brother Simon, and says to him, We have found the Messias (which being interpreted is Christ).

⁴³Ertesi gün İsa, Celileye gitmeye karar verdi. Filipusu bulup ona, ‹‹Ardımdan gel›› dedi.

⁴²And he led him to Jesus. Jesus looking at him said, Thou art Simon, the son of Jonas; thou shalt be called Cephas (which interpreted is stone).

⁴⁴Filipus da Andreas ile Petrusun kenti olan Beytsaydadandı.

⁴³On the morrow he would go forth into Galilee, and Jesus finds Philip, and says to him, Follow me.

⁴⁵Filipus, Nataneli bularak ona, ‹‹Musanın Kutsal Yasada hakkında yazdığı, peygamberlerin de sözünü ettiği kişiyi, Yusuf oğlu Nasıralı İsayı bulduk›› dedi.

⁴⁴And Philip was from Bethsaida, of the city of Andrew and Peter.

⁴⁶Natanel Filipusa, ‹‹Nasıradan iyi bir şey çıkabilir mi?›› diye sordu. Filipus, ‹‹Gel de gör›› dedi.

⁴⁵Philip finds Nathanael, and says to him, We have found him of whom Moses wrote in the law, and the prophets, Jesus, the son of Joseph, who is from Nazareth.

⁴⁷İsa, Natanelin kendisine doğru geldiğini görünce onun için, ‹‹İşte, içinde hile olmayan gerçek bir İsrailli!›› dedi.

⁴⁶And Nathanael said to him, Can anything good come out of Nazareth? Philip says to him, Come and see.

⁴⁸Natanel, ‹‹Beni nereden tanıyorsun?›› diye sordu. İsa, ‹‹Filipus çağırmadan önce seni incir ağacının altında gördüm›› yanıtını verdi.

⁴⁷Jesus saw Nathanael coming to him, and says of him, Behold [one] truly an Israelite, in whom there is no guile.

⁴⁹Natanel, ‹‹Rabbî, sen Tanrının Oğlusun, sen İsrailin Kralısın!›› dedi.

⁴⁸Nathanael says to him, Whence knowest thou me? Jesus answered and said to him, Before that Philip called thee, when thou wast under the fig-tree, I saw thee.

⁵⁰İsa ona dedi ki, ‹‹Seni incir ağacının altında gördüğümü söylediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin.››

⁴⁹Nathanael answered and said to him, Rabbi, thou art the Son of God, thou art the King of Israel.

⁵¹Sonra da, ‹‹Size doğrusunu söyleyeyim, göğün açıldığını, Tanrı meleklerinin İnsanoğlu üzerinde yükselip indiklerini göreceksiniz›› dedi.

⁵⁰Jesus answered and said to him, Because I said to thee, I saw thee under the fig-tree, believest thou? Thou shalt see greater things than these.

⁵¹And he says to him, Verily, verily, I say to you, Henceforth ye shall see the heaven opened, and the angels of God ascending and descending on the Son of man.