¹I say then, Has God cast away his people? Far be the thought. For *I* also am an Israelite, of [the] seed of Abraham, of [the] tribe of Benjamin.

¹Öyleyse soruyorum: Tanrı kendi halkından yüz mü çevirdi? Kesinlikle hayır! Ben de İbrahim soyundan, Benyamin oymağından bir İsrailliyim.

²God has not cast away his people whom he foreknew. Know ye not what the scripture says in [the history of] Elias, how he pleads with God against Israel?

²Tanrı önceden bildiği kendi halkından yüz çevirmedi. Yoksa İlyasla ilgili bölümde Kutsal Yazının ne dediğini, İlyasın Tanrıya nasıl İsrailden yakındığını bilmez misiniz?

³Lord, they have killed thy prophets, they have dug down thine altars; and *I* have been left alone, and they seek my life.

³‹‹Ya Rab, senin peygamberlerini öldürdüler, senin sunaklarını yıktılar. Yalnız ben kaldım. Beni de öldürmeye çalışıyorlar.››

⁴But what says the divine answer to him? I have left to myself seven thousand men, who have not bowed knee to Baal.

⁴Tanrının ona verdiği yanıt nedir? ‹‹Baalın önünde diz çökmemiş yedi bin kişiyi kendime ayırdım.››

⁵Thus, then, in the present time also there has been a remnant according to election of grace.

⁵Aynı şekilde, şimdiki dönemde de Tanrının lütfuyla seçilmiş küçük bir topluluk vardır.

⁶But if by grace, no longer of works: since [otherwise] grace is no more grace.

⁶Eğer bu, lütufla olmuşsa, iyi işlerle olmamış demektir. Yoksa lütuf artık lütuf olmaktan çıkar!

⁷What [is it] then? What Israel seeks for, that he has not obtained; but the election has obtained, and the rest have been blinded,

⁷Sonuç ne? İsrail aradığına kavuşamadı, seçilmiş olanlar ise kavuştular. Geriye kalanlarınsa yürekleri nasırlaştırıldı.

⁸according as it is written, God has given to them a spirit of slumber, eyes not to see, and ears not to hear, unto this day.

⁸Yazılmış olduğu gibi: ‹‹Tanrı onlara uyuşukluk ruhu verdi; Bugüne dek görmeyen gözler, duymayan kulaklar verdi.››

⁹And David says, Let their table be for a snare, and for a gin, and for a fall-trap, and for a recompense to them:

⁹Davut da şöyle diyor: ‹‹Sofraları onlara tuzak, Kapan, tökez ve ceza olsun.

¹⁰let their eyes be darkened not to see, and bow down their back alway.

¹⁰Gözleri kararsın, göremesinler. Bellerini hep iki büklüm et!››

¹¹I say then, Have they stumbled in order that they might fall? Far be the thought: but by their fall [there is] salvation to the nations to provoke them to jealousy.

¹¹Öyleyse soruyorum: İsrailliler, bir daha kalkmamak üzere mi sendeleyip düştüler? Kesinlikle hayır! Ama onların suçu yüzünden öteki uluslara kurtuluş verildi; öyle ki, İsrailliler onlara imrensin.

¹²But if their fall [be the] world's wealth, and their loss [the] wealth of [the] nations, how much rather their fulness?

¹²Eğer İsraillilerin suçu dünyaya zenginlik, bozgunu uluslara zenginlik getirdiyse, bütünlüğü çok daha büyük bir zenginlik getirecektir!

¹³For I speak to you, the nations, inasmuch as *I* am apostle of nations, I glorify my ministry;

¹³Öteki uluslardan olan sizlere söylüyorum: Uluslara elçi olarak gönderildiğim için görevimi yüce sayarım.

¹⁴if by any means I shall provoke to jealousy [them which are] my flesh, and shall save some from among them.

¹⁴Böylelikle belki soydaşlarımı imrendirip bazılarını kurtarırım.

¹⁵For if their casting away [be the] world's reconciliation, what [their] reception but life from among [the] dead?

¹⁵Çünkü onların reddedilmesi dünyanın Tanrıyla barışmasını sağladıysa, kabul edilmeleri ölümden yaşama geçiş değil de nedir?

¹⁶Now if the first-fruit [be] holy, the lump also; and if the root [be] holy, the branches also.

¹⁶Hamurun ilk parçası kutsalsa, tümü kutsaldır; kök kutsalsa, dallar da kutsaldır.

¹⁷Now if some of the branches have been broken out, and *thou*, being a wild olive tree, hast been grafted in amongst them, and hast become a fellow-partaker of the root and of the fatness of the olive tree,

¹⁷Ama zeytin ağacının bazı dalları kesildiyse ve sen yabanıl bir zeytin filiziyken onların yerine aşılanıp ağacın semiz köküne ortak oldunsa, o dallara karşı övünme. Eğer övünüyorsan, unutma ki, sen kökü taşımıyorsun, kök seni taşıyor.

¹⁸boast not against the branches; but if thou boast, [it is] not *thou* bearest the root, but the root thee.

¹⁹O zaman, ‹‹Ben aşılanayım diye dallar kesildi›› diyeceksin.

¹⁹Thou wilt say then, The branches have been broken out in order that *I* might be grafted in.

²⁰Doğru, onlar imansızlık yüzünden kesildiler. Sense imanla yerinde duruyorsun. Böbürlenme, kork!

²⁰Right: they have been broken out through unbelief, and *thou* standest through faith. Be not high-minded, but fear:

²¹Çünkü Tanrı asıl dalları esirgemediyse, seni de esirgemeyecektir.

²¹if God indeed has not spared the natural branches; lest it might be he spare not thee either.

²²Onun için Tanrının iyiliğini de sertliğini de gör. O, düşenlere karşı serttir; ama Onun iyiliğine bağlı kalırsan, sana iyi davranır. Yoksa sen de kesilip atılırsın!

²²Behold then [the] goodness and severity of God: upon them who have fallen, severity; upon thee goodness of God, if thou shalt abide in goodness, since [otherwise] *thou* also wilt be cut away.

²³İmansızlıkta direnmezlerse, İsrailliler de öz ağaca aşılanacaklar. Çünkü Tanrının onları eski yerlerine aşılamaya gücü vardır.

²³And *they* too, if they abide not in unbelief, shall be grafted in; for God is able again to graft them in.

²⁴Eğer sen doğal yapısı yabanıl zeytin ağacından kesilip doğaya aykırı olarak cins zeytin ağacına aşılandınsa, asıl dalların öz zeytin ağacına aşılanacakları çok daha kesindir!

²⁴For if *thou* hast been cut out of the olive tree wild by nature, and, contrary to nature, hast been grafted into the good olive tree, how much rather shall they, who are according to nature be grafted into their own olive tree?

²⁵Kardeşler, bilgiçliğe kapılmamanız için şu sırdan habersiz kalmanızı istemem: İsraillilerden bir bölümünün yüreği, öteki uluslardan kurtulacakların sayısı tamamlanıncaya dek duyarsız kalacaktır.

²⁵For I do not wish you to be ignorant, brethren, of this mystery, that ye may not be wise in your own conceits, that blindness in part is happened to Israel, until the fulness of the nations be come in;

²⁶Sonunda bütün İsrail kurtulacaktır. Yazılmış olduğu gibi: ‹‹Kurtarıcı Siyondan gelecek, Yakupun soyundan tanrısızlığı uzaklaştıracak.

²⁶and so all Israel shall be saved. According as it is written, The deliverer shall come out of Zion; he shall turn away ungodliness from Jacob.

²⁷Onların günahlarını kaldıracağım zaman Kendileriyle yapacağım antlaşma budur.››

²⁷And this is the covenant from me to them, when I shall have taken away their sins.

²⁸İsrailliler Müjdeyi reddederek sizin uğrunuza Tanrıya düşman oldular; ama Tanrının seçimine göre, ataları sayesinde sevilmektedirler.

²⁸As regards the glad tidings, [they are] enemies on your account; but as regards election, beloved on account of the fathers.

²⁹Çünkü Tanrının armağanları ve çağrısı geri alınamaz.

²⁹For the gifts and the calling of God [are] not subject to repentance.

³⁰Bir zamanlar Tanrının sözünü dinlemeyen sizler şimdi İsraillilerin sözdinlemezliğinin sonucu merhamete kavuştunuz.

³⁰For as indeed *ye* [also] once have not believed in God, but now have been objects of mercy through the unbelief of *these*;

³¹Bunun gibi, İsrailliler de, sizin kavuştuğunuz merhametle merhamete erişmek için şimdi söz dinlemez oldular.

³¹so these also have now not believed in your mercy, in order that *they* also may be objects of mercy.

³²Çünkü Tanrı, merhametini herkese göstermek için herkesi sözdinlemezliğin tutsağı kıldı.

³²For God hath shut up together all in unbelief, in order that he might shew mercy to all.

³³Tanrının zenginliği ne büyük, bilgeliği ve bilgisi ne derindir! Onun yargıları ne denli akıl ermez, yolları ne denli anlaşılmazdır!

³³O depth of riches both of [the] wisdom and knowledge of God! how unsearchable his judgments, and untraceable his ways!

³⁴‹‹Rabbin düşüncesini kim bilebildi? Ya da kim Onun öğütçüsü olabildi?››

³⁴For who has known [the] mind of [the] Lord, or who has been his counsellor?

³⁵‹‹Kim Tanrıya bir şey verdi ki, Karşılığını Ondan isteyebilsin?››

³⁵or who has first given to him, and it shall be rendered to him?

³⁶Her şeyin kaynağı O'dur; her şey O'nun aracılığıyla ve O'nun için var oldu. O'na sonsuza dek yücelik olsun! Amin.

³⁶For of him, and through him, and for him [are] all things: to him be glory for ever. Amen.