1Een psalm van David, voor den opperzangmeester, voor Jeduthun.
1大卫的诗，交给诗班长耶杜顿。我曾说：“我要谨慎我的行为，不让我的舌头犯罪；恶人在我面前的时候，我总要用罩子约束我的嘴。”
2Ik zeide: Ik zal mijn wegen bewaren, dat ik niet zondige met mijn tong; ik zal mijn mond met een breidel bewaren, terwijl de goddeloze nog tegenover mij is.
2我静默不出声，甚至连好话也不说（“甚至连好话也不说”或译：“我安静也得不到安慰”），我的痛苦就更加剧烈。
3Ik was verstomd door stilzwijgen, ik zweeg van het goede; maar mijn smart werd verzwaard.
3我的心在我里面发热；我默想的时候，心里火烧；我就用舌头说话：
4Mijn hart werd heet in mijn binnenste, een vuur ontbrandde in mijn overdenking; toen sprak ik met mijn tong:
4“耶和华啊！求你使我知道我的结局，我的寿数有多少，使我知道我的生命多么短促。
5HEERE! maak mij bekend mijn einde, en welke de mate mijner dagen zij; dat ik wete, hoe vergankelijk ik zij.
5你使我的日子窄如手掌，我的一生在你面前如同无有；各人站得最稳的时候，也只不过是一口气。（细拉）
6Zie, Gij hebt mijn dagen een handbreed gesteld, en mijn leeftijd is als niets voor U; immers is een ieder mens, hoe vast hij staat, enkel ijdelheid. Sela.
6世人来来往往只是幻影，他们忙乱也是虚空；积聚财物，却不知道谁要来收取。
7Immers wandelt de mens als in een beeld, immers woelen zij ijdelijk; men brengt bijeen, en men weet niet, wie het naar zich nemen zal.
7主啊！现在我还等候什么呢？我的指望在乎你。
8En nu, wat verwacht ik, o HEERE! Mijn hoop, die is op U.
8求你救我脱离我的一切过犯，不要使我遭受愚顽人的羞辱。
9Verlos mij van al mijn overtredingen; en stel mij niet tot een smaad des dwazen.
9因为是你作了这事，我就静默不开口。
10Ik ben verstomd, ik zal mijn mond niet opendoen, want Gij hebt het gedaan.
10求你除掉你降在我身上的灾祸；因你手的责打，我就消灭。
11Neem Uw plage van op mij weg, ik ben bezweken van de bestrijding Uwer hand.
11你因人的罪孽，借着责罚管教他们，叫他们所宝贵的消失，像被虫蛀蚀；世人都不过是一口气。（细拉）
12Kastijdt Gij iemand met straffingen om de ongerechtigheid, zo doet Gij zijn bevalligheid smelten als een mot; immers is een ieder mens ijdelheid. Sela.
12耶和华啊！求你垂听我的祷告，留心听我的呼求；我流泪，求你不要缄默；因为我在你面前是客旅，是寄居的，像我所有的祖先一样。
13Hoor, HEERE! mijn gebed, en neem mijn geroep ter ore; zwijg niet tot mijn tranen; want ik ben een vreemdeling bij U, een bijwoner, gelijk al mijn vaders. [ (Psalms 39:14) Wend U van mij af, dat ik mij verkwikke, eer dat ik heenga, en ik niet meer zij. ]
13求你不要怒视我，使我在去而不返之先，可以喜乐。”