1Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 "Llesgaodd fy ysbryd, ciliodd fy nyddiau; beddrod fydd fy rhan.
2Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 Yn wir y mae gwatwarwyr o'm cwmpas; pyla fy llygaid wrth iddynt wawdio.
3Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 "Gosod dy hun yn feichiau drosof; pwy arall a rydd wystl ar fy rhan?
4Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Oherwydd iti gadw eu calon rhag deall, ni fydd i ti eu dyrchafu.
5Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Pan fydd rhywun yn gwenieithu ei gyfeillion, bydd llygaid ei blant yn pylu.
6Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 "Gwnaeth fi'n ddihareb i'r bobl; yr wyf yn un y maent yn poeri arno.
7Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Pylodd fy llygaid o achos gofid; aeth fy nghorff i gyd fel cysgod.
8De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Synna'r cyfiawn at y fath beth, a ffyrniga'r uniawn yn erbyn yr annuwiol.
9En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 Fe geidw'r cyfiawn at ei ffordd, a bydd y gl�n ei ddwylo yn ychwanegu nerth.
10Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 Pe baech i gyd yn rhoi ailgynnig, eto ni chawn neb doeth yn eich plith.
11Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 "Ciliodd fy nyddiau; methodd f'amcanion a dyhead fy nghalon.
12Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Gwn�nt y nos yn ddydd � dewisant weld goleuni er gwaethaf y tywyllwch.
13Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 Pa obaith sydd gennyf? Sheol fydd fy nghartref; cyweiriaf fy ngwely yn y tywyllwch;
14Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 dywedaf wrth y pwll, 'Ti yw fy nhad', ac wrth lyngyr, 'Fy mam a'm chwaer'.
15Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 Ble, felly, y mae fy ngobaith? A phwy a w�l obaith imi?
16Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Oni ddisgyn y rhai hyn i Sheol? Onid awn i gyd i'r llwch?"