¹Maar Job antwoordde en zeide:

¹ Atebodd Job:

²Hoe lang zult gijlieden mijn ziel bedroeven, en mij met woorden verbrijzelen?

² "Am ba hyd y blinwch fi, a'm dryllio � geiriau?

³Gij hebt nu tienmaal mij schande aangedaan; gij schaamt u niet, gij verhardt u tegen mij.

³ Yr ydych wedi fy ngwawdio ddengwaith, ac nid oes arnoch gywilydd fy mhoeni.

⁴Maar ook het zij waarlijk, dat ik gedwaald heb, mijn dwaling zal bij mij vernachten.

⁴ Os yw'n wir imi gyfeiliorni, onid arnaf fi fy hun y mae'r bai?

⁵Indien gijlieden waarlijk u verheft tegen mij, en mijn smaad tegen mij drijft;

⁵ Os ydych yn wir yn eich gwneud eich hunain yn well na mi, ac yn fy nghondemnio o achos fy ngwarth,

⁶Weet nu, dat God mij heeft omgekeerd, en mij met Zijn net omsingeld.

⁶ ystyriwch yn awr mai Duw sydd wedi gwneud cam � mi, ac wedi taflu ei rwyd o'm hamgylch.

⁷Ziet, ik roep, geweld! doch word niet verhoord; ik schreeuw, doch er is geen recht.

⁷ Os gwaeddaf, 'Trais', ni chaf ateb; os ceisiaf help, ni chaf farn deg.

⁸Hij heeft mijn weg toegemuurd, dat ik niet doorgaan kan, en over mijn paden heeft Hij duisternis gesteld.

⁸ Caeodd fy ffordd fel na allaf ddianc, a gwnaeth fy llwybr yn dywyll o'm blaen.

⁹Mijn eer heeft Hij van mij afgetrokken, en de kroon mijns hoofds heeft Hij weggenomen.

⁹ Cipiodd f'anrhydedd oddi arnaf, a symudodd y goron oddi ar fy mhen.

¹⁰Hij heeft mij rondom afgebroken, zodat ik henenga, en heeft mijn verwachting als een boom weggerukt.

¹⁰ Bwriodd fi i lawr yn llwyr, a darfu amdanaf; diwreiddiodd fy ngobaith fel coeden.

¹¹Daartoe heeft Hij Zijn toorn tegen mij ontstoken, en mij bij Zich geacht als Zijn vijanden.

¹¹ Enynnodd ei lid yn f'erbyn, ac fe'm cyfrif fel un o'i elynion.

¹²Zijn benden zijn te zamen aangekomen, en hebben tegen mij haar weg gebaand, en hebben zich gelegerd rondom mijn tent.

¹² Daeth ei fyddinoedd ynghyd; gosodasant sarn hyd ataf, ac yna gwersyllu o amgylch fy mhabell.

¹³Mijn broeders heeft Hij verre van mij gedaan; en die mij kennen, zekerlijk, zij zijn van mij vervreemd.

¹³ "Cadwodd fy mherthnasau draw oddi wrthyf, ac aeth fy nghyfeillion yn ddieithr.

¹⁴Mijn nabestaanden houden op, en mijn bekenden vergeten mij.

¹⁴ Gwadwyd fi gan fy nghymdogion a'm cydnabod, ac anwybyddwyd fi gan fy ngweision.

¹⁵Mijn huisgenoten en mijn dienstmaagden achten mij voor een vreemde; een uitlander ben ik in hun ogen.

¹⁵ Fel dieithryn y meddylia fy morynion amdanaf; estron wyf yn eu golwg.

¹⁶Ik riep mijn knecht, en hij antwoordde niet; ik smeekte met mijn mond tot hem.

¹⁶ Galwaf ar fy ngwas, ond nid yw'n fy ateb, er i mi erfyn yn daer arno.

¹⁷Mijn adem is mijn huisvrouw vreemd; en ik smeek om der kinderen mijns buiks wil.

¹⁷ Aeth fy anadl yn atgas i'm gwraig, ac yn ddrewdod i'm plant fy hun.

¹⁸Ook versmaden mij de jonge kinderen; sta ik op, zo spreken zij mij tegen.

¹⁸ Dirmygir fi hyd yn oed gan blantos; pan godaf ar fy nhraed, y maent yn troi cefn arnaf.

¹⁹Alle mensen mijns heimelijken raads hebben een gruwel aan mij; en die ik liefhad, zijn tegen mij gekeerd.

¹⁹ Ffieiddir fi gan fy nghyfeillion pennaf; trodd fy ffrindiau agosaf yn f'erbyn.

²⁰Mijn gebeente kleeft aan mijn huid en aan mijn vlees; en ik ben ontkomen met de huid mijner tanden.

²⁰ Y mae fy nghnawd yn glynu wrth fy esgyrn, a dihengais � chroen fy nannedd.

²¹Ontfermt u mijner, ontfermt u mijner, o gij, mijn vrienden! want de hand Gods heeft mij aangeraakt.

²¹ "Cymerwch drugaredd arnaf, fy nghyfeillion, oherwydd cyffyrddodd llaw Duw � mi.

²²Waarom vervolgt gij mij als God, en wordt niet verzadigd van mijn vlees?

²² Pam yr erlidiwch fi fel y gwna Duw? Oni chawsoch ddigon ar ddifa fy nghnawd?

²³Och, of nu mijn woorden toch opgeschreven wierden. Och, of zij in een boek ook wierden ingetekend!

²³ O na fyddai fy ngeiriau wedi eu hysgrifennu! O na chofnodid hwy mewn llyfr,

²⁴Dat zij met een ijzeren griffie en lood voor eeuwig in een rots gehouwen wierden!

²⁴ wedi eu hysgrifennu � phin haearn a phlwm, a'u naddu ar garreg am byth!

²⁵Want ik weet: mijn Verlosser leeft, en Hij zal de laatste over het stof opstaan;

²⁵ Oherwydd gwn fod fy amddiffynnwr yn fyw, ac y saif o'm plaid yn y diwedd;

²⁶En als zij na mijn huid dit doorknaagd zullen hebben, zal ik uit mijn vlees God aanschouwen;

²⁶ ac wedi i'm croen ddifa fel hyn, eto o'm cnawd caf weld Duw.

²⁷Denwelken ik voor mij aanschouwen zal, en mijn ogen zien zullen, en niet een vreemde; mijn nieren verlangen zeer in mijn schoot.

²⁷ Fe'i gwelaf ef o'm plaid; ie, fy llygaid fy hun a'i gw�l, ac nid yw'n ddieithr. Y mae fy nghalon yn dyheu o'm mewn.

²⁸Voorwaar, gij zoudt zeggen: Waarom vervolgen wij hem? Nademaal de wortel der zaak in mij gevonden wordt.

²⁸ "Os dywedwch, 'Y fath erlid a fydd arno, gan fod gwreiddyn y drwg ynddo,'

²⁹Schroomt u vanwege het zwaard; want de grimmigheid is over de misdaden des zwaards; opdat gij weet, dat er een gericht zij.

²⁹ yna arswydwch rhag y cleddyf, oherwydd daw cynddaredd � chosb y cleddyf, ac yna y cewch wybod fod barn."