¹Als gij aangezeten zult zijn om met een heerser te eten, zo zult gij scherpelijk letten op dengene, die voor uw aangezicht is.

¹Når du sidder til bords hos en Stormand, mærk dig da nøje, hvem du har for dig,

²En zet een mes aan uw keel, indien gij een gulzig mens zijt;

²og sæt dig en Kniv på Struben, i Fald du er alt for sulten.

³Laat u niet gelusten zijner smakelijke spijzen, want het is een leugenachtig brood.

³Attrå ikke hans lækre Retter, thi det er svigefuld kost.

⁴Vermoei u niet om rijk te worden; sta af van uw vernuft.

⁴Slid dig ikke op for at vinde dig Rigdom, brug ej din Forstand dertil!

⁵Zult gij uw ogen laten vliegen op hetgeen niets is? Want het zal zich gewisselijk vleugelen maken gelijk een arend, die naar den hemel vliegt.

⁵Skal dit Blik flyve efter den uden at finde den? Visselig gør den sig Vinger som Ørnen, der flyver mod Himlen.

⁶Eet het brood niet desgenen, die boos is van oog, en wees niet belust op zijn smakelijke spijzen;

⁶Spis ej den misundeliges Brød, attrå ikke hans lækre Retter;

⁷Want gelijk hij bedacht heeft in zijn ziel, alzo zal hij tot u zeggen: Eet en drink! maar zijn hart is niet met u;

⁷thi han sidder med karrige Tanker; han siger til dig: "Spis og drik!" men hans Hjerte er ikke med dig.

⁸Uw bete, die gij gegeten hebt, zoudt gij uitspuwen; en gij zoudt uw liefelijke woorden verderven.

⁸Den Bid, du har spist, må du udspy, du spilder dine fagre Ord.

⁹Spreek niet voor het oor van een zot, want hij zou het verstand uwer woorden verachten.

⁹Tal ikke for Tåbens Ører, thi din kloge Tale agter han ringe.

¹⁰Zet de oude palen niet terug; en kom op de akkers der wezen niet;

¹⁰Flyt ej ældgamle Skel, kom ikke på faderløses Mark;

¹¹Want hun Verlosser is sterk; Die zal hun twistzaak tegen u twisten.

¹¹thi deres Løser er stærk, han fører deres Sag imod dig.

¹²Begeef uw hart tot de tucht, en uw oren tot de redenen der wetenschap.

¹²Vend dit Hjerte til Tugt, dit Øre til Kundskabs Ord.

¹³Weer de tucht van den jongen niet; als gij hem met de roede zult slaan, zal hij niet sterven.

¹³Spar ej Drengen for Tugt; når du slår ham med Riset, undgår han Døden;

¹⁴Gij zult hem met de roede slaan, en zijn ziel van de hel redden.

¹⁴du slår ham vel med Riset, men redder hans Liv fra Dødsriget.

¹⁵Mijn zoon! zo uw hart wijs is, mijn hart zal blijde zijn, ja, ik.

¹⁵Min Søn, er dit Hjerte viist, så glæder mit Hjerte sig også,

¹⁶En mijn nieren zullen van vreugde opspringen, als uw lippen billijkheden spreken zullen.

¹⁶og mine Nyrer jubler, når dine Læber taler, hvad ret er!

¹⁷Uw hart zij niet nijdig over de zondaren; maar zijt ten allen dage in de vreze des HEEREN.

¹⁷Dit Hjerte være ikke skinsygt på Syndere, men stadig ivrigt i HERRENs Frygt;

¹⁸Want zekerlijk, er is een beloning; en uw verwachting zal niet afgesneden worden.

¹⁸en Fremtid har du visselig da, dit Håb bliver ikke til intet.

¹⁹Hoor gij, mijn zoon! en word wijs, en richt uw hart op den weg.

¹⁹Hør, min Søn, og bliv viis, lad dit Hjerte gå den lige Vej.

²⁰Zijt niet onder de wijnzuipers, noch onder de vleesvreters;

²⁰Hør ikke til dem, der svælger i Vin, eller dem, der frådser i Kød;

²¹Want een zuiper en vraat zal arm worden; en de sluimering doet verscheurde klederen dragen.

²¹thi Dranker og Frådser forarmes, Søvn giver lasede Klæder.

²²Hoor naar uw vader, die u gewonnen heeft; en veracht uw moeder niet, als zij oud geworden is.

²²Hør din Fader, som avlede dig, ringeagt ikke din gamle Moder!

²³Koop de waarheid, en verkoop ze niet, mitsgaders wijsheid, en tucht, en verstand.

²³Køb Sandhed og sælg den ikke, Visdom, Tugt og Forstand.

²⁴De vader des rechtvaardigen zal zich zeer verheugen; en die een wijzen zoon gewint, zal zich over hem verblijden.

²⁴Den retfærdiges Fader jubler; har man avlet en Vismand, glædes man ved ham;

²⁵Laat uw vader zich verblijden, ook uw moeder; en laat haar zich verheugen, die u gebaard heeft.

²⁵din Fader og Moder glæde sig, hun, der fødte dig, juble!

²⁶Mijn zoon! geef mij uw hart, en laat uw ogen mijn wegen bewaren.

²⁶Giv mig dit Hjerte, min Søn, og lad dine Øjne synes om mine Veje!

²⁷Want een hoer is een diepe gracht, en een vreemde vrouw is een enge put.

²⁷Thi en bundløs Grav er Skøgen, den fremmede Kvinde, en snæver Brønd;

²⁸Ook loert zij als een rover; en zij vermenigvuldigt de trouwelozen onder de mensen.

²⁸ja, som en Stimand ligger hun på Lur og øger de troløses Tal blandt Mennesker.

²⁹Bij wien is wee? bij wien och arme? bij wien gekijf? bij wien het beklag? bij wien wonden zonder oorzaak? bij wien de roodheid der ogen?

²⁹Hvem har Ak, og hvem har Ve, hvem har Kiv, og hvem har Klage? Hvem har Sår uden Grund, hvem har sløve Øjne?

³⁰Bij degenen, die bij den wijn vertoeven; bij degenen, die komen om gemengde drank na te zoeken.

³⁰De, som sidder sent over Vinen, som kommer for at smage den stærke Drik.

³¹Zie den wijn niet aan, als hij zich rood vertoont, als hij in den beker zijn verve geeft, als hij recht opgaat;

³¹Se ikke til Vinen, hvor rød den er, hvorledes den perler i Bægeret; den glider så glat,

³²In zijn einde zal hij als een slang bijten, en steken als een adder.

³²men bider til sidst som en Slange og spyr sin Gift som en Øgle;

³³Uw ogen zullen naar vreemde vrouwen zien, en uw hart zal verkeerdheden spreken.

³³dine Øjne skuer de sælsomste Ting, og bagvendt taler dit Hjerte;

³⁴En gij zult zijn, gelijk een, die in het hart van de zee slaapt; en gelijk een, die in het opperste van den mast slaapt.

³⁴du har det, som lå du midt i Havet, som lå du oppe på en Mastetop.

³⁵Men heeft mij geslagen, zult gij zeggen, ik ben niet ziek geweest; men heeft mij gebeukt, ik heb het niet gevoeld; wanneer zal ik opwaken? Ik zal hem nog meer zoeken!

³⁵"De slog mig, jeg følte ej Smerte, gav mig Hug, jeg mærked det ikke; når engang jeg vågner igen, så søger jeg atter til Vinen!"