¹En de ganse aarde was van enerlei spraak en enerlei woorden.

¹Toute la terre avait une seule langue et les mêmes mots.

²Maar het geschiedde, als zij tegen het oosten togen, dat zij een laagte vonden in het land Sinear; en zij woonden aldaar.

²Comme ils étaient partis de l'orient, ils trouvèrent une plaine au pays de Schinear, et ils y habitèrent.

³En zij zeiden een ieder tot zijn naaste: Kom aan, laat ons tichelen strijken, en wel doorbranden! En de tichel was hun voor steen, en het lijm was hun voor leem.

³Ils se dirent l'un à l'autre: Allons! faisons des briques, et cuisons-les au feu. Et la brique leur servit de pierre, et le bitume leur servit de ciment.

⁴En zij zeiden: Kom aan, laat ons voor ons een stad bouwen, en een toren, welks opperste in den hemel zij, en laat ons een naam voor ons maken, opdat wij niet misschien over de ganse aarde verstrooid worden!

⁴Ils dirent encore: Allons! bâtissons-nous une ville et une tour dont le sommet touche au ciel, et faisons-nous un nom, afin que nous ne soyons pas dispersés sur la face de toute la terre.

⁵Toen kwam de HEERE neder, om te bezien de stad en den toren, die de kinderen der mensen bouwden.

⁵L'Eternel descendit pour voir la ville et la tour que bâtissaient les fils des hommes.

⁶En de HEERE zeide: Ziet, zij zijn enerlei volk, en hebben allen enerlei spraak; en dit is het, dat zij beginnen te maken; maar nu, zoude hun niet afgesneden worden al wat zij bedacht hebben te maken?

⁶Et l'Eternel dit: Voici, ils forment un seul peuple et ont tous une même langue, et c'est là ce qu'ils ont entrepris; maintenant rien ne les empêcherait de faire tout ce qu'ils auraient projeté.

⁷Kom aan, laat Ons nedervaren, en laat Ons hun spraak aldaar verwarren, opdat iegelijk de spraak zijns naasten niet hore.

⁷Allons! descendons, et là confondons leur langage, afin qu'ils n'entendent plus la langue, les uns des autres.

⁸Alzo verstrooide hen de HEERE van daar over de ganse aarde; en zij hielden op de stad te bouwen.

⁸Et l'Eternel les dispersa loin de là sur la face de toute la terre; et ils cessèrent de bâtir la ville.

⁹Daarom noemde men haar naam Babel; want aldaar verwarde de HEERE de spraak der ganse aarde, en van daar verstrooide hen de HEERE over de ganse aarde.

⁹C'est pourquoi on l'appela du nom de Babel, car c'est là que l'Eternel confondit le langage de toute la terre, et c'est de là que l'Eternel les dispersa sur la face de toute la terre.

¹⁰Deze zijn de geboorten van Sem: Sem was honderd jaren oud, en gewon Arfachsad, twee jaren na den vloed.

¹⁰Voici la postérité de Sem. Sem, âgé de cent ans, engendra Arpacschad, deux ans après le déluge.

¹¹En Sem leefde, nadat hij Arfachsad gewonnen had, vijfhonderd jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

¹¹Sem vécut, après la naissance d'Arpacschad, cinq cents ans; et il engendra des fils et des filles.

¹²En Arfachsad leefde vijf en dertig jaren, en hij gewon Selah.

¹²Arpacschad, âgé de trente-cinq ans, engendra Schélach.

¹³En Arfachsad leefde, nadat hij Selah gewonnen had, vierhonderd en drie jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

¹³Arpacschad vécut, après la naissance de Schélach, quatre cent trois ans; et il engendra des fils et des filles.

¹⁴En Selah leefde dertig jaren, en hij gewon Heber.

¹⁴Schélach, âgé de trente ans, engendra Héber.

¹⁵En Selah leefde, nadat hij Heber gewonnen had, vierhonderd en drie jaren, en hij gewon zonen en dochteren.

¹⁵Schélach vécut, après la naissance d'Héber, quatre cent trois ans; et il engendra des fils et des filles.

¹⁶En Heber leefde vier en dertig jaren, en gewon Peleg.

¹⁶Héber, âgé de trente-quatre ans, engendra Péleg.

¹⁷En Heber leefde, nadat hij Peleg gewonnen had, vierhonderd en dertig jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

¹⁷Héber vécut, après la naissance de Péleg, quatre cent trente ans; et il engendra des fils et des filles.

¹⁸En Peleg leefde dertig jaren, en hij gewon Rehu.

¹⁸Péleg, âgé de trente ans, engendra Rehu.

¹⁹En Peleg leefde, nadat hij Rehu gewonnen had, tweehonderd en negen jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

¹⁹Péleg vécut, après la naissance de Rehu, deux cent neuf ans; et il engendra des fils et des filles.

²⁰En Rehu leefde twee en dertig jaren, en hij gewon Serug.

²⁰Rehu, âgé de trente-deux ans, engendra Serug.

²¹En Rehu leefde, nadat hij Serug gewonnen had, tweehonderd en zeven jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

²¹Rehu vécut, après la naissance de Serug, deux cent sept ans; et il engendra des fils et des filles.

²²En Serug leefde dertig jaren, en gewon Nahor.

²²Serug, âgé de trente ans, engendra Nachor.

²³En Serug leefde, nadat hij Nahor gewonnen had, tweehonderd jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

²³Serug vécut, après la naissance de Nachor, deux cents ans; et il engendra des fils et des filles.

²⁴En Nahor leefde negen en twintig jaren, en gewon Terah.

²⁴Nachor, âgé de vingt-neuf ans, engendra Térach.

²⁵En Nahor leefde, nadat hij Terah gewonnen had, honderd en negentien jaren; en hij gewon zonen en dochteren.

²⁵Nachor vécut, après la naissance de Térach, cent dix-neuf ans; et il engendra des fils et des filles.

²⁶En Terah leefde zeventig jaren, en gewon Abram, Nahor en Haran.

²⁶Térach, âgé de soixante-dix ans, engendra Abram, Nachor et Haran.

²⁷En deze zijn de geboorten van Terah: Terah gewon Abram, Nahor en Haran; en Haran gewon Lot.

²⁷Voici la postérité de Térach. Térach engendra Abram, Nachor et Haran. -Haran engendra Lot.

²⁸En Haran stierf voor het aangezicht zijns vaders Terah, in het land zijner geboorte, in Ur der Chaldeen.

²⁸Et Haran mourut en présence de Térach, son père, au pays de sa naissance, à Ur en Chaldée. -

²⁹En Abram en Nahor namen zich vrouwen; de naam van Abrams huisvrouw was Sarai, en de naam van Nahors huisvrouw was Milka, een dochter van Haran, vader van Milka, en vader van Jiska.

²⁹Abram et Nachor prirent des femmes: le nom de la femme d'Abram était Saraï, et le nom de la femme de Nachor était Milca, fille d'Haran, père de Milca et père de Jisca.

³⁰En Sarai was onvruchtbaar; zij had geen kind.

³⁰Saraï était stérile: elle n'avait point d'enfants.

³¹En Terah nam Abram, zijn zoon, en Lot, Harans zoon, zijns zoons zoon, en Sarai, zijn schoondochter, de huisvrouw van zijn zoon Abram, en zij togen met hen uit Ur der Chaldeen, om te gaan naar het land Kanaan; en zij kwamen tot Haran, en woonden aldaar.

³¹Térach prit Abram, son fils, et Lot, fils d'Haran, fils de son fils, et Saraï, sa belle-fille, femme d'Abram, son fils. Ils sortirent ensemble d'Ur en Chaldée, pour aller au pays de Canaan. Ils vinrent jusqu'à Charan, et ils y habitèrent.

³²En de dagen van Terah waren tweehonderd en vijf jaren, en Terah stierf te Haran.

³²Les jours de Térach furent de deux cent cinq ans; et Térach mourut à Charan.