1Niet ons, o HEERE! niet ons, maar Uw Naam geef eer, om Uwer goedertierenheid, om Uwer waarheid wil.
1[] Μη εις ημας, Κυριε, μη εις ημας, αλλ' εις το ονομα σου δος δοξαν, δια το ελεος σου, δια την αληθειαν σου.
2Waarom zouden de heidenen zeggen: Waar is nu hun God?
2Δια τι να ειπωσι τα εθνη, και που ειναι ο Θεος αυτων;
3Onze God is toch in den hemel, Hij doet al wat Hem behaagt.
3Αλλ' ο Θεος ημων ειναι εν τω ουρανω· παντα οσα ηθελησεν εποιησε.
4Hunlieder afgoden zijn zilver en goud, het werk van des mensen handen;
4Τα ειδωλα αυτων ειναι αργυριον και χρυσιον, εργα χειρων ανθρωπων·
5Zij hebben een mond, maar spreken niet; zij hebben ogen, maar zien niet;
5Στομα εχουσι και δεν λαλουσιν· οφθαλμους εχουσι και δεν βλεπουσιν·
6Oren hebben zij, maar horen niet; zij hebben een neus, maar zij rieken niet;
6ωτα εχουσι και δεν ακουουσι· μυκτηρας εχουσι και δεν οσφραινονται·
7Hun handen hebben zij, maar tasten niet; hun voeten, maar gaan niet; zij geven geen geluid door hun keel.
7Χειρας εχουσι και δεν ψηλαφωσι· ποδας εχουσι και δεν περιπατουσιν· ουδε ομιλουσι δια του λαρυγγος αυτων.
8Dat die hen maken hun gelijk worden, en al wie op hen vertrouwt.
8Ομοιοι αυτων ας γεινωσιν οι ποιουντες αυτα, πας ο ελπιζων επ' αυτα.
9Israel! vertrouw gij op den HEERE; Hij is hun Hulp en hun Schild.
9[] Ο Ισραηλ ηλπισεν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
10Gij huis van Aaron! vertrouw op den HEERE; Hij is hun Hulp en hun Schild.
10Ο οικος του Ααρων ηλπισεν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
11Gijlieden, die den HEERE vreest! vertrouwt op den HEERE; Hij is hun Hulp en hun Schild.
11Οι φοβουμενοι τον Κυριον ηλπισαν επι Κυριον· αυτος ειναι βοηθος και ασπις αυτων.
12De HEERE is onzer gedachtig geweest, Hij zal zegenen; Hij zal het huis van Israel zegenen, Hij zal het huis van Aaron zegenen.
12Ο Κυριος μας ενεθυμηθη· θελει ευλογει, θελει ευλογει τον οικον Ισραηλ· θελει ευλογει τον οικον Ααρων.
13Hij zal zegenen, die den HEERE vrezen, de kleinen met de groten.
13Θελει ευλογει τους φοβουμενους τον Κυριον, τους μικρους μετα των μεγαλων.
14De HEERE zal den zegen over ulieden vermeerderen, over ulieden en over uw kinderen.
14Ο Κυριος θελει αυξησει υμας, υμας και τα τεκνα υμων.
15Gijlieden zijt den HEERE gezegend, Die den hemel en de aarde gemaakt heeft.
15σεις εισθε οι ευλογημενοι του Κυριου, του ποιησαντος τον ουρανον και την γην.
16Aangaande den hemel, de hemel is des HEEREN; maar de aarde heeft Hij de mensenkinderen gegeven.
16Οι ουρανοι των ουρανων ειναι του Κυριου, την δε γην εδωκεν εις τους υιους των ανθρωπων.
17De doden zullen den HEERE niet prijzen, noch die in de stilte nedergedaald zijn.
17Οι νεκροι δεν θελουσιν αινεσει τον Κυριον, ουδε παντες οι καταβαινοντες εις τον τοπον της σιωπης·
18Maar wij zullen den HEERE loven van nu aan tot in der eeuwigheid. Hallelujah!
18αλλ' ημεις θελομεν ευλογει τον Κυριον, απο του νυν και εως του αιωνος. Αλληλουια.