1Ik heb lief, want de HEERE hoort mijn stem, mijn smekingen;
1[] Χαιρω οτι ο Κυριος εισηκουσε της φωνης μου, των δεησεων μου·
2Want Hij neigt Zijn oor tot mij; dies zal ik Hem in mijn dagen aanroepen.
2οτι εκλινε το ωτιον αυτου προς εμε· και ενοσω ζω, θελω επικαλεισθαι αυτον.
3De banden des doods hadden mij omvangen, en de angsten der hel hadden mij getroffen; ik vond benauwdheid en droefenis.
3Πονοι θανατου με περιεκυκλωσαν, και στενοχωριαι του αδου με ευρηκαν· θλιψιν και πονον απηντησα.
4Maar ik riep den Naam des HEEREN aan, zeggende: Och HEERE! bevrijd mijn ziel.
4Και επεκαλεσθην το ονομα του Κυριου· ω Κυριε, λυτρωσον την ψυχην μου.
5De HEERE is genadig en rechtvaardig, en onze God is ontfermende.
5Ελεημων ο Κυριος και δικαιος· και ευσπλαγχνος ο Θεος ημων.
6De HEERE bewaart de eenvoudigen; ik was uitgeteerd, doch Hij heeft mij verlost.
6Ο Κυριος φυλαττει τους απλους· εταλαιπωρηθην, και με εσωσεν.
7Mijn ziel! keer weder tot uw rust, want de HEERE heeft aan u welgedaan.
7Επιστρεψον, ψυχη μου, εις την αναπαυσιν σου, διοτι ο Κυριος σε ευηργετησε.
8Want Gij, HEERE! hebt mijn ziel gered van de dood, mijn ogen van tranen, mijn voet van aanstoot.
8Διοτι ελυτρωσας την ψυχην μου εκ θανατου, τους οφθαλμους μου απο δακρυων, τους ποδας μου απο ολισθηματος.
9Ik zal wandelen voor het aangezicht des HEEREN, in de landen der levenden.
9Θελω περιπατει ενωπιον του Κυριου εν γη ζωντων.
10Ik heb geloofd, daarom sprak ik; ik ben zeer bedrukt geweest.
10[] Επιστευσα, δια τουτο ελαλησα· εγω ημην σφοδρα τεθλιμμενος·
11Ik zeide in mijn haasten: Alle mensen zijn leugenaars.
11εγω ειπα εν τη εκπληξει μου, πας ανθρωπος ειναι ψευστης.
12Wat zal ik den HEERE vergelden voor al Zijn weldaden aan mij bewezen?
12Τι να ανταποδωσω εις τον Κυριον, δια πασας τας ευεργεσιας αυτου τας προς εμε;
13Ik zal den beker der verlossingen opnemen, en den Naam des HEEREN aanroepen.
13θελω λαβει το ποτηριον της σωτηριας και θελω επικαλεσθη το ονομα του Κυριου.
14Mijn geloften zal ik den HEERE betalen, nu, in de tegenwoordigheid van al Zijn volk.
14Τας ευχας μου θελω αποδωσει εις τον Κυριον, τωρα ενωπιον παντος του λαου αυτου.
15Kostelijk is in de ogen des HEEREN de dood Zijner gunstgenoten.
15Πολυτιμος ενωπιον του Κυριου ο θανατος των οσιων αυτου.
16Och, HEERE! zekerlijk ik ben Uw knecht, ik ben Uw knecht, een zoon Uwer dienstmaagd; Gij hebt mijn banden losgemaakt.
16Ναι, Κυριε διοτι ειμαι δουλος σου· ειμαι δουλος σου, υιος της δουλης σου· συ ελυσας τα δεσμα μου.
17Ik zal U offeren, offerande van dankzegging, en den Naam des HEEREN aanroepen.
17Εις σε θελω θυσιασει θυσιαν αινεσεως και το ονομα του Κυριου θελω επικαλεσθη.
18Mijn geloften zal ik den HEERE betalen, nu, in de tegenwoordigheid van al Zijn volk.
18Τας ευχας μου θελω αποδωσει εις τον Κυριον, τωρα εμπροσθεν παντος του λαου αυτου·
19In de voorhoven van het huis des HEEREN, in het midden van u, o Jeruzalem! Hallelujah!
19εν ταις αυλαις του οικου του Κυριου, εν μεσω σου, Ιερουσαλημ. Αλληλουια.