¹Hallelujah! Looft den HEERE, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.

¹הללויה הודו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃

²Wie zal de mogendheden des HEEREN uitspreken, al Zijn lof verkondigen?

²מי ימלל גבורות יהוה ישמיע כל תהלתו׃

³Welgelukzalig zijn zij, die het recht onderhouden, die te aller tijd gerechtigheid doet.

³אשרי שמרי משפט עשה צדקה בכל עת׃

⁴Gedenk mijner, o HEERE! naar het welbehagen tot Uw volk, bezoek mij met Uw heil;

⁴זכרני יהוה ברצון עמך פקדני בישועתך׃

⁵Opdat ik aanschouwe het goede Uwer uitverkorenen; opdat ik mij verblijde met de blijdschap Uws volks; opdat ik mij beroeme met Uw erfdeel.

⁵לראות בטובת בחיריך לשמח בשמחת גויך להתהלל עם נחלתך׃

⁶Wij hebben gezondigd, mitsgaders onze vaderen, wij hebben verkeerdelijk gedaan; wij hebben goddelooslijk gehandeld.

⁶חטאנו עם אבותינו העוינו הרשענו׃

⁷Onze vaders in Egypte hebben niet gelet op Uw wonderen; zij zijn der menigte Uwer goedertierenheid niet gedachtig geweest; maar zij waren wederspannig aan de zee, bij de Schelfzee.

⁷אבותינו במצרים לא השכילו נפלאותיך לא זכרו את רב חסדיך וימרו על ים בים סוף׃

⁸Doch Hij verloste hen om Zijns Naams wil, opdat Hij Zijn mogendheid bekend maakte.

⁸ויושיעם למען שמו להודיע את גבורתו׃

⁹En Hij schold de Schelfzee, zodat zij verdroogde, en Hij deed hen wandelen door de afgronden, als door een woestijn.

⁹ויגער בים סוף ויחרב ויוליכם בתהמות כמדבר׃

¹⁰En Hij verloste hen uit de hand des haters, en Hij bevrijdde hen van de hand des vijands.

¹⁰ויושיעם מיד שונא ויגאלם מיד אויב׃

¹¹En de wateren overdekten hun wederpartijders; niet een van hen bleef over.

¹¹ויכסו מים צריהם אחד מהם לא נותר׃

¹²Toen geloofden zij aan Zijn woorden; zij zongen Zijn lof.

¹²ויאמינו בדבריו ישירו תהלתו׃

¹³Doch zij vergaten haast Zijn werken, zij verbeidden naar Zijn raad niet.

¹³מהרו שכחו מעשיו לא חכו לעצתו׃

¹⁴Maar zij werden belust met lust in de woestijn, en zij verzochten God in de wildernis.

¹⁴ויתאוו תאוה במדבר וינסו אל בישימון׃

¹⁵Toen gaf Hij hun hun begeerte; maar Hij zond aan hun zielen een magerheid.

¹⁵ויתן להם שאלתם וישלח רזון בנפשם׃

¹⁶En zij benijdden Mozes in het leger, en Aaron, den heilige des HEEREN.

¹⁶ויקנאו למשה במחנה לאהרן קדוש יהוה׃

¹⁷De aarde deed zich open, en verslond Dathan, en overdekte de vergadering van Abiram.

¹⁷תפתח ארץ ותבלע דתן ותכס על עדת אבירם׃

¹⁸En een vuur brandde onder hun vergadering, een vlam stak de goddelozen aan brand.

¹⁸ותבער אש בעדתם להבה תלהט רשעים׃

¹⁹Zij maakten een kalf bij Horeb, en zij bogen zich voor een gegoten beeld.

¹⁹יעשו עגל בחרב וישתחוו למסכה׃

²⁰En zij veranderden hun Eer in de gedaante van een os, die gras eet.

²⁰וימירו את כבודם בתבנית שור אכל עשב׃

²¹Zij vergaten God, hun Heiland, Die grote dingen gedaan had in Egypte;

²¹שכחו אל מושיעם עשה גדלות במצרים׃

²²Wonderdaden in het land van Cham; vreselijke dingen aan de Schelfzee.

²²נפלאות בארץ חם נוראות על ים סוף׃

²³Dies Hij zeide, dat Hij hen verdelgen zou, ten ware Mozes, Zijn uitverkorene, in de scheure voor Zijn aangezicht gestaan had, om Zijn grimmigheid af te keren, dat Hij hen niet verdierf.

²³ויאמר להשמידם לולי משה בחירו עמד בפרץ לפניו להשיב חמתו מהשחית׃

²⁴Zij versmaadden ook het gewenste land; zij geloofden Zijn woord niet.

²⁴וימאסו בארץ חמדה לא האמינו לדברו׃

²⁵Maar zij murmureerden in hun tenten; naar de stem des HEEREN hoorden zij niet.

²⁵וירגנו באהליהם לא שמעו בקול יהוה׃

²⁶Dies hief Hij tegen hen Zijn hand op, zwerende dat Hij hen nedervellen zou in de woestijn;

²⁶וישא ידו להם להפיל אותם במדבר׃

²⁷En dat Hij hun zaad zou nedervellen onder de heidenen, en hen verstrooien zou door de landen.

²⁷ולהפיל זרעם בגוים ולזרותם בארצות׃

²⁸Ook hebben zij zich gekoppeld aan Baal-Peor, en zij hebben de offeranden der doden gegeten.

²⁸ויצמדו לבעל פעור ויאכלו זבחי מתים׃

²⁹En zij hebben den HEERE tot toorn verwekt met hun daden, zodat de plaag een inbreuk onder hen deed.

²⁹ויכעיסו במעלליהם ותפרץ בם מגפה׃

³⁰Toen stond Pinehas op, en hij oefende gericht, en de plaag werd opgehouden.

³⁰ויעמד פינחס ויפלל ותעצר המגפה׃

³¹En het is hem gerekend tot gerechtigheid, van geslacht tot geslacht tot in eeuwigheid.

³¹ותחשב לו לצדקה לדר ודר עד עולם׃

³²Zij maakten Hem ook zeer toornig aan het twistwater, en het ging Mozes kwalijk om hunnentwil.

³²ויקציפו על מי מריבה וירע למשה בעבורם׃

³³Want zij verbitterden zijn geest, zodat hij wat onbedachtelijk voortbracht met zijn lippen.

³³כי המרו את רוחו ויבטא בשפתיו׃

³⁴Zij hebben die volken niet verdelgd, die de HEERE hun gezegd had;

³⁴לא השמידו את העמים אשר אמר יהוה להם׃

³⁵Maar zij vermengden zich met de heidenen, en leerden derzelver werken.

³⁵ויתערבו בגוים וילמדו מעשיהם׃

³⁶En zij dienden hun afgoden, en zij werden hun tot een strik.

³⁶ויעבדו את עצביהם ויהיו להם למוקש׃

³⁷Daarenboven hebben zij hun zonen en hun dochteren den duivelen geofferd.

³⁷ויזבחו את בניהם ואת בנותיהם לשדים׃

³⁸En zij hebben onschuldig bloed vergoten, het bloed hunner zonen en hunner dochteren, die zij den afgoden van Kanaan hebben opgeofferd; zodat het land door deze bloedschulden is ontheiligd geworden.

³⁸וישפכו דם נקי דם בניהם ובנותיהם אשר זבחו לעצבי כנען ותחנף הארץ בדמים׃

³⁹En zij ontreinigden zich door hun werken, en zij hebben gehoereerd door hun daden.

³⁹ויטמאו במעשיהם ויזנו במעלליהם׃

⁴⁰Dies is de toorn des HEEREN ontstoken tegen Zijn volk, en Hij heeft een gruwel gehad aan Zijn erfdeel.

⁴⁰ויחר אף יהוה בעמו ויתעב את נחלתו׃

⁴¹En Hij gaf hen in de hand der heidenen, en hun haters heersten over hen.

⁴¹ויתנם ביד גוים וימשלו בהם שנאיהם׃

⁴²En hun vijanden hebben hen verdrukt, en zij zijn vernederd geworden onder hun hand.

⁴²וילחצום אויביהם ויכנעו תחת ידם׃

⁴³Hij heeft hen menigmaal gered; maar zij verbitterden Hem door hun raad, en werden uitgeteerd door hun ongerechtigheid.

⁴³פעמים רבות יצילם והמה ימרו בעצתם וימכו בעונם׃

⁴⁴Nochtans zag Hij hun benauwdheid aan, als Hij hun geschrei hoorde.

⁴⁴וירא בצר להם בשמעו את רנתם׃

⁴⁵En Hij dacht tot hun beste aan Zijn verbond, en het berouwde Hem naar de veelheid Zijner goedertierenheden.

⁴⁵ויזכר להם בריתו וינחם כרב חסדו׃

⁴⁶Dies gaf Hij hun barmhartigheid voor het aangezicht van allen, die hen gevangen hadden.

⁴⁶ויתן אותם לרחמים לפני כל שוביהם׃

⁴⁷Verlos ons, HEERE, onze God! en verzamel ons uit de heidenen, opdat wij den Naam Uwer heiligheid loven, ons beroemende in Uw lof.

⁴⁷הושיענו יהוה אלהינו וקבצנו מן הגוים להדות לשם קדשך להשתבח בתהלתך׃

⁴⁸Geloofd zij de HEERE, de God Israels, van eeuwigheid en tot in eeuwigheid; en al het volk zegge: Amen, Hallelujah!

⁴⁸ברוך יהוה אלהי ישראל מן העולם ועד העולם ואמר כל העם אמן הללו יה׃