¹Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.

¹הדו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃

²Dat zulks de bevrijden des HEEREN zeggen, die Hij van de hand der wederpartijders bevrijd heeft.

²יאמרו גאולי יהוה אשר גאלם מיד צר׃

³En die Hij uit de landen verzameld heeft, van het oosten en van het westen, van het noorden en van de zee.

³ומארצות קבצם ממזרח וממערב מצפון ומים׃

⁴Die in de woestijn dwaalden, in een weg der wildernis, die geen stad ter woning vonden;

⁴תעו במדבר בישימון דרך עיר מושב לא מצאו׃

⁵Zij waren hongerig, ook dorstig; hun ziel was in hen overstelpt.

⁵רעבים גם צמאים נפשם בהם תתעטף׃

⁶Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, heeft Hij hen gered uit hun angsten;

⁶ויצעקו אל יהוה בצר להם ממצוקותיהם יצילם׃

⁷En Hij leidde hen op een rechten weg, om te gaan tot een stad ter woning.

⁷וידריכם בדרך ישרה ללכת אל עיר מושב׃

⁸Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen.

⁸יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃

⁹Want Hij heeft de dorstige ziel verzadigd, en de hongerige ziel met goed vervuld;

⁹כי השביע נפש שקקה ונפש רעבה מלא טוב׃

¹⁰Die in duisternis en de schaduw des doods zaten, gebonden met verdrukking en ijzer;

¹⁰ישבי חשך וצלמות אסירי עני וברזל׃

¹¹Omdat zij wederspannig waren geweest tegen Gods geboden, en den raad des Allerhoogsten onwaardiglijk verworpen hadden.

¹¹כי המרו אמרי אל ועצת עליון נאצו׃

¹²Waarom Hij hun het hart door zwarigheid vernederd heeft; zij zijn gestruikeld, en er was geen helper.

¹²ויכנע בעמל לבם כשלו ואין עזר׃

¹³Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, verloste Hij hen uit hun angsten.

¹³ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃

¹⁴Hij voerde hen uit de duisternis en de schaduw des doods, en Hij brak hun banden.

¹⁴יוציאם מחשך וצלמות ומוסרותיהם ינתק׃

¹⁵Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen;

¹⁵יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃

¹⁶Want Hij heeft de koperen deuren gebroken, en de ijzeren grendelen in stukken gehouwen.

¹⁶כי שבר דלתות נחשת ובריחי ברזל גדע׃

¹⁷De zotten worden om den weg hunner overtreding, en om hun ongerechtigheden geplaagd;

¹⁷אולים מדרך פשעם ומעונתיהם יתענו׃

¹⁸Hun ziel gruwelde van alle spijze, en zij waren tot aan de poorten des doods gekomen.

¹⁸כל אכל תתעב נפשם ויגיעו עד שערי מות׃

¹⁹Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, verloste Hij hen uit hun angsten.

¹⁹ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃

²⁰Hij zond Zijn woord uit, en heelde hen, en rukte hen uit hun kuilen.

²⁰ישלח דברו וירפאם וימלט משחיתותם׃

²¹Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen.

²¹יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃

²²En dat zij lofofferen offeren, en met gejuich Zijn werken vertellen.

²²ויזבחו זבחי תודה ויספרו מעשיו ברנה׃

²³Die met schepen ter zee afvaren, handel doende op grote wateren;

²³יורדי הים באניות עשי מלאכה במים רבים׃

²⁴Die zien de werken des HEEREN, en Zijn wonderwerken in de diepte.

²⁴המה ראו מעשי יהוה ונפלאותיו במצולה׃

²⁵Als Hij spreekt, zo doet Hij een stormwind opstaan, die haar golven omhoog verheft.

²⁵ויאמר ויעמד רוח סערה ותרומם גליו׃

²⁶Zij rijzen op naar den hemel; zij dalen neder tot in de afgronden; hun ziel versmelt van angst.

²⁶יעלו שמים ירדו תהומות נפשם ברעה תתמוגג׃

²⁷Zij dansen en waggelen als een dronken man, en al hun wijsheid wordt verslonden.

²⁷יחוגו וינועו כשכור וכל חכמתם תתבלע׃

²⁸Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, zo voerde Hij hen uit hun angsten.

²⁸ויצעקו אל יהוה בצר להם וממצוקתיהם יוציאם׃

²⁹Hij doet de storm stilstaan, zodat hun golven stilzwijgen.

²⁹יקם סערה לדממה ויחשו גליהם׃

³⁰Dan zijn zij verblijd, omdat zij gestild zijn, en dat Hij hen tot de haven hunner begeerte geleid heeft.

³⁰וישמחו כי ישתקו וינחם אל מחוז חפצם׃

³¹Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen.

³¹יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃

³²En Hem verhogen in de gemeente des volks, en in het gestoelte der oudsten Hem roemen.

³²וירממוהו בקהל עם ובמושב זקנים יהללוהו׃

³³Hij stelt de rivieren tot een woestijn, en watertochten tot dorstig land.

³³ישם נהרות למדבר ומצאי מים לצמאון׃

³⁴Het vruchtbaar land tot zouten grond, om de boosheid dergenen, die daarin wonen.

³⁴ארץ פרי למלחה מרעת ישבי בה׃

³⁵Hij stelt de woestijn tot een waterpoel, en het dorre land tot watertochten.

³⁵ישם מדבר לאגם מים וארץ ציה למצאי מים׃

³⁶En Hij doet de hongerigen aldaar wonen, en zij stichten een stad ter woning;

³⁶ויושב שם רעבים ויכוננו עיר מושב׃

³⁷En bezaaien akkers, en planten wijngaarden, die inkomende vrucht voortbrengen.

³⁷ויזרעו שדות ויטעו כרמים ויעשו פרי תבואה׃

³⁸En Hij zegent hen, zodat zij zeer vermenigvuldigen, en hun vee vermindert Hij niet.

³⁸ויברכם וירבו מאד ובהמתם לא ימעיט׃

³⁹Daarna verminderen zij, en komen ten onder, door verdrukking, kwaad en droefenis.

³⁹וימעטו וישחו מעצר רעה ויגון׃

⁴⁰Hij stort verachting uit over de prinsen, en doet hen dwalen in het woeste, waar geen weg is.

⁴⁰שפך בוז על נדיבים ויתעם בתהו לא דרך׃

⁴¹Maar Hij brengt den nooddruftige uit de verdrukking in een hoog vertrek, en maakt de huisgezinnen als kudden.

⁴¹וישגב אביון מעוני וישם כצאן משפחות׃

⁴²De oprechten zien het, en zijn verblijd, maar alle ongerechtigheid stopt haar mond.

⁴²יראו ישרים וישמחו וכל עולה קפצה פיה׃

⁴³Wie is wijs? Die neme deze dingen waar; en dat zij verstandelijk letten op de goedertierenheden des HEEREN.

⁴³מי חכם וישמר אלה ויתבוננו חסדי יהוה׃