1O God der wraken! o HEERE, God der wraken! verschijn blinkende.
1אל נקמות יהוה אל נקמות הופיע׃
2Gij, Rechter der aarde! verhef U; breng vergelding weder over de hovaardigen.
2הנשא שפט הארץ השב גמול על גאים׃
3Hoe lang zullen de goddelozen, o HEERE! hoe lang zullen de goddelozen van vreugde opspringen?
3עד מתי רשעים יהוה עד מתי רשעים יעלזו׃
4Uitgieten? hard spreken? alle werkers der ongerechtigheid zich beroemen?
4יביעו ידברו עתק יתאמרו כל פעלי און׃
5O HEERE! zij verbrijzelen Uw volk, en zij verdrukken Uw erfdeel.
5עמך יהוה ידכאו ונחלתך יענו׃
6De weduwe en den vreemdeling doden zij, en zij vermoorden de wezen.
6אלמנה וגר יהרגו ויתומים ירצחו׃
7En zeggen: De HEERE ziet het niet, en de God van Jakob merkt het niet.
7ויאמרו לא יראה יה ולא יבין אלהי יעקב׃
8Aanmerkt, gij onvernuftigen onder het volk! en gij dwazen! wanneer zult gij verstandig worden?
8בינו בערים בעם וכסילים מתי תשכילו׃
9Zou Hij, Die het oor plant, niet horen? zou Hij, Die het oog formeert, niet aanschouwen?
9הנטע אזן הלא ישמע אם יצר עין הלא יביט׃
10Zou Hij, Die de heidenen tuchtigt, niet straffen, Hij, Die den mens wetenschap leert?
10היסר גוים הלא יוכיח המלמד אדם דעת׃
11De HEERE weet de gedachten des mensen, dat zij ijdelheid zijn.
11יהוה ידע מחשבות אדם כי המה הבל׃
12Welgelukzalig is de man, o HEERE! dien Gij tuchtigt, en dien Gij leert uit Uw wet,
12אשרי הגבר אשר תיסרנו יה ומתורתך תלמדנו׃
13Om hem rust te geven van de kwade dagen; totdat de kuil voor den goddeloze gegraven wordt.
13להשקיט לו מימי רע עד יכרה לרשע שחת׃
14Want de HEERE zal Zijn volk niet begeven, en Hij zal Zijn erve niet verlaten.
14כי לא יטש יהוה עמו ונחלתו לא יעזב׃
15Want het oordeel zal wederkeren tot de gerechtigheid; en alle oprechten van hart zullen hetzelve navolgen.
15כי עד צדק ישוב משפט ואחריו כל ישרי לב׃
16Wie zal voor mij staan tegen de boosdoeners? Wie zal zich voor mij stellen tegen de werkers der ongerechtigheid?
16מי יקום לי עם מרעים מי יתיצב לי עם פעלי און׃
17Ten ware dat de HEERE mij een Hulp geweest ware, mijn ziel had bijna in de stilte gewoond.
17לולי יהוה עזרתה לי כמעט שכנה דומה נפשי׃
18Als ik zeide: Mijn voet wankelt; Uw goedertierenheid, o HEERE! ondersteunde mij.
18אם אמרתי מטה רגלי חסדך יהוה יסעדני׃
19Als mijn gedachten binnen in mij vermenigvuldigd werden, hebben Uw vertroostingen mijn ziel verkwikt.
19ברב שרעפי בקרבי תנחומיך ישעשעו נפשי׃
20Zou zich de stoel der schadelijkheden met U vergezelschappen, die moeite verdicht bij inzetting?
20היחברך כסא הוות יצר עמל עלי חק׃
21Zij rotten zich samen tegen de ziel des rechtvaardigen, en zij verdoemen onschuldig bloed.
21יגודו על נפש צדיק ודם נקי ירשיעו׃
22Doch de HEERE is mij geweest tot een Hoog Vertrek, en mijn God tot een Steenrots mijner toevlucht.
22ויהי יהוה לי למשגב ואלהי לצור מחסי׃
23En Hij zal hun ongerechtigheid op hen doen wederkeren, en Hij zal hen in hun boosheid verdelgen; de HEERE, onze God, zal hen verdelgen.
23וישב עליהם את אונם וברעתם יצמיתם יצמיתם יהוה אלהינו׃