¹Een psalm van Asaf. Immers is God Israel goed, dengenen, die rein van harte zijn.

¹(아삽의 시) 하나님이 참으로 이스라엘 중 마음이 정결한 자에게 선을 행하시나

²Maar mij aangaande, mijn voeten waren bijna uitgeweken; mijn treden waren bijkans uitgeschoten.

²나는 거의 실족할 뻔 하였고 내 걸음이 미끄러질 뻔 하였으니

³Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddelozen vrede.

³이는 내가 악인의 형통함을 보고 오만한 자를 질시하였음이로다

⁴Want er zijn geen banden tot hun dood toe, en hun kracht is fris.

⁴저희는 죽는 때에도 고통이 없고 그 힘이 건강하며

⁵Zij zijn niet in de moeite als andere mensen, en worden met andere mensen niet geplaagd.

⁵타인과 같은 고난이 없고 타인과 같은 재앙도 없나니

⁶Daarom omringt hen de hovaardij als een keten; het geweld bedekt hen als een gewaad.

⁶그러므로 교만이 저희 목걸이요 강포가 저희의 입는 옷이며

⁷Hun ogen puilen uit van vet; zij gaan de inbeeldingen des harten te boven.

⁷살찜으로 저희 눈이 솟아나며 저희 소득은 마음의 소원보다 지나며

⁸Zij mergelen de lieden uit, en spreken boselijk van verdrukking; zij spreken uit de hoogte.

⁸저희는 능욕하며 악하게 압제하여 말하며 거만히 말하며

⁹Zij zetten hun mond tegen den hemel, en hun tong wandelt op de aarde.

⁹저희 입은 하늘에 두고 저희 혀는 땅에 두루 다니도다

¹⁰Daarom keert zich Zijn volk hiertoe, als hun wateren eens vollen bekers worden uitgedrukt,

¹⁰그러므로 그 백성이 이리로 돌아와서 잔에 가득한 물을 다 마시며

¹¹Dat zij zeggen: Hoe zou het God weten, en zou er wetenschap zijn bij den Allerhoogste?

¹¹말하기를 하나님이 어찌 알랴 지극히 높은 자에게 지식이 있으랴 하도다

¹²Ziet, dezen zijn goddeloos; nochtans hebben zij rust in de wereld; zij vermenigvuldigen het vermogen.

¹²볼지어다 ! 이들은 악인이라 항상 평안하고 재물은 더 하도다

¹³Immers heb ik tevergeefs mijn hart gezuiverd, en mijn handen in onschuld gewassen.

¹³내가 내 마음을 정히 하며 내 손을 씻어 무죄하다 한 것이 실로 헛되도다

¹⁴Dewijl ik den gansen dag geplaagd ben, en mijn straffing is er alle morgens.

¹⁴나는 종일 재앙을 당하며 아침마다 징책을 보았도다

¹⁵Indien ik zou zeggen: Ik zal ook alzo spreken; ziet, zo zou ik trouweloos zijn aan het geslacht Uwer kinderen.

¹⁵내가 만일 스스로 이르기를 내가 이렇게 말하리라 하였더면 주의 아들들의 시대를 대하여 궤휼을 행하였으리이다

¹⁶Nochtans heb ik gedacht om dit te mogen verstaan; maar het was moeite in mijn ogen;

¹⁶내가 어찌면 이를 알까 하여 생각한즉 내게 심히 곤란하더니

¹⁷Totdat ik in Gods heiligdommen inging, en op hun einde merkte.

¹⁷하나님의 성소에 들어갈 때에야 저희 결국을 내가 깨달았나이다

¹⁸Immers zet Gij hen op gladde plaatsen; Gij doet hen vallen in verwoestingen.

¹⁸주께서 참으로 저희를 미끄러운 곳에 두시며 파멸에 던지시니

¹⁹Hoe worden zij als in een ogenblik tot verwoesting, nemen een einde, worden te niet van verschrikkingen!

¹⁹저희가 어찌 그리 졸지에 황폐되었는가 놀람으로 전멸하였나이다

²⁰Als een droom na het ontwaken! Als Gij opwaakt, o Heere, dan zult Gij hun beeld verachten.

²⁰주여, 사람이 깬 후에는 꿈을 무시함같이 주께서 깨신 후에 저희 형상을 멸시하시리이다

²¹Als mijn hart opgezwollen was, en ik in mijn nieren geprikkeld werd,

²¹내 마음이 산란하며 내 심장이 찔렸나이다

²²Toen was ik onvernuftig, en wist niets; ik was een groot beest bij U.

²²내가 이같이 우매 무지하니 주의 앞에 짐승이오나

²³Ik zal dan geduriglijk bij U zijn; Gij hebt mijn rechterhand gevat;

²³내가 항상 주와 함께하니 주께서 내 오른손을 붙드셨나이다

²⁴Gij zult mij leiden door Uw raad; en daarna zult Gij mij in heerlijkheid opnemen.

²⁴주의 교훈으로 나를 인도하시고 후에는 영광으로 나를 영접하시리니

²⁵Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!

²⁵하늘에서는 주 외에 누가 내게 있리요 땅에서는 주 밖에 나의 사모할 자 없나이다

²⁶Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.

²⁶내 육체와 마음은 쇠잔하나 하나님은 내 마음의 반석이시요 영원한 분깃이시라

²⁷Want ziet, die verre van U zijn, zullen vergaan; Gij roeit uit, al wie van U afhoereert.

²⁷대저 주를 멀리하는 자는 망하리니 음녀 같이 주를 떠난 자를 주께서 다 멸하셨나이다

²⁸Maar mij aangaande, het is mij goed nabij God te wezen; ik zet mijn betrouwen op den Heere HEERE, om al Uw werken te vertellen.

²⁸하나님께 가까이 함이 내게 복이라 내가 주 여호와를 나의 피난처로 삼아 주의 모든 행사를 전파하리이다