¹En het geschiedde daarna, dat Absalom zich liet bereiden wagenen en paarden, en vijftig mannen, lopende voor zijn aangezicht henen.

¹Huan, hichi ahi a, huaite khit in Absalom in kangtalai leh sakolte leh mi sawmnga a ma a tai ding in a bawl a.

²Ook maakte zich Absalom des morgens vroeg op, en stond aan de zijde van den weg der poort. En het geschiedde, dat Absalom allen man, die een geschil had, om tot den koning ten gerichte te komen, tot zich riep, en zeide: Uit welke stad zijt gij? Als hij dan zeide: Uw knecht is uit een der stammen Israels;

²Huan, Absalom zingkhang in a thou a, kulh kongkhak lampi ah a na ding a; huan, kumpipa kiang a thu khawk gen ding peuhmah Absalom in a na sam a, Kuakhua na hia? a na chi zel a. Huan, na sikha Israel namte lak a nam khat ka hi, a chi zel uh.

³Zo zeide Absalom tot hem: Zie, uw zaken zijn goed en recht; maar gij hebt geen verhoorder van des konings wege.

³Huan, Absalom in, I aw, na thu a hoih in a dik a; himahleh ngaihtuah mi ding kumpipa'n kuamah a sepkei, a na chi zel hi.

⁴Voorts zeide Absalom: Och, dat men mij ten rechter stelde in het land! Dat alle man tot mij kwame, die een geschil of rechtzaak heeft, dat ik hem recht sprake.

⁴Huan, Absalom mah in, Michih thukhawk gen ding nei hiam, nget ding nei hiam peuhmah ka kiang a a hongpaina ding un, kei hiai vaihawmpa in hon bawl leh chi na tel ing e aw! Huchi in dik tattak in vai hawm sek ding, bang leng a na chi zel a.

⁵Het geschiedde ook, als iemand naderde, om zich voor hem te buigen, zo reikte hij zijn hand uit, en greep hem, en kuste hem.

⁵Hichi bang in leng a chi, kuapeuh amah chibai ding a zuan tou peuhmah a na sawk a, a len a, a na tawp sek hi.

⁶En naar die wijze deed Absalom aan gans Israel, die tot den koning ten gerichte kwamen. Alzo stal Absalom het hart der mannen van Israel.

⁶Huchi in Israel mi kumpipa kiang a thugen ding a hong kuan peuhmahte Absalom in huchi bang in a na hilh zel hi. Huchi in Absalom in Israel mite lungtang a hip sak.

⁷Ten einde nu van veertig jaren is het geschied, dat Absalom tot den koning zeide: Laat mij toch heengaan, en mijn gelofte, die ik den HEERE beloofd heb, te Hebron betalen.

⁷Huan, hichi ahi a, kum li a hong bei in Absalom in kumpipa kiang ah, Hebron khua a TOUPA kiang a ka thuchiam tangtun ding in hon hohsak in.

⁸Want uw knecht heeft een gelofte beloofd, als ik te Gesur in Syrie woonde, zeggende: Indien de HEERE mij zekerlijk weder te Jeruzalem zal brengen, zo zal ik den HEERE dienen.

⁸Na sikha in Suria gam a Gesur a ka omlai in, Jerusalem a honpi nawn peuhmah leh TOUPA na ka sem ding, chi in thu ka nachiam khin a, a chi a.

⁹Toen zeide de koning tot hem: Ga in vrede. Alzo maakte hij zich op, en ging naar Hebron.

⁹Huan, kumpipa'n a kiang ah, Khamuang tak innkuan in, a chi a. Huchi in a thou a, Hebron ah a hohta hi.

¹⁰Absalom nu had verspieders uitgezonden in alle stammen van Israel, om te zeggen: Als gij het geluid der bazuin zult horen, zo zult gij zeggen: Absalom is koning te Hebron.

¹⁰Himahleh Absalom in, Pengkul ging na zak peuhmah chiang un, Absalom Hebron ah kumpipa ahi chi un, chi in Israel nam tengteng kiang ah mi a sim sawl khin a.

¹¹En er gingen met Absalom van Jeruzalem tweehonderd mannen, genodigd zijnde, doch gaande in hun eenvoudigheid, want zij wisten van geen zaak.

¹¹Huan, Absalom kiang ah a mi sap, mi zanih Jerusalem a kipan a hoh tei ua, lungsim hoihtak pu in a hoh ua, bangmah a theikei uh.

¹²Absalom zond ook om Achitofel, den Giloniet, Davids raad, uit zijn stad, uit Gilo te halen, als hij offeranden offerde. En de verbintenis werd sterk, en het volk kwam toe en vermeerderde bij Absalom.

¹²Huan, Absalom in kithoihnate a latlai in, Gilon mi Ahithophel, David vaihawmpih, a khua Gilo a kipan a thukhak a. A thu sawm uh a thupi mahmah a; Absalom lam ah lah mipite a pung hulhul mai ngal ua.

¹³Toen kwam er een boodschapper tot David, zeggende: Het hart van een iegelijk in Israel volgt Absalom na.

¹³Huan, David kiang ah, Israel mite lungsim Absalom lam ah a awn mahmah, chi in mi a hong a.

¹⁴Zo zeide David tot al zijn knechten, die met hem te Jeruzalem waren: Maakt u op, en laat ons vlieden, want er zou voor ons geen ontkomen zijn voor Absaloms aangezicht; haast u, om weg te gaan, opdat hij niet misschien haaste, en ons achterhale, en een kwaad over ons drijve, en deze stad sla met de scherpte des zwaards.

¹⁴Huan, David in Jerusalem a mi tengteng kiang ah, Thou unla i tai khe ding uh, kuamah lah Absalom a kipan i suakta thei sin ngalkei ua: pawtkhe meng un, huchilou in zaw a hon phapeh mai ding, i tunguah thil hoihlou tak a hontun ding a, namsau in khua a hong sual kha ding, a chi a.

¹⁵Toen zeiden de knechten des konings tot den koning: Naar alles, wat mijn heer de koning verkiezen zal, ziet, hier zijn uw knechten.

¹⁵Huan, kumpipa mite'n kumpipa kiang ah, Ngai in, na sikhate ka pu uh, ka kumpipa un a seh peuhmah hih ding in mansa in ka om gige uh, a chi ua.

¹⁶En de koning ging uit met zijn ganse huis te voet; doch de koning liet tien bijwijven, om het huis te bewaren.

¹⁶Huan, kumpipa a pawt a, a inkote tengteng in a zui ua. Huan, kumpipa'n in ngak ding in numei sawm, meite lawi a koih.

¹⁷Als nu de koning met al het volk te voet was uitgegaan, zo bleven zij staan in een verre plaats.

¹⁷Huan, kumpipa a pawt a, mipi tengteng in a zui ua; huan, Beth-merhak ah a khawl tadih ua,

¹⁸En al zijn knechten gingen aan zijn zijde heen, ook al de Krethi en al de Plethi, en al de Gethieten, zeshonderd man, die van Gath te voet gekomen waren, gingen voor des konings aangezicht heen.

¹⁸Huan, a mi tengteng in a kheng ua; huan, Kerit mi tengteng, Pelet mi tengteng, Git mi tengteng, mi zaguk Gath a kipan a amah hon zuite'n kumpipa a bel zel uhi.

¹⁹Zo zeide de koning tot Ithai, den Gethiet: Waarom zoudt gij ook met ons gaan? Keer weder, en blijf bij den koning; want gij zijt vreemd, en ook zult gij weder vertrekken naar uw plaats.

¹⁹Huchi in, kumpipa'n Git mi Itai kiang ah, Bangchidan ahiai ah nang na hong tei a? kik nawn inla, kumpipa kiang ah om in; nang zaw mikhual gam dang leng na hi ngal a, nang mah mun lam ah kik nawn mai in.

²⁰Gisteren zijt gij gekomen, en heden zou ik u met ons omvoeren om te gaan? Zo ik toch gaan moet, waarheen ik gaan kan, keer weder; en breng uw broederen wederom; weldadigheid en trouw zij met u.

²⁰Zan zek a hong na hi a, tuni a ka kiang ua a suk a tou a hon zui sam ding in ka hon chi ding maw? ka pai theih theihna a pai ding ka hi, nang zaw kik nawn inla, na unaute tengteng pikik nawn in; hehpihna leh thutak na kiang ah om hen, a chi a.

²¹Maar Ithai antwoordde den koning, en zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft, en mijn heer de koning leeft, in de plaats, waar mijn heer de koning zal zijn, hetzij ten dode, hetzij ten leven, daar zal uw knecht voorzeker ook zijn!

²¹Huan, Itai in kumpipa kiang ah, TOUPA hinna leh kumpipa, ka pu hinna lou in ka chi hi, kumpipa, ka pu na omnana ah, sih leh sih ahi ding a, dam leh dam ahi ding a, na sikha a om tei zel ding, a chi a.

²²Toen zeide David tot Ithai: Zo kom, en ga over. Alzo ging Ithai, de Gethiet, over, en al zijn mannen, en al de kinderen die met hem waren.

²²Huan, David in Itai kiang ah, Pai unla, pai zel ua leh, a chi a. Huchi in Git mi Itai a mite tengteng leh a tu a tate tengteng utoh a pai uh.

²³En het ganse land weende met luider stem, als al het volk overging; ook ging de koning over de beek Kidron, en al het volk ging over, recht naar den weg der woestijn.

²³Huan, ngaihtak in a gam a kah in a kapta a, mipite a paivek ua; gamdai lampi lam zuan in kumpipa'n leng Kidron lui a kan a, huan, mipi tengteng in leng a kan uh.

²⁴En ziet, Zadok was ook daar, en al de Levieten met hem, dragende de ark des verbonds van God, en zij zetten de ark Gods neder; en Abjathar klom op, totdat al het volk uit de stad geeindigd had over te gaan.

²⁴Huan, Zadok te Pathian thukhunna bawm zawng in Levite tengteng toh a kiang ah a pai ua; Pathian bawm a nga ua, mipi in khua a pawt khiaksan vek tan in Abiathar a hoh tou a.

²⁵Toen zeide de koning tot Zadok: Breng de ark Gods weder in de stad; indien ik genade zal vinden in des HEEREN ogen, zo zal Hij mij wederhalen, en zal ze mij laten zien, mitsgaders Zijn woning.

²⁵Huan, kumpipa'n Zadok kiang ah, Pathian bawm pen khopi sung ah zawnglut nawn un: TOUPA mittung a ka om leh honpi kik nawn ding a, Pathian bawm leh a omna a honmu sak nawn ding;

²⁶Maar indien Hij alzo zal zeggen: Ik heb geen lust tot u; zie, hier ben ik, Hij doe mij, zo als het in Zijn ogen goed is.

²⁶Himahleh, Nang ah kipahna mahmah kaneikei, a chih leh, ngai in, hichi mai ka hi a, hoih a sak bangbang in ka tungah hih mai heh, a chi a.

²⁷Voorts zeide de koning tot den priester Zadok: Zijt gij niet een ziener? Keer weder in de stad met vrede; ook ulieder beide zonen, Ahimaaz, uw zoon, en Jonathan, Abjathars zoon, met u.

²⁷Kumpipa'n siampu Zadok kiang ah, Mutheipa na hi ka hia? na tapate nih na tapa Ahimaaz leh Abiathar tapa Jonathan toh lungmuangtak in khopi ah pai nawn un.

²⁸Zie, ik zal vertoeven in de vlakke velden der woestijn, totdat er een woord van ulieden kome, dat men mij aanzegge.

²⁸Ngai in, kei zaw tanchin hongtheih sak ma siah uh gamdai a luikannate ah ka na om ding, a chi a.

²⁹Alzo bracht Zadok, en Abjathar, de ark Gods weder te Jeruzalem, en zij bleven aldaar.

²⁹Huchi in Zadok leh Abiathar in Pathian bawm Jerusalem ah a paipih nawn ua; huan, huai ah a omta uh.

³⁰En David ging op door den opgang der olijven, opgaande en wenende, en het hoofd was hem bewonden; en hij zelf ging barrevoets; ook had al het volk, dat met hem was, een iegelijk zijn hoofd bedekt, en zij gingen op, opgaande en wenende.

³⁰Huchi in David Oliv tang paitouhna ah a kahtou a, pai touh kawm in a kap kawmkawm a; a lu a khuh a, khe vuak in a pai a; huan, a kiang a mi om tengteng in a lu uh a khuh chiat ua, kap kawmkawm in a paitou uh.

³¹Toen gaf men David te kennen, zeggende: Achitofel is onder degenen, die zich met Absalom hebben verbonden. Dies zeide David: O, HEERE! maak toch Achitofels raad tot zotheid.

³¹Huan, kua hiam khat in David bel, Ahithophel Absalom lam a pang in thusawmmite lak ah a pang tei, chi in a hilh a. Huan, David in, TOUPA aw, Ahithophel lemtheih haina suaksak ding in ka hon ngen hi, a chi a.

³²En het geschiedde, als David tot op de hoogte kwam, dat hij aldaar God aanbad; ziet, toen ontmoette hem Husai, de Archiet, hebbende zijn rok gescheurd, en aarde op zijn hoofd.

³²Huan, hichi ahi a, David Pathian biakna tangvum a kahkhiak touh leh ngai in, Ark mi Husai a puannak bohkek silh a, lu a lei kai niaunuau in amah dawn ding in a hongpai a.

³³En David zeide tot hem: Zo gij met mij voortgaat, zo zult gij mij tot een last zijn;

³³Huan, David in a kiang ah, Ka kiang a na hong tei le zaw kei a ding in puakgik na hi mai ding;

³⁴Maar zo gij weder in de stad gaat, en tot Absalom zegt: Uw knecht, ik zal des konings zijn; ik ben wel uws vaders knecht van te voren geweest, maar nu zal ik uw knecht zijn; zo zoudt gij mij den raad van Achitofel te niet maken.

³⁴Ahihhang in khopi lam a na kik a, Absalom kiang a, Toupa aw, na sikha in ka om ding, tuma lam a na pa sikha a ka om bang in tu in na sikha in ka om leuleu ding, na va chih lebel Ahithophel lemtheih hon dalsakpa na hi zaw ding.

³⁵En zijn niet Zadok en Abjathar, de priesters, aldaar met u? Zo zal het geschieden, dat gij alle ding, dat gij uit des konings huis zult horen, den priesteren, Zadok en Abjathar, zult te kennen geven.

³⁵Huailai ah na kiang ah siampu Zadok leh Abiathar leng a om tei uh ahi kei maw? huchi in hichi ahi ding a, kumpipa in a thu pawt na zak peuhmah siampu Zadok leh Abiathar na hilh zel ding.

³⁶Ziet, hun beide zonen zijn aldaar bij hen, Ahimaaz, Zadoks, en Jonathan, Abjathars zoon; zo zult gijlieden door hun hand tot mij zenden alle ding, dat gij zult horen.

³⁶Ngai in, a tapate uh nih Zadok tapa Ahimaaz leh Abiathar tapa Jonathan leng a kaing uah a om uhi; huan, na thil zak peuhmahte hon theisak ding in amau na hon sawl zel ding, a chi a.Huchi in David lawm Husai bel khopi ah a lut a; huan, Absalom bel Jerusalem ah a lutta hi.

³⁷Alzo kwam Husai, Davids vriend, in de stad; en Absalom kwam te Jeruzalem.

³⁷Huchi in David lawm Husai bel khopi ah a lut a; huan, Absalom bel Jerusalem ah a lutta hi.