1Als nu David een weinig van de hoogte was voortgegaan, ziet, toen ontmoette hem Ziba, Mefiboseths jongen, met een paar gezadelde ezelen, en daarop tweehonderd broden, met honderd stukken rozijnen, en honderd stukken zomervruchten, en een lederen zak wijns.
1Huan, David in tangvum kah khiakna a khen zek nung in, ngai in, Mephiboseth sikha Ziba in a na dawn a, sabengtung nih a van a, tanghou beu zanih leh grep phoukeu bawk za leh nipi thei za leh uain thawl khat a posak a.
2En de koning zeide tot Ziba: Wat zult gij daarmede? En Ziba zeide: De ezels zijn voor het huis des konings, om op te rijden en het brood en de zomervruchten, om te eten voor de jongens; en de wijn, opdat de moeden in de woestijn drinken.
2Huan, kumpipa'n Ziba kiang ah, Hiaite bangchidan ahia? a chi a. Huan, Ziba in, Sabengtungte kumpipa inkuanpihte tuanna ding ahi dia; huan, tanghou leh nipi theite tangvalte nek ding ahi dia, huan, uain bel gamdai a bah peuhmahte dawn ding ahi ding, a chi a.
3Toen zeide de koning: Waar is dan de zoon uws heren? En Ziba zeide tot den koning: Zie, hij blijft te Jeruzalem, want hij zeide: Heden zal mij het huis Israels mijns vaders koninkrijk wedergeven.
3Huan, kumpipa'n, Ahihleh na pu tapa koi ah? A chi a. Huan, Ziba in kumpipa kiang ah, Ngai in, Jerusalem ah a om: Tuni in Israelte'n ka pa gam a hon pe nawn sin uh, a chi a.
4Zo zeide de koning tot Ziba: Zie, het zal het uwe zijn alles wat Mefiboseth heeft. En Ziba zeide: Ik buig mij neder, laat mij genade vinden in uw ogen, mijn heer koning!
4Huan, kumpipa'n Ziba kiang ah, Ngai in, Mephiboseth thil neih tengteng nang a vek ahita, a chi a. Huan, Ziba in, Chibai ka hon buk petmah ahi; toupa ka pu aw, na mittun zel ka tum ding, a chi a.
5Als nu de koning David tot aan Bahurim kwam, ziet, toen kwam van daar een man uit, van het geslacht van het huis van Saul, wiens naam was Simei, de zoon van Gera; hij ging steeds voort, en vloekte.
5Huan, kumpipa David Bahurim a tun in ngai in, Saula inkote lak a mi Ger tapa a min Simei a hong pawt khia a; hamselou kawmkawm in a hongpaitou a.
6En hij wierp David met stenen, mitsgaders alle knechten van den koning David, hoewel al het volk en al de helden aan zijn rechter- en aan zijn linkerhand waren.
6David suang in a deng a, kumpipa David sikhate tengteng leng: huan, mipi tengteng leh sepaih hangsan tengteng a taklam ah leh a veilam ah a om uh.
7Aldus nu zeide Simei in zijn vloeken: Ga uit, ga uit, gij, man des bloeds, en gij, Belials man!
7Huan, Simei in a hamsiat sung in hichi in a chi a, Pai mang vengveng in, pai mang vengveng in, nang sisansuah hat leh Belial mipa:
8De HEERE heeft op u doen wederkomen al het bloed van Sauls huis, in wiens plaats gij geregeerd hebt; nu heeft de HEERE het koninkrijk gegeven in de hand van Absalom, uw zoon; zie nu, gij zijt in uw ongeluk, omdat gij een man des bloeds zijt.
8A vaihawm sik na hawmzohsa Saula inkote sisan TOUPA'N na tungah a hon kik sak nawnta a; huan, TOUPA'N gam na tapa Absalom a na pekhinta; huan, ngai in, sisan suah hatmi na hih ziak in nangmah siatna na kibawl ahi, a chi a.
9Toen zeide Abisai, de zoon van Zeruja, tot den koning: Waarom zou deze dode hond mijn heer den koning vloeken? Laat mij toch overgaan en zijn kop wegnemen.
9Huchi in Zerui tapa Abisai in kumpipa kiang ah, Bangdia hiai ui sisa in toupa ka pu hamsiat mawkmawk ahia? a lu ka tansak mai deh? A chi a.
10Maar de koning zeide: Wat heb ik met u te doen, gij zonen van Zeruja? Ja, laat hem vloeken; want de HEERE toch heeft tot hem gezegd: Vloek David; wie zou dan zeggen: Waarom hebt gij alzo gedaan?
10Huan, kumpipa'n, Nou Zerui tapate aw, noute honna theih sak ding bang a om a? TOUPA'N a kiang a, David hamsiat in, a chih ngal leh a hamsiat ahi mai ke, Bangdia huchibang a hih? kuan a chi mahmah dia? A chi a.
11Voorts zeide David tot Abisai en tot al zijn knechten: Ziet, mijn zoon, die van mijn lijf is voortgekomen, zoekt mijn ziel; hoeveel te meer dan nu deze zoon van Jemini? Laat hem geworden, dat hij vloeke, want de HEERE heeft het hem gezegd.
11Huan, David in Abisai leh a sikhate tengteng kiang ah, Ngai un, ka tapa, ka gil a gah mahmah in hon thah a tum a: hiai Benjamin mi in nak tup sem nan chia! Bangmah chihkei unla, hamsia a hihleh loh hen; TOUPA hihsak ahi ngal a.
12Misschien zal de HEERE mijn ellende aanzien; en de HEERE zal mij goed vergelden voor zijn vloek, te dezen dage.
12TOUPA'N ka haksatna a hon mu ding a, TOUPA'N tuni a hon hamsiat a hoih lam in a hon thuk nawn kha maithei hi, a chi a.
13Alzo ging David met zijn lieden op den weg; en Simei ging al voort langs de zijde des bergs tegen hem over, en vloekte, en wierp met stenen van tegenover hem, en stoof met stof.
13Huchi in David leh a mite lampi ah a pai zel ua: huan, Simei bel a gal tang pang uah a pai zel a, a paikawm in a hamsiat zel a, suang khawng in a deng a, leivui bang in a theh a. Huan, kumpipa leh a kiang a mi om tengteng Aiphim a tung ua;
14En de koning kwam in, en al het volk, dat met hem was, moede zijnde; en hij verkwikte zich aldaar.
14Huchi in huailai ah a khawl tawldam uhi.
15Absalom nu en al het volk, de mannen van Israel, kwamen te Jeruzalem, en Achitofel met hem.
15Huan, Absalom leh mipi tengteng, Israel mite Jerusalem ah a hoh ua, huan, a kiang ah Ahithophel leng a tel a.
16En het geschiedde, als Husai, de Archiet, Davids vriend, tot Absalom kwam, dat Husai tot Absalom zeide: De koning leve, de koning leve!
16Huan, hichi ahi a, Ark mi Husai, David lawm in Absalom kiang a tun in Husai in Absalom kiang ah, Pathian in kumpipa humbit hen, Pathian in kumpipa humbit hen, a chi a.
17Maar Absalom zeide tot Husai: Is dit uw weldadigheid aan uw vriend? Waarom zijt gij niet met uw vriend getogen?
17Huan, Absalom in Husai kiang ah, Hichibang ahi maw na lawm na hehpihna dan? Bangdia na lawm kiang a hohlou? A chi a.
18En Husai zeide tot Absalom: Neen, maar welken de HEERE verkiest, en al dit volk, en alle mannen van Israel, diens zal ik zijn, en bij hem zal ik blijven.
18Huan, Husai in Absalom kiang ah, Ka hohkei ding; TOUPA leh hiai mipite leh Israel mi tengteng in a telpa uh thuthu in ka om ding a, a kiang ah ka om zo ding.
19En ten andere, wien zou ik dienen? Zou het niet zijn voor het aangezicht zijns zoons? Gelijk als ik voor het aangezicht uws vaders gediend heb, alzo zal ik voor uw aangezicht zijn.
19Huan, kua na ka sem dia? A tapa ma ah na ka sem ding ahikei maw? na pa ma a ka sep bang in nangmah a ka sem ding, a chi a.
20Toen zeide Absalom tot Achitofel: Geeft onder ulieden raad, wat zullen wij doen?
20Huchi in Absalom in Ahitophel kiang ah, Bang chin i hih de aw, na ngaihdan gen dih ve, a chi a.
21En Achitofel zeide tot Absalom: Ga in tot de bijwijven uws vaders, die hij gelaten heeft om het huis te bewaren; zo zal gans Israel horen, dat gij bij uw vader stinkende zijt geworden, en de handen van allen, die met u zijn, zullen gesterkt worden.
21Huan, Ahithophel in Absalom kiang ah, Na pa mei, in ngak a akoihte kiang ah valut in; huan, Israel mi tengteng in na pan nang hoh mudah chih a na za ding ua; huchi in nanglam a pangte tengteng khut a hat ding, a chi a.
22Zo spanden zij Absalom een tent op het dak; en Absalom ging in tot de bijwijven zijns vaders, voor de ogen van het ganse Israel.
22Huchi in Absalom a ding in in tungah puan in a kai ua; huchi in Israel mi tengteng mitmuh in pa meite kiang ah a lut a.Huailai a a lemtheih, Ahithophel lemtheihte, mi Pathian thu zong bang ahi a; huchi mahbang in Ahithophel in David leh Absalom a lemtheih pih tengteng ngaih ahi hi.
23En in die dagen was Achitofels raad, dien hij raadde, als of men naar Gods woord gevraagd had; alzo was alle raad van Achitofel, zo bij David als bij Absalom.
23Huailai a a lemtheih, Ahithophel lemtheihte, mi Pathian thu zong bang ahi a; huchi mahbang in Ahithophel in David leh Absalom a lemtheih pih tengteng ngaih ahi hi.