1Mijn zoon! merk op mijn wijsheid, neig uw oor tot mijn verstand;
1
ای فرزند من، به حکمت من توجّه داشته باش و پند و نصیحت مرا گوش کن.
2Opdat gij alle bedachtzaamheid behoudt, en uw lippen wetenschap bewaren.
2
آنگاه خواهی دانست که چگونه درست رفتار کنی و سخنان تو نشان خواهند داد که عاقل و دانا هستی.
3Want de lippen der vreemde vrouw druppen honigzeem, en haar gehemelte is gladder dan olie.
3
لبهای زن زناکار شاید از عسل شیرینتر و بوسههایش از روغن زیتون ملایمتر باشد.
4Maar het laatste van haar is bitter als alsem, scherp als een tweesnijdend zwaard.
4
امّا در پایان کار غیراز تلخی و درد و رنج چیزی برایت باقی نمیگذارد.
5Haar voeten dalen naar den dood, haar treden houden de hel vast.
5
چنین زنی، انسان را به طرف مرگ میکشاند و به انتهای دنیای مردگان میاندازد.
6Opdat gij het pad des levens niet zoudt wegen, zijn haar gangen ongestadig, dat gij het niet merkt.
6
هرگز در راه راست قدم نمیگذارد، بلکه آواره و سرگردان است و خودش این را نمیداند.
7Nu dan, gij kinderen! hoort naar mij, en wijkt niet van de redenen mijns monds.
7
پس ای پسران من، به من گوش کنید و آنچه را که میگویم هرگز فراموش نکنید.
8Maak uw weg verre van haar, en nader niet tot de deur van haar huis;
8
از این قبیل زنان دوری کنید و حتّی نزدیک خانهٔ آنها هم نروید.
9Opdat gij anderen uw eer niet geeft, en uw jaren den wrede;
9
مبادا عزّت و احترام خود را از دست داده و در جوانی به دست ظالمان هلاک شوید.
10Opdat de vreemden zich niet verzadigen van uw vermogen, en al uw smartelijke arbeid niet kome in het huis des onbekenden;
10
مبادا اموال شما نصیب بیگانگان شده و نتیجهٔ یک عمر زحمتتان به هدر رود،
11En gij in uw laatste brult, als uw vlees, en uw lijf verteerd is;
11
گوشت و استخوانهایتان فاسد شوند و در آخر عمر برای خودتان ماتم بگیرید،
12En zegt: Hoe heb ik de tucht gehaat, en mijn hart de bestraffing versmaad!
12
و به خود بگویید که چرا به پند و نصیحت دیگران گوش ندادم و نخواستم عبرت بگیرم،
13En heb niet gehoord naar de stem mijner onderwijzers, noch mijn oren geneigd tot mijn leraars!
13
به سخنان معلّمان خود گوش ندادم و به آنها توجّه نکردم.
14Ik ben bijna in alle kwaad geweest, in het midden der gemeente en der vergadering!
14
ناگهان متوجّه شدم که در پیش چشمان مردم رسوا شدهام.
15Drink water uit uw bak, en vloeden uit het midden van uw bornput;
15
به زن خود وفادار باش و فقط او را دوست بدار.
16Laat uw fonteinen zich buiten verspreiden, en de waterbeken op de straten;
16
تا به تو وفادار بماند و به دنبال مردهای دیگر نرود.
17Laat ze de uwe alleen zijn, en van geen vreemde met u.
17
او فقط مال توست و نباید با مردهای دیگر رابطه داشته باشد.
18Uw springader zij gezegend; en verblijd u vanwege de huisvrouw uwer jeugd;
18
بنابراین، از زن خود که در جوانی با او ازدواج کردهای، لذّت ببر.
19Een zeer liefelijke hinde, en een aangenaam steengeitje; laat u haar borsten te allen tijd dronken maken; dool steeds in haar liefde.
19
بگذار او مانند آهوی زیبا و خوش اندام، تو را با عشق و خوشی در آغوش بکشد.
20En waarom zoudt gij, mijn zoon, in een vreemde dolen, en den schoot der onbekende omvangen?
20
ای پسرم، چرا باید عشق خود را به زن دیگری ابراز کنی و چشمانت دنبال زنان شوهردار باشد؟
21Want eens iegelijks wegen zijn voor de ogen des HEEREN, en Hij weegt al zijne gangen.
21
هر جا بروی و هر کاری که انجام دهی، خداوند میبیند.
22Den goddeloze zullen zijn ongerechtigheden vangen, en met de banden zijner zonden zal hij vastgehouden worden.
22
گناهان شخص شریر مانند دامی است که خودش در آن گرفتار میشود.
چون نمیتواند جلوی خود را بگیرد، هلاک میگردد و نادانی او، او را به گور میفرستد.
23Hij zal sterven, omdat hij zonder tucht geweest is, en in de grootheid zijner dwaasheid zal hij verdwalen.
23
چون نمیتواند جلوی خود را بگیرد، هلاک میگردد و نادانی او، او را به گور میفرستد.