¹Een lied, een psalm van Asaf.

¹ خدایا، خاموش مباش، و آرام و ساکت منشین،

²O God! zwijg niet, houd U niet als doof, en zijt niet stil, o God!

² زیرا دشمنان تو دست به شورش زده‌اند، و کسانی‌که از تو نفرت دارند، مغرور و سرکش شده‌اند.

³Want zie, Uw vijanden maken getier, en Uw haters steken het hoofd op.

³ مخفیانه برضد قوم تو نقشه می‌کشند، و برای آنهایی که به تو پناه آورده‌اند، دسیسه می‌چینند.

⁴Zij maken listiglijk een heimelijken aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen zich tegen Uw verborgenen.

⁴ می‌گویند: «بیایید آنها را از بین ببریم تا نام اسرائیل از صفحهٔ روزگار محو گردد.»

⁵Zij hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan den naam Israels niet meer gedacht worde.

⁵ آنها همه همدست شده‌اند و برضد تو توطئه کرده و با هم پیمان بسته‌اند.

⁶Want zij hebben in het hart te zamen geraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt;

⁶ اینها اَدومیان، اسماعیلیان، موآبیان، هاجریان،

⁷De tenten van Edom en der Ismaelieten, Moab en de Hagarenen;

⁷ مردم جَبال، عمونیان، عمالیقیان، فلسطینیان و ساکنان صور هستند.

⁸Gebal, en Ammon, en Amalek, Palestina met de inwoners van Tyrus.

⁸ مردم آشور نیز با آنها متّحد گشته، بازوی قدرتمندی برای عمونیان و موآبیان که از نسل لوط هستند شده‌اند.

⁹Ook heeft zich Assur bij hen gevoegd; zij zijn den kinderen van Lot tot een arm geweest. Sela.

⁹ همان کاری را که با مدیان کردی، با این مردم هم بکن و همان بلایی را که بر سر سیسرا و یابین در وادی قیشون آوردی، بر سر اینها نیز بیاور.

¹⁰Doe hun als Midian, als Sisera, als Jabin aan de beek Kison;

¹⁰ تو آنها را در عین‌دور هلاک کردی و اجسادشان در روی خاک پوسید.

¹¹Die verdelgd zijn te Endor; zij zijn geworden tot drek der aarde.

¹¹ رهبران آنها را به سرنوشت غراب و ذِئِب گرفتار کن و حاکمان آنها را مانند ذِبح و صَلمُناع سرکوب بساز،

¹²Maak hen en hun prinsen als Oreb en als Zeeb, en al hun vorsten als Zebah en als Zalmuna;

¹² زیرا که گفتند: «سرزمینی را که متعلّق به خداست برای خودمان تسخیر می‌کنیم.»

¹³Die zeiden: Laat ons de schone woningen Gods voor ons in erfelijke bezitting nemen.

¹³ خدایا، آنها را مانند غبار پراکنده کن و مانند کاه بر باد ده.

¹⁴Mijn God! maak hen als een wervel, als stoppelen voor den wind.

¹⁴ همچون آتش که جنگل را می‌سوزاند و مانند شعله‌ای که کوهها را به آتش می‌کشد،

¹⁵Gelijk het vuur een woud verbrandt, en gelijk de vlam de bergen aansteekt;

¹⁵ آنها را با تُندبادِ خشم خود بران، و با توفان غضبت آشفته و پریشان گردان.

¹⁶Vervolg hen alzo met Uw onweder, en verschrik hen met Uw draaiwind.

¹⁶ خداوندا، چهرهٔ آنها را شرمنده گردان تا به قدرت تو پی ببرند.

¹⁷Maak hun aangezicht vol schande, opdat zij, o HEERE! Uw Naam zoeken.

¹⁷ برای همیشه رسوا و پریشان گردند و در خواری و ذلّت هلاک شوند و بدانند که تو خداوند یکتا و یگانه، و حکمفرمای مطلق کاینات هستی.

¹⁸Laat hen beschaamd en verschrikt wezen tot in eeuwigheid, en laat hen schaamrood worden, en omkomen; [ (Psalms 83:19) Opdat zij weten, dat Gij alleen met Uw Naam zijt de HEERE, de Allerhoogste over de ganse aarde. ]

¹⁸ و بدانند که تو خداوند یکتا و یگانه، و حکمفرمای مطلق کاینات هستی.